The Waning Moon - A Dream or a Vision (2023)

Sterk leunend op de gothic rock uit de jaren 90, denk aan bands als Nosferatu, Rosetta Stone en Suspiria. De zang vind ik niet direct erg sterk maar kan ermee door, de songs zijn stuk voor stuk pakkend en meeslepend zoals het hoort bij oldschool gothrock. Eens even geen postpunk maar pure nostalgische bombastische gotiek, heerlijk! Sterk debuutalbum (LP) van dit duo bestaande uit Ariel Maniki (zang en gitaar) en Zac Campbell (bas, keys en drummachine). Voorlopige favorieten; Scars en Annabel.

A Dream Or A Vision | The Waning Moon - thewaningmoonband.bandcamp.com

Juul1998B, DjFrankie, Alicia, Killeraapje, misschien ook iets voor jullie? Ik vind het een sterk debuutalbum, behoorlijk nieuwe band ook, ze bestaan pas sinds begin 2022.

Dit is zo'n typische groeiplaat, ik heb hem nu een tijdje in huis en ik merk dat ik hem best wel vaak draai. Met die zang valt het bij nader inzien ook wel mee, de vocalen zijn donker (zoals het hoort bij gothrock), niet altijd even stemvast, maar dat heeft ook zijn charme. De zanger kan wél zingen, wat tegenwoordig bij al die nieuwe bands vaak een uitzondering is, goede zangstemmen zijn nu eenmaal zeldzaam. Eigenlijk staan er geen zwakke nummers op maar mijn favorieten zijn; Scars, Annabel, Shred My Wings, Babel en de Spaanstalige afsluiter Nada.

Eerste nummer al beluisterd, wat vet zeg!
Het klinkt bij dit nummer als bekende goth-rock bands met een vleugje type o negative qua stem!
Ik luister zeker door!

Ik dacht nog... nu gaan we het krijgen, hoor. Weer zo'n niet toonvaste zangert. Schering en inslag bij een hoop nieuwe bandjes de laatste tijd. Ik kan daar zo slecht tegen. Maar het viel best mee. Ik zeg nu zelfs... A Dream or a Vision is zeker geen onaardig debuut. Muzikaal is het voldoende kleurrijk, het album heeft verder een mooi geluid, geen overdreven galm en de zanger is best goed te doen. De zangpartijen zijn weliswaar nog wél voor enige verbetering vatbaar. Dat dan weer wel.

The Waning Moon - "A Dream or a Vision" (2023): Een Fascinerende Reis door Emotie en Geluid

The Waning Moon, een Amerikaanse formatie die bekend staat om hun donkere en introspectieve benadering van rockmuziek, bracht in 2023 hun album A Dream or a Vision uit. Dit album is een krachtige manifestatie van hun groei en muzikale diepgang. Het is een meeslepende mix van alternatieve rock, post-rock en een vleugje gotische invloeden, met teksten die dieper graven in het menselijke bewustzijn en de strijd tussen hoop en wanhoop verkennen.

Muzikale Stijl en Genres
A Dream or a Vision is een prachtig samenspel van verschillende muzikale stijlen. Het album mengt donkere, atmosferische rock met elementen van post-rock, waarbij de band moeiteloos schakelt tussen delicate, bijna etherische momenten en krachtige, robuuste passages. De muziek is doordrenkt met melancholie, maar er is ook een subtiele ondertoon van hoop en vastberadenheid te vinden. De gelaagde instrumentatie en de diepe, emotionele zang maken dit album tot een bijzonder luisteravontuur.

Productie en Geluidskwaliteit
De productie van A Dream or a Vision is van topniveau. De geluidskwaliteit is kristalhelder, wat de complexiteit van de muziek volledig tot zijn recht laat komen. Elk instrument, van de zwaar vervormde gitaren tot de subtiele toetsen, is perfect gepositioneerd in de mix. De dynamiek van het album is indrukwekkend, waarbij de stille, introspectieve momenten even krachtig aanvoelen als de meer bombastische passages. De productie draagt bij aan de algehele donkere sfeer van het album, zonder dat het ooit overweldigend wordt.

Track-by-Track Recensie
The Sill (3:00) The Sill opent het album op een duistere en bedachtzame toon. Het nummer voelt waarschuwend aan, met langzame, dreigende gitaarakkoorden en een ondertoon van onheil. De zang is somber en vol emotie, wat het gevoel van naderend onheil versterkt. Het is een introverte opening die je meteen in de wereld van A Dream or a Vision trekt.

Quiet Room (3:37) Quiet Room bouwt verder op de donkere sfeer, maar met een meer zelfverzekerde en robuuste aanpak. De gitaren zijn krachtiger, en de ritmesectie drijft het nummer vooruit met een onmiskenbare vastberadenheid. De zang is intens, bijna schreeuwend, wat de innerlijke strijd van het nummer perfect vastlegt.

Scars (4:16) In Scars sluipt een zekere negativiteit en pessimisme binnen. De teksten verkennen diepgewortelde pijn en verlies, terwijl de muziek een sombere sfeer behoudt. De melancholische melodie en het langzame tempo maken dit tot een zwaar en emotioneel beladen nummer. Het is een trieste, maar krachtige reflectie op persoonlijke wonden.

Another Bit, Another Bite (4:47) Dit nummer biedt een welkome verandering van toon met zijn optimistische en zelfverzekerde vibe. Another Bit, Another Bite heeft een opzwepende ritmiek en een melodie die hoop uitstraalt. De tekst moedigt aan om door te zetten, ondanks tegenslagen, en de krachtige instrumentatie versterkt deze boodschap.

Die Caroline (5:08) Die Caroline is een somber nummer dat je direct bij de keel grijpt. De zware riff geeft het een donkere ondertoon, terwijl de subtiele piano op de achtergrond een melancholische sfeer toevoegt. De combinatie van deze elementen maakt het nummer intens en diepgaand, met een melancholische schoonheid.

Annabel (2:55) Annabel is uitbundig en robuust, een van de meer energieke tracks op het album. De gitaren zijn hard en stevig, en de zang is krachtig en zelfverzekerd. Dit nummer brengt een energieke dynamiek in het album en voelt als een uitbarsting van emotie na de somberheid van de vorige tracks.

Shred My Wings (3:54) Dit nummer is melodieus en relaxed, met een zekere zachtheid in de zang en instrumentatie. Shred My Wings voelt aan als een moment van rust in het album, een reflectie op zelfverlies en de zoektocht naar bevrijding. De gitaarmelodie is eenvoudig maar effectief, wat het nummer een serene schoonheid geeft.

Towards the Night (4:48) Towards the Night is ingetogen, met een dreigende ondertoon die door het hele nummer sluimert. Er is een gevoel van onzekerheid, versterkt door de aarzelende zang en de donkere, langzaam opbouwende instrumentatie. Het nummer houdt je op het puntje van je stoel, wachtend op een ontlading die nooit helemaal komt.

Babel (3:48) Babel is overtuigend en krachtig, met een duidelijke richting en een gevoel van vastberadenheid. Het nummer bouwt op naar een intens crescendo, waarbij de gitaren en drums samensmelten tot een overweldigende muur van geluid. De zang is assertief, en de tekst spreekt van het doorbreken van barrières en het vinden van je eigen stem.

Nada (6:27) Het album sluit af met Nada, een zwaarmoedig en meeslepend nummer dat de luisteraar achterlaat met een gevoel van intense reflectie. De langzame, slepende melodie en de diepe, sombere zang geven het nummer een bijna epische kwaliteit. Dit is het soort nummer dat je diep raakt en nog lang na het luisteren blijft resoneren.

Conclusie en Aanbeveling
A Dream or a Vision van The Waning Moon is een album dat je meeneemt op een emotionele reis door duisternis en hoop. De combinatie van rijke muzikale texturen, diepgaande teksten en een meeslepende productie maakt dit album tot een waar kunstwerk. Het is een aanrader voor liefhebbers van alternatieve rock, post-rock en iedereen die houdt van muziek die niet bang is om diep te graven in het menselijke bewustzijn. The Waning Moon heeft met dit album een krachtige indruk achtergelaten, en het is een must-listen voor iedereen die op zoek is naar muziek die zowel intellectueel als emotioneel bevredigend is.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl