Noise Unit - Decoder (1995)

Noise Unit is één van de vele projecten van Bill Leeb en lijkt in eerste instantie t/m het album Strategy of Violence op een kopie van Front Line Assembly.
Vanaf Decoder wordt het roer echter omgegooid en veranderd Noise Unit van een Industrial/EBM-act tot een meer techno-georiënteerd project die muzikaal en in ieder geval op dit album meer weg heeft van een kruising tussen latere Intermix (denk Future Primitives) en het modernere, meer instrumentale werk van Front Line Assembly. Ook zijn er bij vlagen wat Delerium-invloeden in te ontdekken, wat een nummer als "Ascent" bewijst.

Naast deze ommezwaai is Decoder ook nog eens volledig instrumentaal, wat voor Noise Unit tot dan toe niet gebruikelijk was.
Nu staat Bill Leeb (en ten tijde van Decoder ook Rhys Fulber), bekend om hun ingevingen om zelfs binnen één project de muzikale stijl om te gooien, zonder daarbij overigens de herkenbaarheid uit het oog te verliezen. Wat op zich best knap is. Alhoewel ik nog steeds moet toegeven dat de heren op een gegeven moment bij Delerium het roer wel héél drastisch omgooiden.
En zo is Decoder best een opvallend album te noemen en voer voor liefhebbers van bij vlagen venijnige, opzwepende, maar ook mooie electronische muziek met techno-invloeden.

Het gerucht gaat de ronde dat de meeste nummers op Decoder eigenlijk geschreven waren voor het FLA-album Millennium. Echter pasten de nummers niet binnen het concept met wat de heren voor ogen hadden voor dat album. Aldus zaten de mannen opgescheept met nummers die toch te goed waren om niet uit te brengen, maar niet als FLA-materiaal uitgebracht kon worden. Uiteindelijk werd er dus voor gekozen om er een Noise Unit-album van te maken.

Al met al is de kwaliteit van de muziek goed en binnen het muzikale spectrum van Bill Leeb en consorten ook zeker herkenbaar te noemen. Er is duidelijk te horen dat de nummers zich om de beurt afwisselen tussen meer melodieuze nummers en nummers waar duidelijk de techno-invloeden meer van afdruipen. Het houdt de afwisseling en het tempo van de nummers er goed in en het zorgt er tevens voor dat het album niet verveelt. Wel moet gezegd dat sommige van de meer techno-nummers wat te lang duren en zelfs op een gegeven moment wat geforceerd en daardoor vervelend gaan klinken. Voorbeelden hiervan zijn “"Escape"” die een irritant midden- en eindstuk kent en eigenlijk is het oeverloos beukende en met irritante samples doorspekte “"Biosphere"” over het algemeen zelfs matig te noemen.
Daar staan dus de meer subtielere nummers waar de nadruk meer ligt op aanstekelijke melodielijnen, weer tegenover. Toppers als “"Bahnhof"”, "“Protector"”, "“Firing Line"” en “"Elixure"” maken dit album toch écht wel de moeite waard en al helemaal dankzij afsluiter "“Ascent"”. Dit laatste nummer is werkelijk subliem en alleen al de aanschaf van Decoder waard!

Op sommige versies van dit album staat de bonustrack "“Falling"”, wat duidelijk een ouder Noise Unit-nummer is en meer in het verlengde ligt van het materiaal van de eerste 3 albums. Ondanks dat juist dit nummer dus oorspronkelijker klinkt, wijkt het dusdanig af van de rest van het materiaal op Decoder, dat het er eigenlijk niet echt thuishoort. Overigens is het ook niet zo’'n sterk nummer.

Al met al is Decoder dus gewoon een lekkere plaat. Als het album volledig had bestaan uit nummers zoals “"Bahnhof"” en "“Ascent"” en de techno-georiënteerde nummers achterwege waren gelaten, had ie spontaan een 5 van me gekregen.
Alsnog 4 punten, wat toch nog hoog is, wat komt door het hoge niveau van de nummers die er dus i.m.o. uit springen.