Hannah Aldridge - Dream of America (2023)

Wat een mooi en sfeervol album. Subliem smaakvol gearrangeerd bovendien. Gedragen, cinematische country-noir. Prachtige brede sound.

Een kruising tussen (de lome) Cowboy Junkies (vooral qua gedragen zang) en het doet me ook denken aan The Walkabouts.

Had jij hier wel eens van gehoord erwinz? Denk dat jij dit wel kan waarderen. Jij ook Broem!

Ja, ken haar vorige albums. Deze is erg mooi inderdaad

Gaat op de lijst brt Thanx voor de tip. Wordt gewaardeerd

Gave tip brt. Wat een lekker album zeg. Doet me, naast de genoemde bands, ook een beetje aan The Delines denken. Erg goed dit.

Goed om te horen Broem, The Delines vergelijking snap ik wel. Ook een toffe band, alhoewel ik Willy Vlautin persoonlijk meer waardeer in Richmond Fontain en als schrijver. Maar ik dwaal af

Hopelijk pikken meer mensen dit fijne album op! Zou toch genoeg liefhebbers moeten kunnen aanspreken lijkt me.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hannah Aldridge - Dream Of America - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Hannah Aldridge - Dream Of America
Hannah Aldridge is een flinke tijd uit beeld geweest, maar ze dwingt haar plek in de spotlights op indrukwekkende wijze af met het prachtige Dream Of America, dat echt in alle opzichten indruk maakt

Muziekveteraan Walt Aldridge zag zijn dochter het liefst klassiek pianiste worden, maar uiteindelijk koos ook Hannah Aldridge voor de Amerikaanse rootsmuziek. Na een veelbelovend debuutalbum en een net wat mindere opvolger verdween de muzikante uit Nashville uit het zicht, maar het deze week verschenen Dream Of America komt aan als een mokerslag. Hannah Aldridge zingt op Dream Of America prachtig, heeft haar album voorzien van sfeervolle maar ook fantasierijke klanken, tekent voor een aantal geweldige songs en maakt ook in tekstueel opzicht flink wat indruk. Zomaar een van de beste (roots)albums van het jaar. Ga dat vooral horen.

Hannah Aldridge kreeg de Amerikaanse rootsmuziek thuis met de paplepel ingegoten van haar vader Walt, een gerenommeerde producer in Nashville en Muscle Shoals, en dat hoorde je op haar debuutalbum Razor Wire uit 2014, waarop de jonge Amerikaanse muzikante verrassend rauw en doorleefd klonk. De ‘dark Americana’ van Hannah Aldridge was wat mij betreft goed genoeg om haar te scharen onder de beloften van de Amerikaanse rootsmuziek van dat moment, maar het uitstekende debuutalbum van de muzikante uit Nashville, Tennessee, kreeg, zeker in Nederland, helaas maar weinig aandacht.

Het in 2017 verschenen Gold Rush, dat in een aantal tracks wat opschoof richting wat rechttoe rechtaan rockmuziek, vond ik vervolgens een stuk minder aansprekend, waardoor ik Hannah Aldridge eerlijk gezegd al weer was vergeten toen een paar weken geleden haar derde album op de mat plofte. Het is lang stil geweest rond de Amerikaanse muzikante, maar met Dream Of America slaat Hannah Aldridge keihard terug.

Op haar derde album heeft ze de ‘dark Americana’ van haar debuutalbum geperfectioneerd en laat ze horen dat dit debuut zeker geen toevalstreffer was. Dream Of America is nog veel beter dan Razor Wire en 2014 en is een album dat zomaar kan uitgroeien tot de beste rootsalbums van 2023.

Hannah Aldridge maakte op haar debuutalbum indruk met haar krachtige stem en doorleefde voordracht en de zang van de Amerikaanse muzikante is alleen maar beter geworden. Hannah Aldridge laat op Dream Of America horen dat ze niet alleen een uitstekende, maar ook een verrassend veelzijdige zangeres is. De muzikante uit Nashville kan stevig uithalen, met veel gevoel zingen of haar teksten met veel expressie voordragen en alles komt even hard binnen.

Ook in muzikaal opzicht is Dream Of America een veelzijdig album. Hannah Aldridge kan betrekkelijk netjes binnen de lijntjes van de Amerikaanse rootsmuziek kleuren met sfeervolle pedal steel klanken, maar kan ook voorzichtig experimenteren met bijzondere klanken en texturen, waaronder wat atypische elektronica of jazzy accenten. Ik vind de muziek op het album het mooist wanneer Hannah Aldridge kiest voor weidse klanken met een donkere maar ook sfeervolle ondertoon, die wordt versterkt door de pedal steel.

De fraaie arrangementen passen in deze songs perfect bij haar mooie stem, die in een aantal tracks gezelschap krijgt van mannenstemmen, waaronder die van Ben Glover. Hannah Aldridge zingt prachtig, maar ook met veel gevoel, wat de teksten over het opgroeien in de aartsconservatieve Bible Belt van de Verenigde Staten voorziet van extra lading.

De opvallendste track op het album is Hannah Aldridge’s versie van Psycho Killer van Talking Heads. Het is een versie waar ik aan moest wennen, maar inmiddels kruipt ook deze track op het album onder de huid. De eigen songs van de Amerikaanse muzikante zijn overigens van een even hoog niveau, want wat heeft Hannah Aldridge veel moois verstopt in haar aansprekende songs.

Dream Of America noemde ik eerder in deze recensie een album dat zomaar kan uitgroeien tot de beste rootsalbums van 2023, maar het is een album dat ook buiten het eigen genre de competitie met de concurrentie met gemak aan kan. Wat een geweldige comeback van de Amerikaanse muzikante. Erwin Zijleman

Mooie review erwinz!
Af en toe bekruipt me wel het gevoel dat ik de zang iet té (geforceerd) zwoel vind klinken, maar het songmateriaal is zo sterk dat ik daar maar bij vlagen last van heb

Wat me opvalt is dat ze soms een woord met een 'k' eindigt qua klank, zoals bijvoorbeeld think, terwijl de tekst thing is. Dat doet ze oa in Psycho Killer. Is dat een bepaald accent ofzp? Ik weet dat Franstalige Belgen dat ook doen, en toevallig zit er in deze song ook Franstalige zang (origineel ken ik niet). Was ik nog wel beniewd naar..

PS: track erna ook: dyinK ipv dying...

Ze komt uit het diepe zuiden van de VS (Muscle Shoals, Alabama). Dara heb je wel wat Franse invloeden, maar in de taal heb ik het nog niet eerder gehoord.

Ik zag dat Hannah geprogrammeerd staat bij de Blue Room sessions in Den Bosch op 7 mei volgend jaar. Duurt nog ff maar hier met potlood vast in de agenda. Groeibriljantje dit album.

Hannah Aldridge (USA) – The Blue Room Sessions - blueroomsessions.nl

Hannah is in augustus ook in ons land, Broem.

Hannah Aldridge & Jordan Dean (duo)

Deze mij onbekende dame verrast me beslist. De opener Dorero en aflsluiter The great divide zijn prachtig!
Psycho Killer heeft mij nog niet echt gepakt, maar klingt smaakvol en de twee korte nummers (titelsong en Catacombs) zijn aan mij niet besteed. Snel de andere albums beluisteren.

Psycho Killer vind ik ook het minste nummer. Is ook een cover…

Deze plaat blijft bij mij groeien, ik ga verhogen naar 4,5

Kwam een recensie hierover tegen in de Orkus. Daar werd het omschreven als Gothic Americana. Dat trok wel mijn aandacht.

Een 0,5* omhoog met dit album. Blijft er eentje die hier vaak voorbij komt. Tickets in de pocket voor haar optreden op 7 mei in Den Bosch. Lekker.

Nice! Ik ga naar Zaandam of Leiden. Ze treedt met band op!

Overigens mijn favoriete album van 2023, deze.

Haar oudere werk vind ik wat meer cliché rootsy / americana. Mist de sfeer van deze laatste.

Tijdens haar optreden in Den Bosch op 7 mei jl een gesigneerd vinylexemplaar gekocht van dit fijne album. Hannah gaf met haar band een mooi optreden weg. Moet wel constateren dat de muziek op dit album mij beter bevalt dan haar voorgaande albums. Die hebben een meer country/Americana inslag dan ‘Dream of America’. Album deze ochtend op de draaitafel gelegd. Album kwam maar langzaam op gang. Blijkt een 45RPM exemplaar te zijn. Na het omzetten van het toerental was Hannah weer verstaanbaar Pracht album met ‘ Beautiful Oblivion’ als uitschieter.