John Phillips - Pay Pack & Follow (2001)
mijn stem
7 stemmen
1
Harald
geplaatst: 17 oktober 2007, 13:11 uur
Deze plaat heeft dank Keith Richards en Mick Jagger (op het hoes komt Jagger binnen gelopen) meer Rock dan John Phillips platen met de "Mama's and Papa's".
0
geplaatst: 18 april 2009, 15:11 uur
Inderdaad is dit, vanwege de inbreng van Richards en Jagger maar ook Ron Wood en Mick Taylor een verkapte Rolling Stones plaat. Echte Stones fans zullen hier zeker wat mee kunnen.
De nummers werden rond 1976/1977 opgenomen, maar pas in 2001 officieel uitgebracht.
Het is wederom geen echt slechte plaat, en misschien had ik er een sterretje bij kunnen doen, maar ach, groots is het allemaal zeker niet. "Oh Virginia" is een prima nummer, en ook "Mr. Blue", "Wilderness Of Love" en "2001" kunnen mij wel bekoren, in het laatste nummer zingt Phillips "May all the people on this lovely planet still be here in the year 2001."
Hij haalde het zelf maar net.....
De nummers werden rond 1976/1977 opgenomen, maar pas in 2001 officieel uitgebracht.
Het is wederom geen echt slechte plaat, en misschien had ik er een sterretje bij kunnen doen, maar ach, groots is het allemaal zeker niet. "Oh Virginia" is een prima nummer, en ook "Mr. Blue", "Wilderness Of Love" en "2001" kunnen mij wel bekoren, in het laatste nummer zingt Phillips "May all the people on this lovely planet still be here in the year 2001."
Hij haalde het zelf maar net.....
0
geplaatst: 12 november 2010, 14:30 uur
John Phillips ging bergafwaarts door drugsgebruik en de gefragmenteerde opnames werden bij elkaargevoegd en later uitgebracht. Echt een tijdsopname en niet echt opvallend.
0
geplaatst: 25 juli 2017, 18:02 uur
Geen geweldig album, maar zo slecht ook weer niet. John Phillips staat er om bekend, dat hij een goede componist is van kwaliteitspopsongs. bovendien heeft hij een heerlijke rustige en mooie stem.
Sunset boulevard vind ik een prachtig nummer, maar She is just 14 zeer matig.Mister Blue en Oh Virginia halen ook zeker een dikke voldoende.
Sunset boulevard vind ik een prachtig nummer, maar She is just 14 zeer matig.Mister Blue en Oh Virginia halen ook zeker een dikke voldoende.
0
geplaatst: 30 mei 2024, 01:37 uur
John Phillips was de mede oprichter en belangrijkste songwriter van de zanggroep The Mama's en The Papa's (folkrock, pop) voor wie hij o.a. de wereldhits "California Dreamin" en "Monday, Monday" schreef. een andere wereldhit, het hippie lijflied "San Francisco" schreef hij voor zijn vriend Scott McKenzie.
dit album bestaat uit materiaal van verloren sessies, die verspreid tussen 1973 en 1979 plaats vonden en werd pas in April 2001 uitgebracht. het was oorspronkelijk de bedoeling om dit album uit te geven op een label van de Stones, maar het werd nooit uitgegeven. volgens de berichten was het de wens van John Phillips zelf (de man overleed op 18 maart 2001 aan een hartaanval) om het album pas na zijn dood uit te brengen.
je hoeft alleen maar naar de foto's van de man bij dit album te kijken, om te weten dat John Phillips in die tijd drugsverslaafd was. zeker geen klassieker, maar naar mijn mening niet zo slecht als hierboven vermeld.
bij de eerste luisterbeurt viel die mij flink tegen, echter na 4 luisterbeurten achter elkaar valt de kwaliteit reuze mee.
on-topic dit album met rock en country/blues invloeden klinkt op verscheidene tracks als "John Phillips Goes Rolling Stones". niet zo verwonderlijk gezien de bijdragen op zang van Mick Jagger, gitaristen Keith Richard en Mick Taylor plus Ron Wood (bass). daarnaast speelden o.a. meestergitarist Chris Spedding en percussionist Rebop Kwaku Bah (bekend van zijn werk met Traffic en Can) mee op dit album.
tracks als "She's Just 14" met een heerlijke slide-gitaar partij van Keith Richards, het bluesy "Pussycat" en "Oh Virginia", dat wel iets weg heeft van het Stones nummer "Sweet Virginia" maar geen song van dat kaliber is, brengen de Stones sound ten tijde van hun album "Exile On Main Street" in herinnering. iets wat zeker ook geldt voor het funky "Zulu Warrior".
niet alle nummers hebben deze sound, zoals de fraaie melodie van "Wilderness of Love" dat net als "Sunset Boulevard" klinkt als Californische Westcoast pop uit die tijd en de rustige, piano ballad "Very Dread". het album sluit af met de prima melodie van "2001" met lekkere gitaar riffs van Keith Richards en Chris Spedding.
wellicht dat Poles Apart zoals hij ooit eerder hier zelf aangaf, iets te streng was met een 2 voor dit album. persoonlijk spreekt mij de Stones sound op dit album meer aan dan die van "Hackney Diamonds", maar er zullen ongetwijfeld zat Stones fans zijn die van beide houden.
Album werd geproduceerd door Mick Jagger, Keith Richards & Harvey Jay Goldberg
Recorded at Media Sound (New York) & Olympic Studios (London)
All songs written by John Phillips, except track 7 (co-written Mick Jagger)
dit album bestaat uit materiaal van verloren sessies, die verspreid tussen 1973 en 1979 plaats vonden en werd pas in April 2001 uitgebracht. het was oorspronkelijk de bedoeling om dit album uit te geven op een label van de Stones, maar het werd nooit uitgegeven. volgens de berichten was het de wens van John Phillips zelf (de man overleed op 18 maart 2001 aan een hartaanval) om het album pas na zijn dood uit te brengen.
je hoeft alleen maar naar de foto's van de man bij dit album te kijken, om te weten dat John Phillips in die tijd drugsverslaafd was. zeker geen klassieker, maar naar mijn mening niet zo slecht als hierboven vermeld.
bij de eerste luisterbeurt viel die mij flink tegen, echter na 4 luisterbeurten achter elkaar valt de kwaliteit reuze mee.
on-topic dit album met rock en country/blues invloeden klinkt op verscheidene tracks als "John Phillips Goes Rolling Stones". niet zo verwonderlijk gezien de bijdragen op zang van Mick Jagger, gitaristen Keith Richard en Mick Taylor plus Ron Wood (bass). daarnaast speelden o.a. meestergitarist Chris Spedding en percussionist Rebop Kwaku Bah (bekend van zijn werk met Traffic en Can) mee op dit album.
tracks als "She's Just 14" met een heerlijke slide-gitaar partij van Keith Richards, het bluesy "Pussycat" en "Oh Virginia", dat wel iets weg heeft van het Stones nummer "Sweet Virginia" maar geen song van dat kaliber is, brengen de Stones sound ten tijde van hun album "Exile On Main Street" in herinnering. iets wat zeker ook geldt voor het funky "Zulu Warrior".
niet alle nummers hebben deze sound, zoals de fraaie melodie van "Wilderness of Love" dat net als "Sunset Boulevard" klinkt als Californische Westcoast pop uit die tijd en de rustige, piano ballad "Very Dread". het album sluit af met de prima melodie van "2001" met lekkere gitaar riffs van Keith Richards en Chris Spedding.
wellicht dat Poles Apart zoals hij ooit eerder hier zelf aangaf, iets te streng was met een 2 voor dit album. persoonlijk spreekt mij de Stones sound op dit album meer aan dan die van "Hackney Diamonds", maar er zullen ongetwijfeld zat Stones fans zijn die van beide houden.
Album werd geproduceerd door Mick Jagger, Keith Richards & Harvey Jay Goldberg
Recorded at Media Sound (New York) & Olympic Studios (London)
All songs written by John Phillips, except track 7 (co-written Mick Jagger)
1
geplaatst: 30 mei 2024, 10:49 uur
15 jaar geleden alweer, mijn bericht, zal hem nog eens gaan beluisteren binnenkort, potjandosie, misschien dat ik wat milder geworden ben...
* denotes required fields.
* denotes required fields.