Richard & Linda Thompson - Hokey Pokey (1975)

En weer zo'n prima Folk-album van dit illustere duo. Je krijgt er spontaan trek van in een lekker glas Whiskey.

Inderdaad een fijn album. Niet zo goed als die andere van ze, maar deze heeft ook zo zijn parels.

Mooi Folk album, ik zag het spotgoeiekoop liggen... en omdat I Want To See The Bright Lights Tonight me ook al zo meegevallen was... deze ook, het duurt wel iets langer eer de songs zich in je muzikale geheugen willen vastbijten, maar dat heb je vaak met steengoede platen.

Prachtige hoes maar iets teveel country naar mijn smaak. Ik kon er niet héél veel mee maar zal hem nog een luisterbeurt gunnen. Hoewel waarschijnlijk niet héél binnenkort.

Father McKenzie:Deze staat wat minder buiten de tijd dan het andere werk van Thompson. Ik luister zelfs het regelmatig verguisde 'First light' vaker dan deze. Alhoewel Richard Thompson altijd wel borg staat voor een zekere kwaliteit. Alleen 'Mole in the hole' valt er wat tussenuit. Daar staat dan weer het schitterende 'A heart needs a home' tegenover.

Naast natuurlijk Fairport Convention springt Richard Thompsons periode met Linda er voor mij uit. Hoewel ik hem als muzikant en songwriter hoog heb zitten, ben ik nooit echt verliefd geworden op Richards solowerk. Zijn songs lijken daar vaak wat te verzuipen in de productie en zijn stem met dat sterke, Schotse accent is een beetje te eenzijdig om een heel album te dragen. Linda is zeker geen Sandy, maar biedt hem een goed tegenwicht. Zijn albums met Linda zijn bijna allemaal de moeite waard en ontlopen elkaar niet veel. De droge productie zonder poespas en rootsy instrumentatie passen uiteindelijk het beste bij de stemmige songs van Richard.

A Heart Needs A Home is waanzinnig mooi trouwens. Voor mij geen essentieel album, maar dat nummer is zo'n nummer waarvan ik vind dat iedereen het zou moeten kennen Beste Carpenters-nummer dat de Carpenters nooit maakten Don Cappuccino, wat jij?

Zal deze plaat eens beluisteren. Ik heb I Want to See the Bright Lights Tonight op CD en dat vind ik een prachtig album. Je maakt me in ieder geval nieuwsgierig naar A Heart Needs a Home.

Het is geen instant classic als de debuutplaat, maar dat nummer is weergaloos vind ik!

"Hokey Pokey" is m.i. de minste van de 3 albums die zij voor het Island label maakten. de andere 2 albums zijn "I Want to See The Bright Lights Tonight" en "Pour Down Like Silver", die ik een stuk evenwichtiger vind en die betere songs bevatten. ik lees in de liner notes dat Richard Thompson met dit album een meer "upbeat" album wilde maken, maar dat hoor ik er niet vanaf. de verhouding ballads versus upbeat nummers verschilt niet van de eerder genoemde albums. op dit album zijn het vooral de ballads "I'll Regret It All In the Morning", "Never Again"en "A Heart Needs a Home", die boven de rest van de nummers uitsteken en dit album dragen. nummers 4, 6 en 7 zijn hier de mindere tracks. de donkere soms ook wel humoristische kant van Richard komt hier met name naar voren in "Smiffy's Glass Eye" en "The Sun Never Shines on the Poor" een titel die weinig toelichting behoeft. alle nummers op dit album komen uit de pen van Richard Thompson, behalve de afsluiter het vrolijke "Mole in a Hole", dat geschreven is door Mike Waterson, de "Godfather" van de onvolprezen Engelse folkgroep The Watersons. dit "Hokey Pokey" is geen klassieker zoals "I Want to See The Bright Lights Tonight".

de sessiemuzikanten zijn nagenoeg hetzelfde als op de 2 andere albums:

Simon Nicol: guitar, piano, Hammond organ, vocals
Timi Donald: drums, percussion
Pat Donaldson: bass
John Kirkpatrick: accordeon
Ian Whiteman: piano, calliope
Aly Bain: fiddle
Sidonie Goossens: harp (track 9)
CWS Manchester Silver Band (tracks 6 en 10)