Commodores - Greatest Hits (1978)

Brick House en de al even straffe funk Machine Gun, vind ik beide ongehoord sterk;
De rest neigt naar mierzoet, dat krijg je vlug met Ritchie's stem, Three TImes a Lady is die typische soulballad, waarvoor zowat heel de solocarriëre van Lionel Rithcie gekend staat, en niet echt mijn ding is.
Ach, Commodores, het waren geen Earth Wind & Fire, maar ze hadden best bestaansrecht;

***

De rest neigt naar mierzoet, buiten Machine Gun en Brick House om...kom kom Father, dat is m.i iets te kort door de bocht. Daar doe je strakke funky nummers als Too Hot Ta Trot, vooral Slippery When Wet en Fancy Dancer toch ruimschoots te kort. Ik vind dit een sterke compilatie waarin goede funk afgewisseld word door mooie tracks als Easy en de wat doorgedraaide Three Times a Lady. Just to Be Close to You heeft meer soul in zich, dan dat Richie zich solo veroorloofde. Ook Earth Wind & Fire hadden mierzoete composities er tussen meen ik. Naast EW&F, Kool and the Gang (jaren zeventig), hadden de Commodores zekers bestaansrecht. Die bassist alleen al op de achterkant, in zijn glitterpak met zijn groter vingers om die bas....gaaf hoor. Mooie hoes ook trouwens.

Hierboven zie ik de Amerikaanse tracklist staan. Ik heb op vinyl de Europese versie met 12 tracks. Daarop dus geen This Is Your Life en Fancy Dancer (hier is de edit single versie aanwezig). Op de Europese staat de single versie van Three Times A Lady en hier de langere album versie.
Wel jammer dat ze niet even gewacht hebben met deze Greatest Hits, want het jaar daarna kwamen ook nog de mooie singles Still en Sail On van het Midnight Magic album.
Toen de ballads van Lionel Richie op single goed gingen lopen werd het geluid van de Commodores wat softer. De opbouw van de albums was steeds een aantal funky songs en een paar ballads van Lionel Richie.
De Amerikaanse versie van Greatest Hits is even op CD verkrijgbaar geweest, maar daarna nooit meer heruitgegeven. Ik zag bij bol laatst wel een CD met dezelfde titel staan, maar dat zijn opnamen uit hun beginjaren, en volgens mij nooit hits geweest.
Een vergelijking met Chicago is hier wel te maken. Toen Peter Cetera met If You Leave Me Now een wereldhit scoorde, ging die band ook de softere kant op. Cetera ging als solo artiest verder. (Hij had al een solo album gemaakt toen hij nog in Chicago zat).