The Fireman - Rushes (1998)

Een electronica/ambient act , dat zijn de Fireman. Rushes uit 1998 is hun 2e en tot dusver laatste en zeer verdienstelijke plaat.
De muziek van The Fireman hoorde ik voor het eerst bij het optreden van McCartney in Arnhem.. ...

Paul McCartney houdt van het gebruik van pseudoniemen.
Bernard Webb , A.C. Vermouth ( Urban Space Cowboy) , Percy Thrillington, Paul Ramone .
Fireman = Paul McCartney i.s.m. Youth ( Killin' Joke ).
Men kan zeggen wat men wil van Macca , maar het is een muzikale duizendpoot. Of het nu gaat om rock and roll , experimenteel , een klassieke mis of oratorium of pianostuk , het muzikaal omlijsten van een tekenfilm of het maken van een geweldige titelsong voor een James Bond film : hij doet en deed het allemaal. Misschien dat niet alle 'uitstapjes' van hem ,evenals zijn 'normale solo werk' , tot hoge artistieke prestaties heeft geleid.
Rushes is m.i. echter een meer dan verdienstelijke prestatie in het genre .

Eigenlijk is deze Fireman CD een hele persoonlijke plaat. Amper een paar weken na de dood van zijn grote liefde Linda gaat hij samen met Youth de studio in om zijn gevoel van zich af te spelen. Muzikaal zijn meest abstracte werk ooit. Nergens doet deze plaat aan het regulieren McCartney werk denken, compleet anoniem, maar toch vind ik het een meesterlijke CD, net een schilderij waar je in verdwijnt. En ik luister 1000 keer liever naar deze als naar slappe CD's als Press to play of Off the Ground.

Wat mij betreft een klein harmonieus meesterwerk in dit genre voor die tijd. Alles lijkt te kloppen. Zoals Devel-hunt opmerkt, het is net een schilderij waar je in verdwijnt. Je kijkt, voelt en laat je meenemen.

2 favoriete tracks: kant a en kant b , verder loopt het naadloos in elkaar over. Een van de beste zijpaadjes van Paul McCartney.