Chip Taylor - The Cradle of All Living Things (2023)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Roots / Country
Label: Train Wreck
-
The Cradle of All Living Things (4:21)
-
Animals on the Beach (4:33)
-
True Love (2:33)
-
Spoken Intro to Anthony (0:28)
-
Anthony (3:44)
-
How Come That Always Happens (2:26)
-
It Is Written (2:44)
-
Even Money (2:42)
-
Sofia (4:38)
-
On Reflection (3:00)
-
Twenty Years Ago (3:24)
-
Oh If Feels Kinda Different (2:18)
-
Talking Outside Yourself (3:21)
-
The Good and the Bad (2:59)
-
Closing Time (2:41)
-
Lost Pictures (3:29)
-
I Don't Know Which Song I'll Sing Tonight (2:17)
-
Give Her Away Jonny (3:27)
-
Only a Song (2:43)
-
So Selfishly Loved (2:59)
-
That's What I Like About the Sky (3:08)
-
Planetary Scheme of Things (3:20)
-
One More Dream to Go (3:10)
-
I Don't Know Much (2:41)
-
Do You Feel OK (2:15)
-
Someone to Live For (2:53)
-
Wounded Bird (3:03)
-
Why Didn't I Think of That Before (5:14)
3
geplaatst: 22 juni 2023, 15:51 uur
Om maar met de deur het huis in te vallen: fraai album van Chip Taylor.
Ik hoorde pas voor het eerst van Chip begin jaren negentig; hij had er destijds al ruim 20 jaar opzitten. Nu is hij 83 en brengt hij al ruim 60 (!) jaar mooie muziek uit. Ik schaar hem in dit genre in de eredivisie, waaronder Guy Clark en John Prine.
Niet dat alles van even hoge kwaliteit is. Zijn oeuvre kent uiteraard pieken en dalen. Zelf beschouw ik The Little Prayers Trilogy uit 2014 als zijn allerbeste werk; een album van bijna 2 uur en maar liefst 30 nummers.
En nu herhaalt hij dat min of meer: ook The Cradle of All Living Things duurt bijna anderhalf uur en bestaat uit 28 songs. De muziek kent zeer spaarzame instrumentatie. En ja, praktisch alle nummers kennen een traag tempo. En ja, Chip praat inmiddels meer dan dat hij zingt. Maar oh, wat is het weer mooi. Ik heb (zelf ook al aardig wat op leeftijd aan het komen) een groot zwak voor oude mannen die op het einde van hun leven hun ervaringen op een muzikale wijze willen delen met opvolgende generaties.
Uiteraard hoop ik dat Chip nog wat jaartjes onder ons mag blijven, maar het album vertoont wel veel overeenkomsten met The Tree of Forgiveness, John Prine's laatste album uit 2018.
Ik hoorde pas voor het eerst van Chip begin jaren negentig; hij had er destijds al ruim 20 jaar opzitten. Nu is hij 83 en brengt hij al ruim 60 (!) jaar mooie muziek uit. Ik schaar hem in dit genre in de eredivisie, waaronder Guy Clark en John Prine.
Niet dat alles van even hoge kwaliteit is. Zijn oeuvre kent uiteraard pieken en dalen. Zelf beschouw ik The Little Prayers Trilogy uit 2014 als zijn allerbeste werk; een album van bijna 2 uur en maar liefst 30 nummers.
En nu herhaalt hij dat min of meer: ook The Cradle of All Living Things duurt bijna anderhalf uur en bestaat uit 28 songs. De muziek kent zeer spaarzame instrumentatie. En ja, praktisch alle nummers kennen een traag tempo. En ja, Chip praat inmiddels meer dan dat hij zingt. Maar oh, wat is het weer mooi. Ik heb (zelf ook al aardig wat op leeftijd aan het komen) een groot zwak voor oude mannen die op het einde van hun leven hun ervaringen op een muzikale wijze willen delen met opvolgende generaties.
Uiteraard hoop ik dat Chip nog wat jaartjes onder ons mag blijven, maar het album vertoont wel veel overeenkomsten met The Tree of Forgiveness, John Prine's laatste album uit 2018.
1
geplaatst: 8 januari 2024, 12:55 uur
goed nieuws voor de liefhebbers van Chip Taylor waaronder Poles Apart en Tonio en hopelijk vele anderen. er staat een nieuw album van de man op uitkomen, gepland voor release 16 februari a.s. volgens info bol.com betreft het allemaal nieuwe nummers vorig jaar opgenomen met zijn band, terwijl hij bestralingen en chemotherapie onderging. het is inderdaad te hopen, dat Chip nog wat jaartjes onder ons mag blijven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.