Editors - An End Has a Start (2007)

Oh 't is een EP
Ik zal er EP achter zetten, dat maakt het geheel wat duidelijker.

Zeker de moeite waard!
'The picture' en 'Open up' zijn schitterend en ik vind de acoustic versie van 'an end has a start' op deze ep stukken beter beter dan het origineel; maar das persoonlijk. Jammer dat de nummers op de ep niet gewoon op de cd staan. maarja... dat is commercie

Wie het gelijknamige album kan waarderen kan dit blind aanschaffen. Zelfs een op het oog obligate akoestische versie van de nieuwe single is van toegevoegde waarde. Als je de muziek van Editors trouwens te donker vindt moet je zeker eens naar Open up luisteren, want dat nummer straalt hoop en optimisme uit.

echt helemaal niet verkeerd dit EP'tje! Een prima aanvulling op het repertoire en een cd die veel gedraaid wordt. Lekker veel nummers toch wel, het is haast een mini-album. Dit mogen ze zo vaker doen!

Leuk, maar ik blijf toch bij de donkerheid van the backroom

Dit mogen ze inderdaad vaker doen. Helemaal niet de kwaliteit die we meestal bij overschotjes van een album kunnen verwachten, wel integendeel.

Ik zag deze gisteren bij de FRS staan. Toch maar niet meegenomen aangezien ik nog nooit iets van de editors heb gekocht.

wel leuk dat ze eens wat b-sides officieel uitbrengen

Best leuk EPtje dit! 'An End Has A Start' klinkt ook akoestisch nog even goed, en de andere nummers zijn ook best de moeite waard.

Ik blijf de originele versie van An End Has a Start toch beter vinden dan de akoestische versie. Maar wel een erg leuke aanvulling natuurlijk. Verder vind ik op deze EP vooral Some Kind of Spark ook erg sterk. 4 sterretjes

Alles waar je op hoopte bij de CD An End Has a Start maakt deze EP An End Has a Start wel waar. Dit is wel een waardige opvolger van het eerste album The Backroom!

In The Picture and Open Up hoor je ook U2 en Coldplay invloeden. An Eye For an Eye had van Arcade Fire kunnen zijn en Some Kind Of Spark is de prachtige track die je miste op het inspiratieloze X&Y van Coldplay.
Bovenal blijft het natuurlijk de prachtige muziek van the Editors. Opvallend is dat de zang hier soms hoger is dan anders: dat klinkt niet verkeerd en afwisselender.

Het bombastische van de eerste vier nummers spreekt me heel erg aan. Ik hink een beetje op twee gedachten. Eigenlijk is elk nummer raak, maar dat is gezien het geringe aantal nummers misschien niet zo'n hele bijzondere prestatie.