Amaranthe - The Catalyst (2024)

Amaranthe gaat rustig verder waar het gebleven was. Energieke pop-achtige metal, in de zeer herkenbare stuiterige stijl die al jaren aangehouden wordt. Zo herkenbaar dat je je regelmatig afvraagt of je een nummer al niet eerder gehoord hebt, op een ouder album.

Het grootste gevaar is dan ook zoals altijd dat eentonigheid op de loer ligt. Hier en daar probeert de band daarom wat te variëren met wat extra elektronische opsmuk (Re-Vision), wat folky invloeden (Damnation Flame). Maar dat blijft allemaal heel subtiel, nergens wordt echt een andere richting gekozen. En natuurlijk is er de verplichte ballad - Stay a Little While, een draak van een song. Gelukkig is dat de enige echte misser op dit album. De sterkste nummers zijn toch prototype Amaranthe-songs als het titelnummer, Insatiable en Outer Dimensions.

Bevalt me als geheel net iets beter dan al hun vorige platen. Eens zien welke nummers blijven hangen, want daar doe ik het bij Amaranthe voor.

Nadat de vorige plaat weer erg goed te pruimen was lijkt ook deze de stijgende lijn weer voort te zetten. Erg lekkere plaat weer van deze popmetal iconen. Stuk voor stuk dansbare tracks met ontzettend pakkende refreinen. Zolang ze dit met goede nummers en een overtuigende performance blijven brengen mogen ze van mij wel op deze voet doorgaan.