William Fitzsimmons - Covers, Vol. 2 (2023)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Nettwerk
-
A Little Bit Yours (3:27)
-
Fire and Rain (3:17)
-
King of Wishful Thinking (2:59)
-
In Your Eyes (4:30)
-
Scared (3:26)
-
Tell Her This (3:21)
-
Hold Me (3:13)
-
Streets of Philadelphia (4:08)
-
Vienna (3:26)
-
Sleeper 1972 (3:58)
-
Weird Fishes (4:24)
0
geplaatst: 20 mei 2023, 21:55 uur
Uiteraard dat er een deel 2 aan zat te komen met covers, deze keer:
1. A Little Bit Yours (JP Saxe)
2. Fire And Rain (James Taylor)
3. King of Wishful Thinking (Go West)
4. In Your Eyes (Peter Gabriel)
5. Scared (Jeremy Zucker)
6. Tell Her This (Del Amitri)
7. Hold Me (Fleetwood Mac)
8. Streets Of Philadelphia (Bruce Springsteen)
9. Vienna (Billy Joel)
10. Sleeper 1972 (Manchester Orchestra)
11. Weird Fishes (Radiohead)
1. A Little Bit Yours (JP Saxe)
2. Fire And Rain (James Taylor)
3. King of Wishful Thinking (Go West)
4. In Your Eyes (Peter Gabriel)
5. Scared (Jeremy Zucker)
6. Tell Her This (Del Amitri)
7. Hold Me (Fleetwood Mac)
8. Streets Of Philadelphia (Bruce Springsteen)
9. Vienna (Billy Joel)
10. Sleeper 1972 (Manchester Orchestra)
11. Weird Fishes (Radiohead)
0
geplaatst: 11 augustus 2023, 23:06 uur
Als er een Covers, Vol. 1 is dan kun je wachten op een volume 2 en die is er nu dan.
De titel zegt het al: covers. Elf stuks deze keer, variërend van Peter Gabriel tot Bruce Springsteen en Fleetwood Mac tot Radiohead. Zeer uiteenlopende namen, maar door de aanpak van Fitzsimmons een zeer duidelijk geheel. Dit komt door zijn oh zo kenmerkende stijl, een stijl waar ik bij vorige albums al wel wat kritiek plaatste in de vorm van 'het verandert niet, het is telkens hetzelfde', maar tegelijkertijd is dat ook zijn sterkte denk ik.
Het fluisterende, tokkelende mag dan misschien wat saai zijn, het is telkens weer een baken van rust. Een soort vluchtheuvel in het hedendaagse muzieklandschap dat sneller gaat dan dat jij en ik tot tien kunnen tellen.
Dat het dan om composities van andere artiesten gaat maakt in het geval van William Fitzsimmons niet veel uit. De nummers hebben zo'n duidelijk herkenbaar stempel dat het voor mij niet echt meer iets uitmaakt.
Is zijn muziek aan verandering toe? Ja en nee. Ja, omdat we het onderhand door en door kennen. Nee, omdat het soms niet erg is als iets dat goed is gewoon zo blijft. Covers of geen covers.
Daarbij blijft William Fitzsimmons gewoon een sympathieke artiest.
De titel zegt het al: covers. Elf stuks deze keer, variërend van Peter Gabriel tot Bruce Springsteen en Fleetwood Mac tot Radiohead. Zeer uiteenlopende namen, maar door de aanpak van Fitzsimmons een zeer duidelijk geheel. Dit komt door zijn oh zo kenmerkende stijl, een stijl waar ik bij vorige albums al wel wat kritiek plaatste in de vorm van 'het verandert niet, het is telkens hetzelfde', maar tegelijkertijd is dat ook zijn sterkte denk ik.
Het fluisterende, tokkelende mag dan misschien wat saai zijn, het is telkens weer een baken van rust. Een soort vluchtheuvel in het hedendaagse muzieklandschap dat sneller gaat dan dat jij en ik tot tien kunnen tellen.
Dat het dan om composities van andere artiesten gaat maakt in het geval van William Fitzsimmons niet veel uit. De nummers hebben zo'n duidelijk herkenbaar stempel dat het voor mij niet echt meer iets uitmaakt.
Is zijn muziek aan verandering toe? Ja en nee. Ja, omdat we het onderhand door en door kennen. Nee, omdat het soms niet erg is als iets dat goed is gewoon zo blijft. Covers of geen covers.
Daarbij blijft William Fitzsimmons gewoon een sympathieke artiest.
0
geplaatst: 21 augustus 2023, 08:28 uur
De memorabele songs zijn hier iets geringer in aantal dan op de eerste coverplaat van William Fitzsimmons waardoor het kabbel-karakter wat hoger ligt. Toch weet hij in deel 2 nog enkele knappe vertolkingen te brengen, o.a. van Springsteen's Streets of Philadelphia, en zorgt ie weer voor goed 40 minuten onthaasting. Al ben ik nu wel echt even aan wat opzwepender muziek toe.
3 sterren
3 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.