menu

Luluc - Diamonds (2023)

mijn stem
3,88 (4)
4 stemmen

Australiƫ
Folk
Label: Community

  1. Diamonds (3:52)
  2. Snow (4:51)
  3. Come on Spring (3:35)
  4. Moonbeam (2:14)
  5. The Shore (4:57)
  6. Hooked (2:39)
  7. Sleepyhead (2:45)
  8. Evermore (2:08)
  9. As Tears Go By (2:53)
  10. The Sky (2:53)
totale tijdsduur: 32:47
zoeken in:
avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Luluc - Diamonds - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Luluc - Diamonds
Het van oorsprong Australische duo Luluc vertrouwt ook op haar vijfde album op subtiele gitaarlijnen en de prachtige stem van Zoë Randell, maar de songs op Diamonds zijn nog net wat mooier dan in het verleden

Het vorige album van Luluc heb ik op een of andere manier gemist, maar Diamonds pikte ik direct uit de releaselijst van deze week. Ik heb immers al sinds het tweede album van Luluc een enorm zwak voor de muziek van het Australische tweetal. Ook op Diamonds put Luluc zowel uit de archieven van de Britse folk uit het verleden als de indiefolk uit het heden, maar Zoë Randell en Steve Hassett hebben ook een duidelijk eigen geluid, dat vooral bestaat uit fraaie gitaarlijnen en bijzonder mooie zang. Het levert een bedwelmend mooi album op dat grotendeels vertrouwt op het inmiddels bekende Luluc geluid, maar dat ook een aantal subtiele uitstapjes in nieuwe richtingen bevat.

Het Australische duo Luluc debuteerde in 2008 met het album Dear Hamlyn, maar mijn eerste kennismaking met de muziek van Zoë Randell en Steve Hassett stamt uit 2014 toen Passerby, het tweede album van Luluc, verscheen. Het duo uit Melbourne was op dat moment, na een verblijf in Schotland, uitgeweken naar New York en maakte op Passerby makkelijk indruk met vooral door Britse folk beïnvloede muziek, die door de fraaie arrangementen en productie van Aaron Dessner op trefzekere wijze het heden in werd getild.

Mede door de prachtige stem van Zoë Randell, maar ook door de associaties met de muziek van roemruchte bands als Fairport Convention, Cowboy Junkies, Mazzy Star en The Innocence Mission schopte Passerby van Luluc het uiteindelijk zelfs tot mijn jaarlijstje over 2014. Dat kunstje herhaalde het Australische duo net niet met het in 2018 verschenen Sculptor, maar ook op het derde album van Luluc overtuigden Zoë Randell en Steve Hassett met een mooie mix van traditionele Britse folk en eigentijdse indiefolk, met bijzondere gitaarlijnen en vooral met de prachtige stem van Zoë Randell, die ook op Sculptor meedogenloos wist te verleiden.

Ik heb geen idee waarom ik het in 2020 verschenen Dreamboat heb gemist, al heeft het vast te maken met het feit dat Luluc het album noodgedwongen in eigen beheer moest uitbrengen. Het deze week verschenen Diamonds heb ik gelukkig wel weer direct opgepikt, want ik heb nog altijd een zwak voor de muziek van Luluc. Zoë Randell en Steve Hassett opereren nog altijd vanuit Brooklyn, New York, en hebben Diamonds grotendeels met zijn tweeën gemaakt.

Op hun vijfde album borduurt het tweetal deels voort op het geluid van de eerdere vier albums. Ook Diamonds heeft zich hoorbaar laten beïnvloeden door Britse folk uit de jaren 70 en indiefolk uit het heden, maar vergeleken met de vorige albums van Luluc is de balans net iets verder doorgeslagen richting de folk van recentere datum, overigens zonder de sfeer van de Britse folk te verliezen.

Diamonds werd zoals gezegd grotendeels door Zoë Randell en Steve Hassett gemaakt en dat levert een betrekkelijk ingetogen geluid op. De meeste songs op het album hebben genoeg aan de subtiele maar ook bijzonder mooie gitaarlijnen van Steve Hassett en de wederom betoverend mooie stem van Zoë Randell. Naast het fraaie gitaarwerk zijn subtiele bijdragen van bas en drums te horen en verder duiken hier en daar wat piano, synths en strijkers en blazers op, maar de meeste tracks op Diamonds zijn sober ingekleurd.

Dat levert niet alleen een stemmig geluid op, maar biedt ook alle ruimte aan de stem van Zoë Randell, die misschien nog wel mooier zingt dan op de vorige albums van Luluc. Hier en daar heeft het wel wat van Cowboy Junkies, maar Luluc heeft op haar vijfde album ook een herkenbaar eigen geluid.

Luluc vertrouwt zeker niet als enige op subtiele klanken en een bijzonder mooie en vaak fluisterzachte vrouwenstem, maar vergeleken met de meeste andere albums in zijn soort vind ik de songs van Luluc net wat mooier. Een cover van het dood gecoverde As Tears Go By heeft het tweetal dan ook helemaal niet nodig, al is ook deze song Luluc op het lijf geschreven. Liefhebbers van dit soort muziek weten hopelijk al lang genoeg. Erwin Zijleman

avatar van brt
4,5
brt
geplaatst:
Bizar dat dit album zo weinig reacties en stemmen heeft. Ik vind het hun beste en blijf deze maar draaien. Verhoogd naar 4,5

Gast
geplaatst: vandaag om 16:45 uur

geplaatst: vandaag om 16:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.