Ratboys - The Window (2023)

Het is me niet zo duidelijk waar die lage stemmen vandaan komen. Een meer punky versie van Big Thief en Wednesday komt in me op. Waxahatchee, Swearin' of Laura Stevenson zijn ook niet ver weg. Zin in de show volgende week in Acu, Utrecht.3.5* is realistisch gezien hoog genoeg, maar ik ga hier goed op!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ratboys - The Window - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Ratboys - The Window
The Window, het vijfde album van de Amerikaanse band Ratboys verscheen afgelopen zomer, trok niet heel veel aandacht, maar duikt nu, volkomen terecht, op in een aantal zeer aansprekende jaarlijstjes

Ik had echt nog nooit van de band Ratboys gehoord, maar ben aangenaam verrast door het vijfde album van de band, dat een aantal jaarlijstjes heeft gehaald. Ratboys kan zowel uit de voeten met indierock als met Amerikaanse rootsmuziek en zal vanwege deze combinatie associaties oproepen met de laatste albums van Big Thief. Die associaties zijn deels terecht, maar Ratboys laat op The Window ook een duidelijk eigen geluid horen en het is een geluid dat me zeer goed bevalt. The Window klinkt soms gruizig en soms ingetogen, maar de songs van Ratboys zijn altijd melodieus en vallen verder in positieve zin op door de bijzondere zang van Julia Steiner. Inderdaad een jaarlijstjesalbum.

Bij het doorspitten van een aantal jaarlijstjes kwam ik The Window van de Amerikaans band Ratboys tegen. Het is bijzonder dat ik het album niet eerder ben tegen gekomen, want het is Paste Magazine, dat ik zeer nauwlettend volg, dat het album heeft opgenomen in haar jaarlijstje. De Amerikaanse muziekwebsite zet het album zelfs op de vijfde plek, waarmee The Window van Ratboys volgens Paste Magazine moet worden gezien als een van de allerbeste albums van 2023.

Het is een album dat door Paste ergens tussen Rilo Kiley en Tom Petty wordt gepositioneerd, maar bij mij komt er maar één naam op wanneer ik luister naar het album. Net als Wednesday, wiens Rat Saw Gold het jaarlijstje van Paste aanvoert, heeft Ratboys zich op haar nieuwe album flink laten beïnvloeden door Big Thief. The Window is overigens al het vijfde album van de band uit Chicago, Illinois, maar ik ben de naam van de band, die ik associeer met punkbands uit de jaren 70, nog niet eerder tegen gekomen.

Ik heb me nog niet verdiept in de rest van het oeuvre van de Amerikaanse band, maar The Window is inderdaad een uitstekend album. Net als Big Thief kan Ratboys uit de voeten met zowel indierock als Amerikaanse rootsmuziek. Beide bands hebben bovendien een met name gitaar georiënteerd geluid en beschikken over een zangeres met een bijzonder stemgeluid. Het zijn opvallende overeenkomsten, maar toch klinkt Ratboys wat mij betreft niet als een surrogaat Big Thief.

The Window opent behoorlijk rauw en stevig met flinke gitaarmuren, die prachtig samenvloeien met de bijzondere stem van zangeres Julia Steiner. Door de wat meisjesachtige zang (zeker geen diskwalificatie) herinnert de muziek van Ratboys ook wel wat aan de indierock met een vrouwelijk boegbeeld uit de jaren 90, maar wanneer in de tweede track meer invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek opduiken, begeeft Ratboys zich weer wat nadrukkelijker op hetzelfde terrein als Wednesday en Big Thief.

Volgens de informatie op de bandcamp pagina van de band is The Window een wat ander album dan zijn voorgangers. Er werd meer tijd genomen voor het doorontwikkelen van de songs op het album en ook de productie was belangrijker dan in het verleden. Voor deze productie werd een beroep gedaan op Chris Walla, die bekend is van zijn band Death Cab For Cutie, maar ook als producer aan de weg timmerde voor onder andere The Decemberists en Lo Moon. Chris Walla heeft uitstekend werk geleverd, want The Window klinkt uitstekend.

Ratboys schakelt op haar vijfde album makkelijk tussen stevige indierock en wat meer ingetogen Amerikaanse rootsmuziek, vermaakt makkelijk met het prima gitaarwerk en de aansprekende zang van Julia Steiner en slaagt er boven alles in om te verleiden met heerlijk melodieuze songs. Het levert een bijzonder aangenaam album op, dat ik steeds meer ben gaan waarderen de afgelopen twee weken.

Er zijn heel veel bands die een graantje proberen mee te pikken van het succes van bands als Big Thief, maar ik begrijp inmiddels wel dat Paste Magazine The Window van Ratboys hoger inschat dan de meeste andere albums in dit genre. Paste staat hier zeker niet alleen in, want inmiddels zie ik het album in meerdere jaarlijstjes op duiken. En als het album blijft groeien zoals het de afgelopen dagen heeft gedaan komt ook een plek in mijn eigen jaarlijstje steeds nadrukkelijker in zicht. Erwin Zijleman

Ratboys is een Amerikaanse indierockband die in 2023 hun vijfde studioalbum, The Window, uitbracht. De band heeft een reputatie opgebouwd voor hun vermogen om poëtische teksten te combineren met een breed scala aan muzikale stijlen, variërend van folk en country tot alternatieve rock. The Window is een album dat deze veelzijdigheid verder uitdiept, waarbij de band nieuwe geluiden en thema’s verkent zonder hun kenmerkende geluid te verliezen.

Stijl en Muzikale Genres

The Window beweegt zich moeiteloos tussen verschillende genres, met een stevige basis in indierock, maar ook invloeden van alt-country en folk. Er zijn momenten op het album die dromerig en atmosferisch zijn, terwijl andere tracks een meer energieke en rauwe benadering hebben. Deze diversiteit maakt het album toegankelijk voor een breed publiek, terwijl het tegelijkertijd trouw blijft aan de artistieke identiteit van de band.

Productie en Geluidskwaliteit

De productie van The Window is van hoge kwaliteit, met een helder en goed gebalanceerd geluid dat de subtiliteiten van elk nummer naar voren brengt. De instrumenten zijn perfect gemixt, en de bijzondere stem van zangeres Julia Steiner staat centraal zonder ooit overweldigend te worden. De warme klank van het album draagt bij aan de intieme sfeer die Ratboys probeert te creëren, en het gebruik van analoge apparatuur geeft het geheel een tijdloze kwaliteit.

Nummer voor Nummer Analyse

Making Noise for the Ones You Love
Dit is een emotioneel geladen nummer dat de innerlijke strijd en pijn van verlies en gemis belicht. De wisseling tussen kalme, bijna berustende momenten en uitbarstingen van emotie geven het nummer een krachtige dynamiek, waarbij de luisteraar de intense worsteling van de artiest voelt. Het is een lied dat raakt door zijn eerlijkheid en de rauwe weergave van deze emotionele worstelingen.

Morning Zoo
Een nummer dat een gevoel van introspectie en existentiële onrust oproept. De tekst beschrijft een innerlijke strijd, waarin de artiest zichzelf bevraagt en worstelt met het vinden van rust en afsluiting. Een meer ingetogen track, met een subtiele opbouw door het stevige refrein. Een heerlijke meezinger met een melancholische sfeer.

Crossed That Line
Een nummer dat een boeiende mix biedt van introspectie en rebellie. De tekst, hoewel eenvoudig op het eerste gezicht, roept een gevoel op van overschrijden van grenzen – zowel fysiek als emotioneel. De zanger lijkt gevangen te zitten tussen schuldgevoel en opstandigheid, alsof hij steeds opnieuw die ene lijn overschrijdt, zonder precies te weten waarom. De sfeer van het nummer is intens, bijna beklemmend, maar toch ook bevrijdend.

It's Alive!
De tekst schildert een beeld van isolatie en introspectie, terwijl de herhalende melodieën en het hypnotiserende refrein de luisteraar vasthouden. Met zijn melancholieke toon en contemplatieve sfeer roept het nummer gevoelens op van zowel angst als hoop, alsof het balanceren op de rand van een emotionele afgrond, wachtend op een teken van leven.,

No Way
Het nummer "No Way" van de Amerikaanse band Ratboys, afkomstig van hun album The Window uit 2023, is een boeiende en introspectieve track die diepe emoties oproept. De lyrics lijken een strijd weer te geven tussen persoonlijke vrijheid en onderdrukking, met een duidelijke boodschap van verzet tegen controle. De sfeer van het nummer is melancholisch, met een ondertoon van vastberadenheid.

The Window
Dit nummer draait om het verwerken van verlies en de kracht van herinneringen. De tekst vertelt het verhaal van iemand die terugblikt op een dierbare relatie, waarbij de "window" symbool staat voor zowel een fysieke als emotionele verbinding. De sfeer van het nummer is melancholisch en intiem, met een mix van tederheid en verdriet, ondersteund door een zachte melodie die de emotionele diepgang van de tekst versterkt.

Empty
Het nummer "Empty" van Ratboys gaat over de leegte en de pijn die ontstaat na een verbroken relatie. De tekst beschrijft de gevoelens van verlatenheid, spijt en de zoektocht naar antwoorden. De sfeer van “Empty” is donker en introspectief. De muziek zelf, met zijn rustige, bijna hypnotische ritme, creëert een gevoel van verlatenheid en eenzaamheid.

Break
Dit is een intrigerend en emotioneel geladen stuk muziek. De tekst van het nummer schetst een beeld van innerlijke strijd en het gevoel van vervreemding. De hoofdpersoon lijkt te worstelen met gevoelens van eenzaamheid. De sfeer van het nummer is doordrenkt met een zekere melancholie en introspectie, wat versterkt wordt door de dromerige melodieën en de kalme, bijna troostende zang

Black Earth, WI
"Black Earth, WI" is een nummer dat doordrenkt is van mysterie en nostalgie. De teksten, gezongen met een bijna hypnotische zachtheid, roepen beelden op van een reis door het onbekende, zowel fysiek als emotioneel. De sfeer is zowel dromerig als melancholisch, met een ondertoon van mysterie die de luisteraar voortdurend aanzet om meer te willen ontdekken

I Want You (Fall 2010)
is een nummer dat je meeneemt op een nostalgische reis vol jeugdige spontaniteit en opbloeiende gevoelens. De song beschrijft een ontluikende vriendschap die langzaam uitgroeit tot iets meer. De sfeer van het nummer is zowel zorgeloos als doordrenkt van verlangen,

Bad Reaction
een intrigerend nummer dat een diep gevoel van innerlijke worsteling en reflectie overbrengt. Het nummer lijkt te gaan over de moeilijkheden van zelfacceptatie en het omgaan met de gevolgen van slechte gewoontes en negatieve invloeden. De sfeer van het nummer is donker en introspectief, met een melancholische ondertoon die wordt versterkt door de rauwe, bijna wanhopige zang

Het album The Window van Ratboys is een fascinerende muzikale reis waarin de band hun kenmerkende indierockgeluid moeiteloos combineert met invloeden uit folk, alt-country en meer. Elk nummer op het album is doordrenkt met emotie, variërend van introspectieve ballades tot energieke, rauwe tracks die je direct weten te raken. De veelzijdigheid van het album maakt het toegankelijk voor een breed publiek, terwijl de productie van hoge kwaliteit ervoor zorgt dat elke noot en elke nuance perfect tot zijn recht komt.

Conclusie: The Window is een meesterlijk geconstrueerd album dat zowel muzikaal als emotioneel weet te boeien. Ratboys slaagt erin om hun herkenbare stijl te behouden terwijl ze nieuwe geluiden en thema’s verkennen. Het album voelt als een introspectieve reis door verlies, liefde, en zelfreflectie, vastgelegd in een mix van dromerige melodieën en indringende teksten. Een aanrader voor liefhebbers van diepgaande en veelzijdige indierock.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl