2
geplaatst: 27 september 2023, 15:01 uur
En dan is er ineens zomaar een Styx EP met 2 songs opgenomen al tijdens de Crash of the Crown sessies (geen B-keus volgens de band) want die waren bedoeld voor release op record Store Day 2021.
De nieuwe songs duren kort, "The Same Stardust" is pakkende poprock met die typische Styx samenzang inclusief gitaarsolo. Prima!
"Age of Entropia", de helft van de song klinkt als een soort intro naar een episch meesterwerk.
Echter na 80 seconden slaat het om naar een soort uittro alsof we op het einde van dat epische meesterwerk zitten die nooit gespeeld is. Best origineel en het klinkt geweldig.
En dan nog 5 live songs, opgenomen in de tijdsperiode 2018-2020.
Het overbekende "Mr. Roboto" blijf ik geweldig vinden, en wat lijkt de stem van Lawrence Gowan toch op die van Dennis DeYoung. Live heeft deze song nog dezelfde magie als 40 jaar geleden.
"Radio Silence", schijnt een hoogtepunt te zijn op het laatste studio album, inderdaad erg goed maar ik heb dat laatste studio album nog niet gehoord dus ik weet niet of ik het daarmee eens ben.
Lijkt wel wat op "Man in the Wilderness" wat daarna volgt, expres zo achter elkaar gezet?
"Miss America", na de Styx emo ballads op zich een welkome afwisseling maar komt denk beter tot zijn recht als je er zelf bij bent op het concert.
"Renegade", een onvervalste hardrocker alhoewel het intro anders doet vermoeden. Had liever wat live uitvoeringen gehoord van mijn favoriete Styx album "Crystal Ball" maar dat album wordt enigzins genegeerd door ze.
Desondanks een sterke EP, een 8 dus 4 sterren.
De nieuwe songs duren kort, "The Same Stardust" is pakkende poprock met die typische Styx samenzang inclusief gitaarsolo. Prima!
"Age of Entropia", de helft van de song klinkt als een soort intro naar een episch meesterwerk.
Echter na 80 seconden slaat het om naar een soort uittro alsof we op het einde van dat epische meesterwerk zitten die nooit gespeeld is. Best origineel en het klinkt geweldig.
En dan nog 5 live songs, opgenomen in de tijdsperiode 2018-2020.
Het overbekende "Mr. Roboto" blijf ik geweldig vinden, en wat lijkt de stem van Lawrence Gowan toch op die van Dennis DeYoung. Live heeft deze song nog dezelfde magie als 40 jaar geleden.
"Radio Silence", schijnt een hoogtepunt te zijn op het laatste studio album, inderdaad erg goed maar ik heb dat laatste studio album nog niet gehoord dus ik weet niet of ik het daarmee eens ben.
Lijkt wel wat op "Man in the Wilderness" wat daarna volgt, expres zo achter elkaar gezet?
"Miss America", na de Styx emo ballads op zich een welkome afwisseling maar komt denk beter tot zijn recht als je er zelf bij bent op het concert.
"Renegade", een onvervalste hardrocker alhoewel het intro anders doet vermoeden. Had liever wat live uitvoeringen gehoord van mijn favoriete Styx album "Crystal Ball" maar dat album wordt enigzins genegeerd door ze.
Desondanks een sterke EP, een 8 dus 4 sterren.
0
geplaatst: 27 september 2023, 15:26 uur
O, wat leuk om te lezen! Heb de EP (vinyl) thuis staan, vorige maand aangeschaft via Discogs, maar ik wacht met afspelen tot ik zover ben bij het doorwerken van hun discografie. Ben inmiddels bij Cyclorama uit 2003.
Word dankzij jouw episteltje extra benieuwd, nadat ik The Mission al zo goed vond.
Word dankzij jouw episteltje extra benieuwd, nadat ik The Mission al zo goed vond.
0
geplaatst: 17 oktober 2023, 20:07 uur
De voorbije maanden heb ik het oude werk van Styx gehoord, daarom is het des te interessanter om recent werk te horen. Hier de EP The Same Stardust, verschenen in juni '21. Zoals Lonesome Crow al meldde staat het verse spul op kant 1 en die twee duren (te) kort. Het titelnummer trapt stevig af met een opvallende melodie in jaren '60-beatstijl, waardoor ik onmiddellijk aan Cheap Trick denk. Heerlijk nummer.
Het tweede en laatste nummer van die kant (die op blauw vinyl van 33 toeren draait) begint met elektrisch getokkel en een massief Styxkoortje, waarna zich een stevig midtempo nummer ontvouwt. Na een dikke 5 minuten is kant 1 dan alweer voorbij.
Kant 2 duurt een dikke 26 minuten en kent vijf livenummers. Er word geopend met Mr. Roboto van voormalig groepslid Dennis DeYoung, dat invloeden van vroege jaren '80 new wave bevat. Radio Silence was de sterke single van The Mission waardoor ik na 44 jaar alsnog Styx een kans gaf, nadat ik als tiener in '78 en '80 de hitsingles helemaal niks vond.
Man in the Wilderness, oorspronkelijk van The Grand Illusion, is als stevige aor-ballade een verrassende keuze; Miss America en Renegade zijn dat niet gezien de tracklijsten van eerdere livealbums. Daarmee is de tweede plaatkant prima maar trekken de nieuwe nummers van kant 1 mijn sterrenoordeel omhoog: 5 sterren voor de eerste helft.
Slechts zes dagen later verscheen Crash of the Crown, het enige album van de groep dat ik nog moet ontdekken.
Het tweede en laatste nummer van die kant (die op blauw vinyl van 33 toeren draait) begint met elektrisch getokkel en een massief Styxkoortje, waarna zich een stevig midtempo nummer ontvouwt. Na een dikke 5 minuten is kant 1 dan alweer voorbij.
Kant 2 duurt een dikke 26 minuten en kent vijf livenummers. Er word geopend met Mr. Roboto van voormalig groepslid Dennis DeYoung, dat invloeden van vroege jaren '80 new wave bevat. Radio Silence was de sterke single van The Mission waardoor ik na 44 jaar alsnog Styx een kans gaf, nadat ik als tiener in '78 en '80 de hitsingles helemaal niks vond.
Man in the Wilderness, oorspronkelijk van The Grand Illusion, is als stevige aor-ballade een verrassende keuze; Miss America en Renegade zijn dat niet gezien de tracklijsten van eerdere livealbums. Daarmee is de tweede plaatkant prima maar trekken de nieuwe nummers van kant 1 mijn sterrenoordeel omhoog: 5 sterren voor de eerste helft.
Slechts zes dagen later verscheen Crash of the Crown, het enige album van de groep dat ik nog moet ontdekken.
0
geplaatst: 20 april 2024, 09:01 uur
Toffe EP, uitstekende "nieuwe" liedjes (hoogstens wat kort) en de live opnames zijn van zeer goede kwaliteit!
1
geplaatst: 22 augustus 2025, 12:11 uur
Na The Mission vind ik dit een fijne stap in de goede richting. De nieuwe songs laten zien dat de band nog steeds sterke op zichzelf staande nummers kan schrijven, zij het met wat hulp van (nu nog) buitenstaander Will Evankovich. Het titelnummer is een vlot rocknummer met flink wat energie, en de tweede is een wat meeslepender nummer dat wat meer met de proginvloeden flirt. In beide gevallen herkenbaar Styx met een frisse moderne vibe zonder te verhullen dat de roots van deze band in de jaren 70 liggen. Een fijne voorbode op het album Crash of the Crown, wellicht?
De live tracks laten eens te meer zien wat een sterke liveband Styx nog altijd is. 'Mr Roboto' is een verrassende keuze om zonder DeYoung te spelen, omdat de bijbehorende plaat toch een bron van conflict is geweest bij de band, maar de huidige lineup brengt dit nummer met overtuiging. 'Radio Silence' was inderdaad een van de fijnere nummers van The Mission en staat fier overeind naast de klassiekers die hier vertoond worden. 'Man in the WIlderness' is dan mijn favoriete uitvoering van de vijf hier. Wat kan Tommy Shaw nog steeds goed zingen, zeg! 'Miss America' en 'Renegade' staan op vrijwel elke liveplaat, dus heel erg verrast word ik hier niet meer, maar ook deze versies mogen er zeker wezen.
Leuk tussendoortje. Wat je ook van de band vindt in dit stadium van hun carriere, de energie is nog steeds aanwezig en ze blijven boeiend.
De live tracks laten eens te meer zien wat een sterke liveband Styx nog altijd is. 'Mr Roboto' is een verrassende keuze om zonder DeYoung te spelen, omdat de bijbehorende plaat toch een bron van conflict is geweest bij de band, maar de huidige lineup brengt dit nummer met overtuiging. 'Radio Silence' was inderdaad een van de fijnere nummers van The Mission en staat fier overeind naast de klassiekers die hier vertoond worden. 'Man in the WIlderness' is dan mijn favoriete uitvoering van de vijf hier. Wat kan Tommy Shaw nog steeds goed zingen, zeg! 'Miss America' en 'Renegade' staan op vrijwel elke liveplaat, dus heel erg verrast word ik hier niet meer, maar ook deze versies mogen er zeker wezen.
Leuk tussendoortje. Wat je ook van de band vindt in dit stadium van hun carriere, de energie is nog steeds aanwezig en ze blijven boeiend.
* denotes required fields.
* denotes required fields.