Jethro Tull - Living in the Past (2013)

Een Record Store Day-ep (van Tull zijn er inmiddels 3 verschenen) met weinig nieuws te bieden. De hoes heeft iets ouderwets, maar het is een moderne release.

Ik denk niet dat ik deze (net als Moths en North Sea Oil) in mijn collectie hoef, omdat het moderne EP's betreft en omdat er niet echt spectaculair materiaal op staat, wat ik niet al heb.

En 'moderne' EP's zijn bovendien megaduur. Je betaalt tegenwoordig zó 13 tot 17 euro voor een single of EP. Als verknocht liefhebber van kleine zwarte schijfjes (of in welke kleur ze tegenwoordig dan ook worden uitgebracht) vind ik dat een schandelijke praktijk. Ik zou best wat nieuwe seven-inches willen aanschaffen, maar ze zijn veelal onbetaalbaar - althans, gerekend in wat je ervoor terugkrijgt.

Ik heb een paar jaar terug een uitzondering gemaakt voor de Music On Vinyl-uitgave van Radar Love van Golden Earring, omdat dat een van de allereerste singles was die ik ooit kocht en waarvan ik het origineel natuurlijk grijsgedraaid heb. Dan blijkt vervolgens dat de juiste Nederlandse single-versie van 5.03 minuten er niet eens op staat. En dat voor 12,95 euro.

Deze van Jethro Tull bevat dus gewoon de bekende studio-opnamen van vroeger? Behalve één nummer in een nieuwe mix kennelijk. Ik weet het, je hóeft die dingen niet te kopen (en dat zal ik in dit geval ook niet), maar ik vind het gelijkstaan aan smerige geldklopperij. Misschien niet van de band, maar dan toch van het platenlabel. Of die hele verfoeilijke club die het op zich nobele initiatief van RSD gierend uit de klauwen heeft laten lopen...

Ik wilde proberen geen waardeoordeel te geven in mijn begeleidende stukje, maar ik ben het gillend met je eens gaucho. Het is geldklopperij. Vaak zijn het gelimiteerde edities die binnen no-time door priceflippers op discogs of ebay voor het driedubbele te koop worden aangeboden. Lange leve marktwerking.

Als je op discogs zoekt naar de losse singles van Living in the Past, Teacher (met b-kant Witch's Promise) of de EP Life is a Long Song (met drie vier non-album tracks) ben je goedkoper uit, en heb je nog meer waar voor je geld.

Nee, de 'heruitgaven' van singles/ep's van RSD zijn wat Jethro Tull betreft waardeloos. Needle in a Spiral in a Groove (Stormwatch II) en Live at Carnegie Hall 1970 (wel duur inmiddels) zijn wel de moeite waard om op te snorren.

Er is ook een Warchild II (de bonustracks) waarvan de releasedatum voortdurend vooruitgeschoven wordt. Die wil ik op den duur ook wel.

Geldklopperij of niet (het is ook maar een mening) heb ik deze toch aan mijn collectie kunnen toevoegen. Volledige geseald en zo laat ik het ook. Dan heb ik toch nog (misschien) een pensioen straks.