Terry Reid - River (1973)

Wat een stem! Er zijn niet veel zangers die me kippenvel kunnen bezorgen, maar dit is er eentje. Leuk rootsy en funky album ook.

edit: ''leuk''... zeg maar ''erg goed''.

lekker relaxte country,blues, rock, lekkere stem ook

niks op aan te merken, gewoon lekker na het eten bij de koffie als achtergrondmuziek

Relaxt is inderdaad het goede woord voor dit album. Lekker laidback, niets aan de hand, loom en zwoel, maar ondertussen wel een puike plaat afleveren.

Voila, de zesde stem. Dat er meer mogen volgen (maar dat zal vast niet gebeuren... )

Goede plaat, maar de tweede helft valt het behoorlijk in.

Hier nogal obscuur, maar in Engeland een allang erkend 'vergeten' meesterwerk.
Op vinyl is het kant een mèt, en kantje twee zonder David Lindley, die hier op slideguitar George Lowell evenaart. Heel leuk om dit op platenavondjes, wanneer iedereen een beetje dronken is, te laten horen als een niet uitgebracht Little Feat album. ('k zal Heirco eens een pm-metje sturen )
Op kant 2 is David naar huis en Terry weer zichzelf.

Terry Reid, een van de minst succesvolle supersterren in de rockgeschiedenis, de man die net niet bij Led Zeppelin kwam, laat op dit album horen dat het negeren van zijn werk onterecht is.

Heb dit album in 1973 gekocht omdat ik het een bijzonder mooi album vond. In de jaren zeventig en tachtig kwam die dan ook regelmatig op mijn draaitafel terecht. Daarna eigenlijk nooit meer.

Reden om weer eens te luisteren. En hoewel ik het nog best een aardig album vind ben ik toch het meeste verbaasd over het feit dat ik dit vroeger toch écht een topper vond.

En omdat ik een fan ben van David Lindley vind ik kant A best aardig, of nee, beter gezegd interessant. Kant B vond ik vroeger het beste, want experimenteel. Nu is dat anders en vind ik de 'River' hier af en toe wat oeverloos.

Nog een aardigheidje: toen ik in 1973 de LP kocht en hem uit de hoes haalde lag er een briefje in, formaat visitekaartje. Het was een Duitse persing, dus in het Duits wees de uitgever op een constante ruistoon op met name kant B van de LP. Zij wezen de klant er op dat er niets mis was met de kwaliteit van de Duitse persing, maar dat dit de bedoeling was van Der Künstler. Ze waren bang dat de klanten de LP met klachten zouden terug brengen. Hilarisch!

voor velen een klassieker dit derde album van "living legend" en "musician's musician" Terry Reid.
na zijn eerdere 2 solo albums bracht ook dit album hem niet het verwachte commerciële succes.
een voor die tijd gewaagd en avontuurlijk album met een mix van folk, blues, country-rock en zelfs Braziliaanse bossa nova op de akoestische titeltrack "River" met subtiele percussie.

i.t.t. Tonio gaat mijn voorkeur naar het sterke kwartet songs op kant A. het ijzersterke intro van opener "Dean", vernoemd naar Jenny Dean een toenmalige vriendin uit die tijd, vind ik nog steeds geweldig. funky gitaarspel gevolgd door de invallende drums en een geweldige slide gitaar van wijlen snarenwonder David Lindley, waarna de stem van Terry Reid dit nummer tot nog grotere hoogte stuwt. op "Avenue" en "Live Life" horen we country blues of country rock? met wederom geweldig slide gitaarspel van David Lindley. het groovy "Things to Try" met een strakke, stevige ritmesectie en de ongeëvenaarde zang van Terry Reid, is eveneens een hoogtepunt op dit album.

na de opener "River" van kant B volgen nog 2 akoestische nummers "Dream" en "Milestones" met prachtige vocalen van de man, die herinneringen oproepen aan het werk van artiesten als Tim Buckley en John Martyn.

de 74-jarige Terry Reid treed nog steeds op. volgens zijn homepage is de man nu op tournee in de States en volgt er later in de herfst een tournee in de U.K. in 2016 verscheen "The Other Side of the River" met een aantal alternatieve versies van nummers van dit album en eerder niet uitgebrachte nummers van de "River" sessies

Album werd geproduceerd door Tom Dowd
except tracks 6 & 7 (Eddie Offord)

de muzikanten op dit album:

Terry Reid: vocals, guitar
David Lindley: steel guitar, slide guitar and electric guitar (except tracks 5,6 & 7)
Lee Miles: bass
Conrad Isidore: drums (tracks 1,2,3 & 4)
Willie Bobo: percussion parts on track 5