Helena Hauff - fabric presents (2023)

fabric presents Helena Hauff | Helena Hauff - helenahauff.bandcamp.com

Vandaag uitgekomen.

Voor de electro en techno liefhebber een uitermate geschikte mix!

Sommige overgangen vind ik niet helemaal zo lekker lopen, maar het is verder een lekkere duistere mix.

Ik vind Helena de enige rechtmatige technoqueen. Vergeet al die andere usb warriors. Zij is de real deal. Ik denk dat dit soort cd's het nooit halen tegenover de live ervaring. Goede mix hoor, maar niet dat je achterover slaagt.

Heb deze net tweemaal gedraaid, maar bovenstaande bewering durf ik wel tegen te spreken. Haar andere (eigen) werk vind ik afwisselender en de luisteraar meer uitdagen; dit is mij te veel van het soort "rechtdoor naar school en kantoor". Iets wat je ook wel aantreft bij twee landgenotes van je, Charlotte De Witte en Amélie Lens en de andere techno-prinses Dj Ada. Ben zelf een (groter) liefhebber van het techno-werk van Ellen Allien, Steffi, Dj Ada - die in hun werk meer variatie brengen of Nina Kraviz anders.

Ellen Allien draait toch net zulke techno en electro?

Lens draait weer heel anders, luister maar eens naar haar GU en dan deze van Hauff, een wereld van verschil.

Ik snap soms echt helemaal niks van je berichten mjuman.

Die autechre remix kende ik trouwens nog niet, maar die is echt briljant, wat een emotie!

Het valt mij op hoe vaak "techno" als typering wordt gebruikt, terwijl dat imo (eigenlijk oren) niet steeds of consequent van toepassing is. Ik heb het er met anderen hier ook wel over gehad en sommige dingen lijken dan eerder naar progressive of trance te neigen (zoals bij de Braziliaanse Ada), maar dat lijken dan besmette termen. Dit album vind ik op bepaalde momenten meer neigen naar 4-4 of bass (zoals bijv ook bij Martyn) dan naar pure techno (dat is imo strakker en harder en zo draaien Amelie Lens en Charlotte De Witte ook).

Die hardere variant was regelmatig op grotere festivals te horen, net als trouwens Ada. Als ik bij RA ga kijken vind ik bij Ellen Allien nergens de term Electro - ook bij Steffi niet en bij die laatste vind ik trouwens ook de meeste verwijzingen naar subgenres - en dat kan wel kloppen; zij draait met de meeste variatie.

Mocht je dit - tags techno, bass, ambient, met Martyn samengesteld - Steffi + Martyn - Air Texture VI (2018) - MusicMeter.nl niet kennen, kan ik het warm aanbevelen
Die laatste track, de Autechre-mix, zal ik straks nog 'ns beluisteren.

Deze mix is vooral detroit electro, wat al sinds begin jaren 80 bestaat, afgewisseld met wat breaks. Beetje voor liefhebbers van Drexciya enz.
Ellen Allien draait dat ook in haar sets.

Eerlijk gezegd heb ik totaal geen idee wat Ellen Allien draait in haar sets - ik ben er nog nooit bij geweest. Zou eens moeten kijken op YouTube, Haar eigen werk waaiert breed uit van Stadtkind, via Fabric 34 en Dust naar Nost - nergens met een tag 'electro', wel alle totaal verschillend. Ook

Die electro waar jij op doelt ken ik van labels als Tommy Boy (Bambaataa, Soul Sonic Force) en ook Arthur Baker paste dat toe bij New Order (Confusion). Een andere user hier noemde dat ook electrofunk en dat was voor mij toen een nieuwe term. In de jaren '80 noemden we dat gewoon niet zo - we gebruikten de labels als indicatie.

Altijd gedacht dat electro als subgenre verwees naar bands als Ladytron e.d.
Drexciya geldt voor mij dan eerder als IDM, maar da's net zo'n hopeloze typering, want daar valt ook heel veel onder (Autechre, Boards of Canada, Aphex Twin en ook van Warp - Artificial Intelligence. Aanduidingen zorgen soms eerder voor meer verwarring.

Stadtkind vind ik ook behoorlijk electro, meer dan techno nog, verder draait Allien ook veel harde techno.

Maar electro is toch echt een genre, zo'n beetje begonnen met Juan Atkin's Cybotron denk ik, en niet te verwarren met de electro clash hype van de rond de eeuwisseling. Gerald Donald is een bekende figuur daarin en die zit ook in Drexciya, Dopplereffekt en Arpanet.
Uieraard zijn er weer veel subgenres daarin, zo is het label Bunker uit Nederland bekend met onder ander I-F en Legowelt.

Maar goed, uiteindelijk is het allemaal terug te leiden naar Kraftwerk.

Voor mij valt dit ook toch voornamelijk onder het genre electro, met wel wat acid en (neo?)techno invloeden. Het geheel is niet terug te brengen tot één specifieke electro periode in de geschiedenis maar vormt eerder een mix van de verschillende decennia. Zelf ben ik meer fan van de electro die Anthony Rother of een meer hedendaagse artiest DeFekT maakt. Die is minder vertegenwoordigd op deze mix. Het is allemaal toch net wat steviger en minder fijngevoelig.

Er zitten een aantal nummers in die wel wat weg hebben van de 4x4 (neo?)-techno die oa. Charlotte De Witte en vb Joyhauser draaien/maken. het soort dat tegenwoordig het label "techno" opgeplakt krijgt, maar persoonlijk soms meer aanleunt bij hardtrance dan dat het iets met de "techno" te maken heeft, zoals ik het leerde kennen.

Deze zomer een geweldige set gezien van Anthony Rother. Dit hoor ik hier niet terug.
De mix zelf is maar zozo. Overgangen kunnen zeker beter zoals hier al aangehaald. nummerkeuze is wel ok, omdat het niet focust op één bepaald type electro, al ben ik niet helemaal overtuigd.

Ben wel blij dat electro wat meer terug onder de aandacht komt.

Ellen is voor gepensioneerden. Charlotte en co voor de usb generatie die houden van voorspelbaarheid, Nina voor mensen die meer naar de dj kijken dan luisteren. Hauff is live 10 x beter dan al deze collega's. Hauff zit live wel dichter bij 90s rave en electro dan wat je hier hoort.

Soit. Ben zelf meer voor Giegling gedoe, maar Helena heeft een soft spot.