Tenhi - Valkama (2023)

Toch weer een juweeltje hoor. Sferish, indrukwekkend en dan die stem van Tyko Saarikko die meer dan ooit aanwezig is, meer zang en achtergrondzang over de hele linie. Een heerlijke basgitaar die het hele album frontaal in de mix staat. Nu in de laatste twee dagen al drie keer geluisterd, maar ik kan nog niet echt zeggen of dit een meesterwerk in de dop is. Daar mis ik dan toch iets voor. Denk ik.

ik krijg hier wel een behoorlijk Matt Elliott gevoel bij.

Pas wel op, met deze temperaturen komt een en ander een stuk harder aan.

hahaha, ja dat ook

Het heeft ‘even’ geduurd, twaalf jaar om precies te zijn, maar dit jaar is dan eindelijk een nieuw Tenhi album uitgekomen. Wat opvalt is dat Valkama herkenbaar klinkt maar vooral ook veel lichter van toon is dan eerder werk van deze Finnen. De kenmerkende donkere zware stem van Tyko Saarikko en de bekende folk elementen zijn gebleven. Wel kennen de nummers op Valkama over het algemeen een eenduidig en ietwat hoger tempo. De mystiek en weemoed is mede daardoor wat minder aanwezig. Dit wil niet zeggen dat Valkama een slecht album is. Daarvoor zijn de composities te goed. De band speelt met teveel verschillende instrumenten (zoals gitaar, didgeridoo, piano, jodenharp, udu, percussie, viool, fluit en synthesizer) om doorsnee te klinken. Lees de hele recensie op: Tenhi – Valkama - Rockportaal.nl