Georgia Mooney - Full of Moon (2023)

Oeh, dit klinkt echt heel tof zeg! De drie singles lijken een voorbode voor een geweldig album!!!

Broem, erwinz, Fathead, Chameleon Day, henrie9, Juul1998B, bommel, DjFrankie, muziekobsessie, cosmic kid, west, Lura, Gretz, Edamboy, -SprayIt-, thebestfreaks, Mjuman letten we op?,

Klinkt heeel leuk zo op het eerste gehoor! Ik hoor hier en daar dolly parton en het heeft een hoog 70s gehalte! Again, thanks voor de aanbeveling, zeker iets om in de gaten te houden

jerome988 let jij ook op?
Denk dat dit ook best iets voor jou is!

Wow, War Romance klinkt goed! De zang doet me wat denken aan Kate Bush en Ane Brun. Release is gelukkig pas over twee maanden, dan heb ik er wel zin in. En dan kan ik eerst Tiwayo een kans geven, na al jullie commotie bij zijn album

Ha joh, dat album van Tiwayo heeft slechts één luisterbeurt nodig om te overtuigen. Dus dat is deze namiddag nog zo gefixt.

Nog niet op Tidal Wel wat ouder werk. Ben benieuwd.

Ik heb ook een beetje dat Kate Bush gevoel en dan het orkestrale, maar ook Susanne Sundfør of Anna von Hausswolff (maar dan minder heftig). Ben erg benieuwd naar de rest.

Anna von Hausswolff horen wij er niet in, maar wel Katie Melua.

De Australische Georgia Mooney wordt regelmatig in één adem met Kate Bush genoemd. Slimme marketingstrategie of zit er ook wat in?

Lastige. Het gevoel is er wel vanwege de orkestrale klanken en de droomwereld waarin Mooney zich lijkt te begeven. Wellicht ook een wat opvallende stem waar je een beetje tegen moet kunnen, maar verder gaat de vergelijking dan weer mank en zou je kunnen zeggen dat het slim is om dit album met deze vergelijking in de schijnwerpers te krijgen.

Dat zal overigens nog niet meevallen. Fysiek is het album vooralsnog alleen verkrijgbaar via haar bandcamp pagina en dan weet je dat je extra kosten gaat betalen bij het importeren. Nu is de prijs niet heel erg hoog, maar daar komen dan verzendkosten bij plus de extra heffing (als je pech hebt). Is dat iets om er voor over te hebben?!

Ik denk het wel eigenlijk. Mooney levert een album af dat helemaal in mijn straatje past: het is kitscherig, zwierig en vooral orkestraal. Hier kan ik warm voor lopen en dat doe ik dan ook.

Toch zou het kunnen zijn dat ik nu net wat te hoog inzet en er bestaat een kans dat het na verloop van tijd allemaal iets te veel gaat worden. Té zoet, té kitscherig of dat gewoonweg de verveling gaat toeslaan. Het kan dus nog alle kanten op.

Maar tjonge, nu heeft ze me wel even in een ijzeren luistergreep. De tijd moet dan maar gaan uitwijzen of dit blijvend is of dat mijn enorme enthousiasme wat gaat afkalven. Full of Moon weet te betoveren, te intrigeren en klinkt desondanks nog vrij gemakkelijk in het oor. Het mist daardoor wellicht net wat scherpe randjes, maar dat bevalt me hier wel. Hierdoor wordt het nergens potsierlijk of pretentieus.

Andere vergelijkingen zijn wat mij betreft vleugjes Dolly Parton, ABBA en Katie Melua.

Fraai debuut!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Georgia Mooney - Full Of Moon - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Georgia Mooney - Full Of Moon
De Australische muzikante Georgia Mooney trekt in muzikaal en vocaal opzicht alles uit de kast op een album vol bont gekleurde songs die balanceren op het lijntje tussen kunst en kitsch, maar die meestal aan de goede kant blijven

Bij mijn eerste kennismaking met het debuutalbum van Georgia Mooney wist ik echt niet wat ik met Full Of Moon aan moest. De bijzondere stem van de Australische muzikante slingerden me heen en weer tussen uitersten en dat deed het album ook in muzikaal opzicht. De strijkers zwellen continu aan en als Georgia Mooney er ook nog wat ouderwets klinkende synths aan toevoegt ligt overdaad op de loer. Het gekke is dat je vrij snel gewend raakt aan de bijna overdadige instrumentatie en vocalen en als je eenmaal bent gevallen voor een van de songs van Georgia Mooney volgt de rest snel. Full Of Moon is absoluut een van de meest bijzondere albums van deze week en het wordt steeds ietsje beter.

Georgia Mooney is een Australische muzikante, die in eigen land een aantal prijzen in de wacht sleepte als lid van de mij overigens onbekende folkband All Our Exes Live in Texas, wat een bijzondere naam is voor een Australische band. Georgia Mooney duikt deze week op als solomuzikant met haar debuutalbum Full Of Moon en dat is een album dat mij in eerste instantie volledig op het verkeerde been zette.

Het album opent met pianoklanken en de zeer opvallende stem van Georgia Mooney, die ik in eerste instantie zeker niet mooi vond. De openingstrack wordt al snel bijna overdadig ingekleurd met flink wat strijkers en heel veel synths en het zijn synths die zo lijken weggelopen uit de jaren 80 en destijds opdoken in wat kitscherige popmuziek.

Als ik was gestopt bij de openingstrack had ik het album van Georgia Mooney waarschijnlijk voorgoed terzijde geschoven, want zeker bij eerste beluistering vond ik het in de openingstrack van alles echt veel te veel. De belangrijkste reden om te blijven luisteren naar het album was dat het mij werd aanbevolen op het muziekplatform Musicmeter en inmiddels weet ik dat ik persoonlijke tips op dit platform serieus moet nemen. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb, want langzaam maar zeker ben ik overtuigd geraakt van de kwaliteiten van het debuutalbum van Georgia Mooney.

De Australische muzikante wordt in eigen land vergeleken met Kate Bush, maar dat is wanneer ik me beperk tot de zang niet de eerste naam die bij mij opkomt. Zeker bij eerste beluistering hoorde ik flarden Dolly Parton en Katie Melua en dat zijn allebei zangeressen die mij soms kunnen raken met een bijzondere stem, maar die me net zo makkelijk totaal niet kunnen bekoren. Inmiddels hoor ik af en toe wel iets van Kate Bush in de stem van Georgia Mooney, maar in muzikaal opzicht is ze flink ver verwijderd van het Britse icoon.

Ik vond de openingstrack zoals gezegd veel te veel van alles en hoewel de Australische muzikante in de meeste tracks wel iets voorzichtiger om gaat met de strijkers, blazers en met name de synths, blijft Full Of Moon een rijk ingekleurd album, waarop overdaad nooit ver weg is. De instrumentatie op het album is niet alleen rijk, maar schuurt hier en daar ook tegen de kitsch aan, waardoor ik flink heb geworsteld met het album. Het is een dunne lijn waarop de muzikante uit het Australische Sydney balanceert, maar ze blijft wat mij betreft in vrijwel alle tracks aan de goede kant van de streep.

Zeker in de wat minder bont ingekleurde tracks maakt Georgia Mooney uiteindelijk indruk met een bijzonder geluid met een aangename 70s vibe, maar ook de tracks met een veel voller ingekleurd geluid hebben wel wat, zeker wanneer het randje kitsch plaats maakt voor een randje ABBA of een vleugje 70s country en als de muzikanten nog een stapje terug doen heeft de muziek van de Australische muzikante zelfs iets zweverigs en bezwerends.

Ik kan me heel goed voorstellen dat Full Of Moon van Georgia Mooney te veel tegen de haren instrijkt, maar muziekliefhebbers die niet vies zijn van een vleugje drama en in muzikaal en vocaal opzicht een schepje of zelfs een flinke schep er bovenop kunnen zomaar gaan houden van dit bijzondere album. Zelf vind ik dit nog vooral een ‘guilty pleasure’ maar ik sluit niet uit dat er meer in zit. Erwin Zijleman

I am Not in a Hurry begint heel mooi, maar mist daarna wat nodige richting. Voor de rest wel allemaal erg mooie 'klassieke' liedjes.

Juul1998B

En finally heb ik hem dan ook geluisterd!
Ik hoor iets wat anderen hier ook horen, een kate bush en dolly parton. Rustige maar toch ook tegen het kitscherige aan, ik houd er wel van!
De eerste helft is overigens veel sterker dan de tweede helft van de nummers naar mijn mening.
Een mooie beginnende 3,5*