Mssr Renard
Deze plaat had in 1997 een Juno Award voor beste mainstream jazzplaat gewonnen. Nu vind ik mainstream jazz een wat bijzondere categorie, maar laten we voor het gemak deze plaat mainstream jazz noemen.
Opgenomen samen met Chris Potter (saxofoon, fluit, basklarinet) die haar al heel vaak op haar platen bijstaat. De eerste drie songs zijn standards en de laatste vijf songs allemaal van Renee zelf.
Een goede productie, een goede band, goede composities en alles met het prachtige pianospel van Renee. Ik kan geen slechte plaat van haar ontdekken, en dat is mooi want ze heeft nogal wat uitgebracht inmiddels, dus dat is veel om van te genieten.
Hoe meer ik ook Chris Potter hoor, hoe meer ik ook geneigd ben eens meer van hem te gaan opzoeken en te beluisteren. Voorlopig hoor ik hem dan in elk geval op Renee haar platen, dus dat zit dan toch wel goed.