Doro - Conqueress (2023)

Het nieuwste album van "Queen Of Metal" Doro werd in de Duitse pers verre van positief ontvangen, wat wel licht verassend is want normaal zijn ze toch wat milder tegenover nationale iconen. Na het beluisteren van dit album begreep ik echter waar de negatieve kritieken vandaan komen. De plaat komt nergens echt los, en je wordt er definitief uitgehaald door nummers als Fels in Der Brandung. Tussendoor het duet met Rob Halford is aardig, maar het wordt gedurende het nummer duidelijk dat Pesch er stem technisch niet tegenop kan. Het sluitstuk, de cover van "Total Eclipse..." is echt totaal overbodig en slecht gemaakt. Over het geheel gezien geen superslecht album, maar te weinig echte metal, en een paar echt slechte song keuzes.

Doro bedoelt het allemaal goed en ik zou het haar best gunnen als ik al haar harde werk zie. Ze heeft een zeer goed bijgehouden instagrampagina bijvoorbeeld. Dat het dan deze uitgebluste meuk oplevert, is dan best verrassend. Nu was ik sowieso al niet zo kapot van haar studiowerk van de afgelopen twintig jaar. Maar dit slaat alles. Dit platgeslagen hardrockwerk klinkt gemakkelijk, goedkoop en inspiratieloos. En het irriteert me aan alle kanten. Eigenlijk heeft alleen Fire In The Sky wat vuurwerk aan boord ware het niet dat de vocalen van Pesch op een hele vreemde manier in de mix staat waardoor het opvalt dat ze een beetje klinkt als een burlend hert dat nog hees is van de rook die het inademde tijdens die ene bosbrand van de zomer. Ongelooflijk als je terugkijkt naar haar werk met Warlock en haar eerste solo-albums. Misschien moet ze toch eens de samenwerking zoeken met een Roy Z-oïde.

Oh my, Total Eclipse of the Heart is echt een abominatie. Dit is vreselijk. Hoe, wat, waarom? Zoveel vragen.