The Foundation - Mask (A Fairy Tale of Real Life) (2023)

Ron Lammers is het creatieve brein achter The Foundation. De als audicien werkzame inwoner van Drenthe, was in het verleden eigenaar van platenlabels, in het progressieve rock landschap. Ergens in de jaren negentig kreeg hij het idee om een album te maken, natuurlijk progressieve rock, als groot liefhebber van deze muziekstijl. Het project stagneerde, maar werd een paar jaar geleden weer onder het stof vandaan gehaald en kreeg stukje bij beetje gestalte. Uiteindelijk resulteerde het in een reeks liedjes, die stuk voor stuk een persoonlijke verhaal, verdeeld over negen nummers. Op de Bandcamp pagina van The Foundation is over het thema het volgende te lezen: "Van De Buitenwereld Maar Ook Van Onze Ouders Wordt Van Ons Verwacht Dat We Ons Bewijzen En Steeds Meer Streven Naar Een Betere Positie In De Samenleving. Hetzij Financieel, Hetzij Qua Prestige. Daardoor Worden We Verblind Door De Realiteit En Verliezen We Uit Het Oog Wat Er Echt Toe Doet In Het Leven. Dit Kan Zelfs Tot Wanhoop Leiden. Doe Je Masker Af En Kies Voor De Liefde. Dit Kan Leiden Tot Een Bekering Tot Het Geloof. Daarom Ben Je Gevuld Met Liefde En positiviteit. Neem Je Verantwoordelijkheid En Beheer Je fouten En Kijk Positief Naar De Toekomst". Een album met een boodschap dus.

Lammers heeft de negen songs op een keyboard gecomponeerd en ze zijn door verschillende muzikanten onder handen genomen. De van Knight Area bekende zanger Mark Smit werd bereid gevonden de leadzang voor zijn rekening te nemen en hij heeft de teksten van Lammers eigen gemaakt. Grafisch ontwerper Douwe Fledderus is verantwoordelijk voor het werkelijk schitterend artwork, dat ervoor zorgt dat het product een lust voor oog én oor is.

Zoals gezegd staan er negen tracks op het album dat de titel "MASK (A Fairy Tale Of Real Life)" meekreeg. Ron Lammers heeft voor de posities van de muzikanten gebruikt gemaakt van zijn enorme netwerk en vond een reeks uiterst bekwame en tevens in het wereldje bekende instrumentalisten bereid om hun medewerking te verlenen. Als gitaristen zijn Rinie Huigen (Cliffhanger, Knight Area), Aad Bannink (Sentinel) en Jens van der Valk (Autumn) te horen, Gijs Koopman (Cliffhanger) bespeelt de basgitaar, de Taurus pedalen en toetsen. Violist Sjoerd Bearda, fluitste Judith van der Valk, drummer Jan Grijpstra (Autumn) en de toetsenisten Jan Munnik (Autumn) en Ron Lammers maken de line-up compleet.

Bijna 50 minuten typische Nederprog met een duidelijke link naar het oude Knight Area. Dit komt voornamelijk door de zang van Smit, die met zijn karakteristieke en tevens geweldige stem een duidelijke stempel op de muziek drukt. Die stem horen we niet in het openingsnummer, "BEFORE THE DAWN". Toetsen en prachtig gitaarspel dragen dit instrumentale nummer, dat de perfecte inleiding is, naar wat nog gaat komen. Gelach en gekrijs van een baby brengt ons naar "BIRTH", ook een instrumentale track met een pakkend ritme en een fijne gitaarsolo. Na acht minuten instrumentaal geweld, volgt "CLIMBING MOUNTAINS" waarin we voor het eerst kunnen genieten van Mark Smit, die de juiste emotie en power aan dit uptempo nummer toevoegd. Een fluitsolo is wat mij betreft de kers op de taart. Speciale aandacht voor de ritmesectie, die een heerlijke basis neerlegd. Dat is ook in "BLIND TO REALITY" het geval. Het tempo is wat lager, Smit zingt geweldig en af en toe op de toppen van zijn kunnen, de toetsentapijtjes zijn smaakvol en de gitaarsolo passend. "DESPAIR" is weer een instrumentaal nummer met een hoofdrol voor de gitaar en de toetsen. Fijne melodie, niet te lang waardoor ze de spanning vast weten te houden.

Met ruim twaalf minuten is "MASK" het magnum opus van het album. Een nummer met veel variatie, gedeelten met zang, veel instrumentale stukken waarin solo’s op gitaar en toetsen elkaar afwisselen. "RENEWAL" begint met rustig toetsenspel alvorens een heerlijk tempo je meeneemt in ruim vier minuten toegankelijke progressieve rock. Opnieuw een hoofdrol voor de toetsen en Mark Smit zingt hemels. "UNCONDITIONAL" is een nummer waarin Aad Bannink te horen is als gitarist. Zijn melodieuze solo trekt het nummer naar een erg hoog niveau, Smit doet de rest. Een geweldig mooie track met een prachtige melodielijn, emotioneel en beklemmend. Het slotakkoord is "FUTURE", een nummer met een positieve vibe en tekst. Opnieuw een prominente baspartij, die voorin de mix is gezet en de basis voor dit nummer is. Midtempo, heerlijke zang en enkele zeer fraaie solo’s zorgen voor een fantastisch einde van een fantastische plaat.

The Foundation is begonnen als een project, maar hoe gaaf zou het zijn om dit album integraal op een podium uitgevoerd zien worden. Ik sta dan vooraan en hoop eveneens dat dit niet een eenmalig project is. Daarvoor is dit veel te goed en vraagt het gewoon om een opvolger. Top, top, topalbum!

Dit is typische jaren neo-prog, een feest van herkenning voor liefhebbers van bands als Marillion en Pendragon uit de beginjaren 80. Verwacht dus geen vernieuwende muziek. Als je daar doorheen kunt luisteren, acht ik de kans groot, dat je dit werkje kunt waarderen.

De muziek en teksten zijn over het algemeen erg toegankelijk, en er zijn geen complexe passages en/of tempowisselingen. Omdat de composities prima in orde zijn, ervaar ik dit hier absoluut niet als een gemis.

Alleen al voor het titelnummer is Mask de moeite van het aanschaffen waard. Dit is 12 minuten lang genieten geblazen van een prachtig opgebouwde en meeslepende prog ballad, een van de mooiste die ik in lange tijd heb gehoord. Het is smullen van basloopjes à la Trewavas en Kelly-achtige toetsensolo's, en - nu we toch bezig zijn - sommige gitaarpartijen zouden ene Steve R. niet misstaan. Ik waan mij weer zo'n 35 jaar terug in de tijd. Wat een weelde, kippenvel gegarandeerd!
Ook de afsluiter Future verdient een eervolle vermelding. Opnamekwaliteit en het artwork zijn eveneens om door een ringetje te halen. Mask is in alle opzichten een beauty!

Geweldig mooi album