Mssr Renard
Heerlijk relaxte jazzfunk/jazzrock/fusion-plaat van pianist Olli Ahvenlahti, die onder andere ook deel uit maakt van UMO Jazz Orchestra. Hij speelde eerder al op het debuut van Pekka Streng, en werkte veelvuldig samen met saxofoongrootheid Eero Koivistoinen.
Deze tweede plaat van Olli ('Bandstand' was zijn debuut als bandleider) kenmerkt zich door een waanzinnig goede en tijdloze productie en de uitstekende bandbezetting: Pekka Pohjola (bas), Pekka Pöyry (sopraan-saxofoon en fluit), Eero Koivistoinen (tenor-saxofoon), Bertil Strandberg (tombone), Markku Johansson (trompet en bügel), Esko Rosnell (drums) en Tommy Körberg (percussie).
De band manoeuvreert zich door een veelvoud aan stijlen binnen het jazzfusion-idioom (latin jazz, jazzfunk en jazzrock) maar weet een goede coherentie en consistentie te bewaren. Hieruit blijkt het talent van Olli als bandleider en arrangeur. De solisten krijgen om beurt een nummer om echt goede te mogen soleren. Zo krijgt Bertil Strandberg een lange solo op het sambajazzfunk-vehikel 'Sambatown', waarna Olli en Pekka om beurten een solospot krijgen. Het is ook het hoogtepunt van deze plaat, omdat het tempo wat wordt opgeschroefd. Hetzelfde geldt voor de afsluiter 'Grandma's Rocking Chair'. De samba komt trouwens ook terug in 'A Day at the Zoo' waar Eero flink mag brullen op zijn tenor sax.
De unisono-stukken (er spelen vier blazers mee) zijn goed uitgewerkt en daardoor leven de thema's meer. Vooral in de rustigere nummers waar de groovende en melodieuze baslijnen, doet het één en ander wat denken aan de Nederlandse band 'Solution'. Het is vooral een aangename plaat waar twee van mijn favoriete Finse saxofonisten (Pöyry en Koivistoinen) mooie solo's krijgen, en elkaar en de muziek niet in de weg zitten.