The Lawrence Marable Quartet - Tenorman (1956)

Met: Lawrence Marble (drums); James Clay (tenorsax); Sonny Clark (piano); Jimmy Bond (bas)

Op een instagramaccount gewijd aan jazzplaten dat ik volg, werd deze een paar maanden geleden als een 'sleeper classic' getipt. Rond diezelfde tijd voegde AOVV deze toe op Musicmeter dus wellicht volgen we dezelfde socials.

Hoe dan ook, een plaatje dat obscuur genoeg is om geen Wikipedia-pagina te hebben, met redelijk onbekende spelers. Voor zover ik het kon nazoeken, is iedereen die er iets over op het internet heeft gezet superenthousiast, en doet de enige originele persing die op Discogs wordt aangeboden meer dan 1000 euro.

Alleen pianist Clark is een echt 'grote naam', hij treedt hier ook zo'n beetje als tweede bandleider op en draagt als enige ook composities bij (drie stuks). De plaat kwam echter uit op naam van de drummer terwijl de mij totaal onbekende saxofonist James Clay dan weer met hoes en albumtitel in het zonnetje wordt gezet. Ik zag Clay ergens vergeleken worden met Lester Young, maar voor mij klinkt hij meer als een typische Sonny Rollins-achtige saxofonist uit 1956.

Dat geldt ook voor de rest van de plaat, liefhebbers van hardbop uit deze periode kunnen zich hier absoluut geen buil aan vallen. Sterker nog, binnen het genre is dit eigenlijk wel een uitschieter. Als dat niet helemaal uit mijn score blijkt, komt dat vooral omdat ik de laatste jaren misschien een beetje te veel van dit soort platen heb beluisterd.