The Clientele - I Am Not There Anymore (2023)

De plaat die Mercury Rev helaas al jaren niet meer maakt, de openingstrack bijvoorbeeld had zo op "Deserter's Songs" of "All is Dream" gekund. Heel goed dit, al staan er een paar mindere goden op (de wat meer 'electronische' nummers). Binnenkort maar eens fysiek aanschaffen.

enigszins op het verkeerde been gezet door eerste single "Blue Over Blue" ga ik de komende tijd met veel genoegen mijn tanden in dit fascinerende album zetten.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Clientele - I'm Not There Anymore - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Clientele - I'm Not There Anymore
The Clientele zet met I’m Not There Anymore nog maar eens kroon op haar bijzondere oeuvre en doet dit met een ruim een uur durende en dromerige luistertrip, waarin uiteenlopende invloeden zijn verwerkt

De albums van de Britse band The Clientele trekken niet allemaal even veel aandacht, maar het deze week verschenen I’m Not There Anymore wordt zo uitvoerig geprezen dat er geen ontsnappen aan is. Alle loftuitingen zijn overigens volkomen terecht, want het nieuwe album van The Clientele is een mooi en bijzonder album. Het is een album waarbij het aangenaam wegdromen is, zeker wanneer de muziek van de band uit Londen psychedelisch klinkt, maar het is ook een album waarop de band constant haar horizon verbreedt met nieuwe invloeden. Ruim een uur lang betovert de band met prachtige klanken en verrassende wendingen en hoe vaker je dit album hoort, hoe mooier het wordt.

De Britse band The Clientele bestaat al ruim 25 jaar en leverde inmiddels negen albums af. Het zijn albums die stuk voor stuk konden rekenen op lovende reacties van de critici, maar The Clientele is desondanks nog altijd een vrij onbekende band. Ook het deze week verschenen I’m Not There Anymore is weer zeer enthousiast onthaald door de critici en wordt met name door de Britse muziekpers stevig bewierookt.

Na de zeer lovende woorden die vooraf gingen aan de release van het negende album van The Clientele was ik heel nieuwsgierig naar het album, dat volgt op een aantal albums die me eerlijk gezegd niet zijn opgevallen. Die albums ga ik later nog eens beluisteren, want vooralsnog ben ik nog lang niet klaar met I’m Not There Anymore, dat inmiddels al op meerdere plekken is uitgeroepen tot het beste album van The Clientele tot dusver. Of dat zo is kan ik nog niet beoordelen, maar dat I’m Not There Anymore een prachtig album is kan ik zeker bevestigen.

De muziek van The Clientele was altijd al lastig in een hokje te duwen en dat is alleen maar lastiger geworden. I’m Not There Anymore is een zeer ambitieus album geworden met negentien songs en ruim een uur muziek. De band nam tijdens de coronapandemie de tijd om te experimenteren met uiteenlopende invloeden, waarvan er een flink aantal zijn neergedaald op het nieuwe album van de Britse band.

Het album opent met zwaar aangezette strijkers, die de muziek van The Clientele de kant van de chamber pop op duwen, maar de openingstrack schuift al snel op richting (neo-)psychedelica, waarna ook nog eens invloeden uit de jangle pop opduiken. De ruim acht minuten durende openingstrack verwerkt niet alleen uiteenlopende invloeden, maar schiet ook door de tijd. Het ene moment heeft de muziek van The Clientele een geluid dat afkomstig lijkt uit de jaren 60, maar de band kan haar tijd ook ver vooruit zijn.

Met name de combinatie van psychedelica, folk en chamber pop is bijzonder mooi, zeker als de Britse band haar muziek ook nog eens verrijkt met verrassende wendingen en bijzondere ritmes. In de openingstrack hoor je ruim acht minuten lang wat The Clientele te bieden heeft en de rest van het album doet hier niet voor onder. De band uit Londen laat je lekker wegdromen bij dromerige zang en prachtig zweverige gitaarlijnen, waarna de blazers en strijkers zorgen voor een warm en gelukzalig gevoel.

Op I’m Not There Anymore worden langere tracks afgewisseld met korte intermezzo’s, waardoor het album klinkt als een lange luistertrip. Het is een luistertrip die loom en aangenaam klinkt, maar ondertussen gebeurt er van alles in de muziek van de Britse band, die naarmate het album vordert steeds meer bijzondere ingrediënten toevoegt aan haar muziek.

De klassiek aandoende intermezzo’s worden afgewisseld met songs waarin met enige regelmaat jazzy passages zijn verwerkt en waarin The Clientele ook, meer dan op haar vorige albums, experimenteert met elektronica. Ondanks alle toevoegingen en experimenten klinkt I’m Not There Anymore als een typisch The Clientele album en het is binnen het oeuvre van de band een hele mooie. Alles dat je leest over dit album is waar, dus probeer het absoluut eens. Hoogste tijd immers dat de muziek van The Clientele in wat bredere kring aandacht krijgt. Erwin Zijleman

Ik vind Fables Of The Silverlink echt zoo mooi. Helemaal wegdromen.

Ik moet een beetje aan Willard Grant Conspiracy in een nieuw jasje denken bij dit album.

The Clientele, een Britse indierockband opgericht in de late jaren '90, staat bekend om hun dromerige, melancholische soundscapes die vaak worden omschreven als nostalgisch en sfeervol. Met een carrière van meer dan twee decennia heeft de band een unieke plek verworven in de alternatieve muziekscene. Hun nieuwste album, I Am Not There Anymore, uitgebracht in 2023, markeert een nieuwe fase in hun muzikale reis. Dit album, gevuld met rijke teksten en subtiele muzikale lagen, biedt een diepgaande luisterervaring voor zowel oude fans als nieuwe luisteraars.

I Am Not There Anymore is een meesterwerk dat verschillende muzikale genres samenbrengt, waaronder indiepop, psychedelische rock, en barokpop. De muziek van The Clientele heeft altijd een tijdloze kwaliteit gehad, en dit album is daarop geen uitzondering. Het album straalt een dromerige sfeer uit, met invloeden van zowel jaren '60 popmuziek als moderne indierock. De band maakt gebruik van gelaagde instrumentatie, waarbij gitaren, strijkers en zachte percussie op subtiele wijze worden vermengd. Dit zorgt voor een geluid dat zowel vertrouwd als vernieuwend aanvoelt.

De productie van I Am Not There Anymore is van hoge kwaliteit en draagt bij aan de algehele sfeer van het album. De geluidskwaliteit is helder, maar behoudt tegelijkertijd een warme, analoge feel, wat perfect past bij de nostalgische toon van de muziek. De mix is zorgvuldig uitgevoerd, waardoor elk instrument zijn eigen ruimte krijgt zonder dat het geheel rommelig klinkt. Dit zorgt ervoor dat luisteraars zich kunnen verliezen in de rijke texturen van het album, waarbij elke luisterbeurt nieuwe details onthult.

Fables of the Silverlink (8:28)
Het album opent met dit epische nummer, dat bijna negen minuten duurt. Fables of the Silverlink is een reis door verschillende muzikale landschappen, beginnend met zachte, hypnotiserende gitaren en eindigend met een intense, emotionele climax. De teksten zijn poëtisch en introspectief, een kenmerk dat door het hele album heen aanwezig blijft.

Radial B (0:57)
Dit korte, instrumentale nummer fungeert als een intermezzo en verbindt de openingstrack met de rest van het album. Radial B biedt een moment van reflectie en rust, met zachte, etherische klanken die de luisteraar even laten ademhalen.

Garden Eye Mantra (4:29)
Een van de meer uptempo nummers op het album, Garden Eye Mantra, combineert speelse melodieën met introspectieve teksten. De melodie is pakkend, maar behoudt een zekere melancholie die kenmerkend is voor The Clientele.

Segue 4 (Iv) (0:27)
Een zeer kort, maar effectief stukje muziek dat fungeert als een brug tussen de vorige track en Lady Grey. Ondanks de korte duur voegt het een extra laag mysterie toe aan het album.

Lady Grey (3:17)
Lady Grey heeft een mooie en delicate melodie die doet denken aan vroege folk en barokpop invloeden. De teksten zijn verhalend en enigszins fluisterend gezongen en zorgen zo voor beelden van mistige ochtenden en verloren liefdes.

Dying in May (4:30)
Dit nummer is een van de donkerdere momenten op het album. Dying in May behandelt thema's van verlies en vergankelijkheid, met een sobere, enigszins dreigende. maar prachtige melodie die dit nummer bijzonder aangrijpend maakt.

Conjuring Summer In (2:18)
Een luchtiger track die de luisteraar even laat ontsnappen aan de sombere melancholie van de vorige nummers. Conjuring Summer In brengt een gevoel van zomerse zorgeloosheid en nostalgie.

Radial C (Nocturne for Three Trees) (1:33)
Een ander kort, instrumentaal stuk dat dienst doet als overgang naar het volgende nummer. De nachtelijke sfeer die Radial C uitademt creëert een gevoel van sereniteit en mysterie.

Blue Over Blue (3:16)
Blue Over Blue is een van de meer pop-georiënteerde nummers op het album, met een eenvoudige melodie en een relatief eenvoudige structuur. Dit nummer voelt lichter aan, doet mij iets minder, maar behoudt de dromerige kwaliteit van de rest van het album.

Radial E (1:10)
Een kort instrumentaal stuk dat de sfeer van het album verder verdiept. De delicate instrumentatie en subtiele details maken dit nummer een waardevolle toevoeging.

Claire's Not Real (2:32)
Een surrealistisch en ietwat spookachtig nummer. De teksten zijn raadselachtig en vullen de mysterieuze sfeer van het album perfect aan. Is het een droom?

My Childhood (2:39)
Dit bijzondere nummer biedt een blik op de jeugdherinneringen van de songwriter, met een dromerige ook wat onheilspellende ‘melodie’ en poëtische teksten uitgesproken door Jessica Griffin die de luisteraar meenemen naar een vervlogen tijd.

Chalk Flowers (4:40)
Chalk Flowers heeft een bijzonder mooi verpakte boodschap over de vergankelijkheid van alles. De combinatie van rijke metaforen en een meeslepende melodie maakt dit nummer tot een hoogtepunt van het album.

Radial H (1:06)
Een ander kort intermezzo, met wederom een rol voor de piano, dat de sfeer van het album versterkt. De mysterieuze en etherische klanken maken van Radial H een rustpunt in het album.

Hey Siobhan (4:12)
Een vriendelijk en optimistisch nummer, Hey Siobhan brengt een gevoel van warmte en hoop in het album. De melodie is aanstekelijk en het nummer is een van de toegankelijkere momenten op I Am Not There Anymore.

Stems of Anise (4:08)
Stems of Anise is een iets meer complex nummer dat verschillende muzikale lagen samenbrengt. Het nummer voelt als een muzikale reis en biedt een rijke luisterervaring.

Through the Roses (4:01)
Dit nummer is een prachtig voorbeeld van The Clientele’s vermogen om emotie en sfeer te combineren. De delicate instrumentatie en melancholische teksten maken dit nummer tot een diep ontroerende ervaring.

I Dreamed of You, Maria (4:51)
Een dromerig en melancholisch nummer dat perfect past bij de algehele sfeer van het album. De melodie is betoverend en de teksten zijn intiem en persoonlijk. Het voelt soms wat Beatlesque aan.

The Village Is Always on Fire (4:22)
Het album sluit af met The Village Is Always on Fire, een intens en emotioneel nummer dat perfect de thema's van het album samenvat. Dit nummer voelt als een emotionele bevrijding na de muzikale reis die het album biedt.

I Am Not There Anymore van The Clientele is een album dat rijk is aan muzikale en lyrische diepgang. De combinatie van dromerige melodieën, introspectieve teksten en gelaagde instrumentatie maakt dit album tot een must-listen voor liefhebbers van indie en alternatieve muziek. Het album weet een delicate balans te vinden tussen melancholie en schoonheid, en biedt een luisterervaring die zowel emotioneel als intellectueel bevredigend is. Dit album is bijzonder geschikt voor luisteraars die houden van muziek die zowel rustgevend als uitdagend is, en die openstaan voor een reis door verschillende muzikale landschappen.