Agusa - Prima Materia (2023)

Als donderslag bij heldere hemel kwam deze vandaag uit. Onaangekondigd, of ik heb niet goed zitten opletten.

Ik heb deze gelijk aangeschaft en mijn derde luisterbeurt zit er alweer op.

Mijn review op bandcamp is als volgt (even geen zin om over te tikken cq vertalen:

Toevallig ook op Loreley dit weekend?

Deze band of ik? Ik ga niet nasr festivals.

, dan puur toeval (dat ze hier gisteren optraden...)

Ik ben bang dat ik het niet helemaal snap.

Maar wat vind je van de nieuwe plaat? Of hoe vond je ze live? Ook live zijn ze erg goed, maar ik volsta met hun liveplaten, liveoptredens laat ik even aan mij voorbijgaan.

Ik ben hier Night of the Prog Festival 2023 en daar traden ze gisteren op...

Ken van die bands alleen Agusa, Wishbone Ash en Nick Mason. Verder wel namen die ik ken, maar de muziek niet. Ziet eruit als veel progressive rock van de hardere soort. Have fun!

Heb lang getwijfeld en geschoven en getwijfeld. En ik weet eerlijk gezegd nog steeds niet of ik deze in mijn 2023-eindlijst zet. In feite maakt dat geen bal uit, want niemand anders doet dat, dus het heeft voor de ultieme eindlijst geen zin. Maar er staat zoveel moderne jazz in mijn eindlijst dat het een beetje uniform is en pluriformer mag best. Dus wie weet. Iedere keer als ik hem weer opzet, verrast deze plaat mij. Het orgelgeluid, de fluitsolo's, de heerlijke uptempo ritmes en dat wat stoney gitaarsolo's en -licks. Het is wel echt een plaat die helemaal 'af' is wat mij betreft.

Ik gooi er ook een halfje bovenop. Geen idee of ik deze plaat in mijn eindejaarslijst ga zetten, want ik ben daar nog niet aan toe gekomen. Wel weet ik dat deze plaat (ook) mij zeer positief heeft verrast en dat het een meer dan nodige portie pluriformiteit aan mijn eindejaarslijst zal gaan toevoegen, aangezien die toch wederom overwegend gevuld zal zijn met metal. Vanmiddag zal ik 'm nog eens opleggen in ieder geval...

Deze plaat wordt met de tijd alleen maar beter en beter. Ik vind hem ook veel spannender, prikkelender en genietbaarder dan voorganger En Annan Värld. Daar ligt de saaiheid soms nog een beetje op de loer en vind ik - zeker op het nummer Uppenbarelser - niet alle secties even sterk, waardoor mijn aandacht bij wijlen lichtelijk verslapt. Prima Materia heeft daar echter geen moment last van, zodat de kleine drie kwartier in een mum van tijd omvliegen.

Het is geweldig hoe de plaat laag voor laag zorgvuldig is opgebouwd, hoe de composities zich ontwikkelen en tot elkaar verhouden, en hoe de band het voor elkaar krijgt om een onuitputtelijke stroom aan creatieve, pakkende en ingenieuze oorwurmen van melodieën te fabriceren. Het kriebelt enorm om Prima Materia van de maximale score te voorzien. Eigenlijk weet ik ook niet zo goed wat me ervan weerhoudt, misschien dat nog meer luisterbeurten dat pas echt weten te rechtvaardigen, maar het blijkt in ieder geval keer op keer een groot genot om me in dit schitterende kunstwerk onder te dompelen!

Michiel is niet meer actief op de website, maar ik quote hem hier toch. Dit is de spijker op zijn kop wat mij betreft. Ik blijf maar teruggrijpen naar deze plaat en er blijkt gewoon helemaal geen slijt op te zitten. Sterker nog, Prima Materia wordt per luisterbeurt alleen maar beter. Ik onderschrijf de geciteerde woorden dan ook volmondig en sta ook nog steeds vierkant achter mijn eigen woorden van een klein jaar geleden. Het is tijd om voor dit hedendaagse meesterwerk een plaatsje in mijn top tien in te ruimen.