Genesis Owusu - Struggler (2023)

Eentje om naar uit te kijken, Leaving the Light ligt in de lijn van de geweldige single Get Inspired die hij vorig jaar uitbracht. Een eclectische en bovenal catchy mix van hip-hop, electronic, funk, en post-punk.

Oh, 1 van de leukste optredens van vorig jaar in L'Aéronef in Lille. Ik kijk er naar uit

Het gevreesde tweede album is altijd wat. Je hebt jaren kunnen sleutelen aan het eerste. De kritiek is lovend (het vorige album was 1 van de bommetjes toen het uitkwam, zijn optredens idem). Dan komt altijd een moment van bevestiging aan, kan hij dit opnieuw, De verrassing is weg, de verwachtingen zijn hoog maar Genesis bezwijkt niet en levert een sterk album af. Evengoed als het vorige? Nee, hij speelt een beetje op veilig en het mist een beetje de gecontroleerde chaos. Moet je het beluisteren? Ja hoor.

Ik heb het weer geprobeerd, het klinkt voor mij als Thundercat wat ik vooral een overschatte artiest vind. Dit ligt helemaal niet in mijn straatje, veel te vaag en electronic. Geen idee waar de hiphop/soul label vandaan komt. Stem niet omdat het niet mijn genre is.

Bwoh, toch nog een halfje omhoog tot 4,5*

Ik vind Thundercat dan weer volledig anders. Misschien in de meer funky zaken, maar ik zet hem meer in het rijtje Injury Reserve, Duckwrth, Gambino, en soms zelfs Deathgrips en dan weer synthpop met breakbeats. Young Fathers style

Toch jammer dat Get Inspired hier niet op staat: het beste nummer tot op heden van deze man. De singles op dit album hebben een wat hoger irritatieniveau (vooral Leaving The Light), maar de albumnummers zijn veel smoother en een genot voor het oor. Vooral Balthazar springt er na een paar luisterbeurten uit, maar ook The Roach, The Old Man, That's Life en Freak Boy zijn erg sterk. Een Thundercat-achtig nummer als See Ya There heb ik dan weer niks mee, echter is het wel even een broodnodig rustpuntje.

Inderdaad meer Young Fathers, maar voor mij kwa instrumentale gedeelte ook nog steeds Thundercat. Beide zijn niet mijn ding hahaha vandaar dat dit weer niet past.

Voor mij een iets toegankelijker album dan zijn voorganger en helaas ook iets minder "eigen". Desalniettemin blijven het toffe muzikale popliedjes.

Er staan wel een paar tracks op die mij nog niet zoveel doen. Ook wel een paar tracks die wel weer heel lekker zijn. Deze gaat zwaar in rotatie.