The Beach Boys - Summer Days (And Summer Nights!!) (1965)

Het begin van al het moois wat later zou volgen...gelukkig minder kinderachtige Mike Love liedjes , over het algemeen erg sterk album.

Net hiervóór zit eigenlijk een betere plaat die meer laat zien van de genialiteit van Brian Wilson: Today!

ik ken hem en is ook prachtig maar vind deze beter.

Ik vind deze ook ietsje beter. Grappig is dat het nummer 'Girl don't tell me' precies lijkt op 'Ticket to ride'. Toch 1 van de betere tracks op de plaat. 'Amusement Parks Usa' klinkt ronduit creepy, erg lekker orgeltje. 'Help me Ronda' is natuurlijk een klassieker met meesterlijke harmonie. 'Then I Kissed Her' en 'Let Him Run Wild' laat nog even horen welke richting Brian Wilson op wilde gaan met zijn producties, ze hadden zo op Pet Sounds gekunt. Verder is dit de laatse plaat over strand,zon,chickies en surf. Toch wel erg dat Capitol een zonnige plaat eiste na het wat 'moeilijke' 'Today!' Desalnietemin levert het weer prachtmuziek op. Brian Wilson was gewoon een genie in die dagen.

Geen slecht album, alleen maar goede songs. Alvast een aanloopje naar 'Pet sounds'.

Toch bizar dat ze maar liefst 10 platen in 4 jaar afgeleverd hebben. Ik zou ook gek worden van genialiteit

Het achtste (!) album in nauwelijks 3 jaar tijd, petje af voor zulke productiviteit. En ook kwalitatief is het weer hoogstaand : 12 pakkende popsongs met hemelse vocalen, vooral aan de hand van Brian Wilson.
Hier verlaten the Beach Boys geleidelijk het pad van de typische vrolijke surfsound, zonder hun eigenheid te verliezen.
"Amusement Parks Usa" is een apart nummer met een leuk orgeltje, "Summer Means New Love" is een geheel instrumentaal romantische slow.
Hits ontbreken hier uiteraard niet : "Then I Kissed Her", "Help Me Rhonda" (hier in de single-versie) en "California Girls".

De ontwikkeling naar wat later zou komen is hier ingezet, maar toch vind ik deze cd nog steeds vaak wat te flauw en te melig. Ik ben geen liefhebber van het vroege werk van The Beach Boys, maar deze kan nog op een voldoende rekenen.

Ik ben ook meer liefhebber van het latere Beach Boys-werk (van 1966 tot 1971) maar ik ben ook erg gecharmeerd van hun vroegere albums. Ik vind het vooral knap hoe zij met beperkte middelen (vocalen en gitaren) zo goed de zomerse sfeer kunnen brengen, waar dat de huidige zomerhits zo gemaakt klinken.

Voor een regenachtige zomerdag als vandaag is het ideaal om te draaien. Er is helemaal niets mis met vrolijke muziek (is voor mij niet synoniem van melig) zolang het goed en doordacht in elkaar is gestoken en dat is bij Beach Boys zeker het geval en de vocalen zijn gewoon top.

De wind waait om het huis, maar gelet op de datum zou ik toch weer in de stemming moeten komen voor deze plaat.

Het album kwam uit op 5 juli 1965, amper vier maanden na Today!. Capitol wilde een hitschijf zonder fratsen. En die kregen ze. Het is allemaal vakwerk wat we hier horen. Brian Wilson tekende voor de meeste songs. Goed gezongen, fraai geproduceerd. Vernieuwend? Nee. Terwijl Brian in gedachten al bezig was met Pet Sounds en de sprong naar de 'psychedelische' periode die spoedig zou volgen, bleef het hier voornamelijk in het spoor van de voorgangers. De surfplank was weliswaar veilig opgeborgen, maar de meisjes in verschillende prachtige verschijningsvormen zijn hier nog steeds hoofdonderwerp in de liedjes. Is niet erg natuurlijk, maar het op safe spelen wreekt zich zo nu en dan.

Amusement Parks Usa (hoor ik hier een maatschappijkritisch geluidje?) , Salt Lake City en California Girls met het prachtige intro (hier al een beetje Pet Sounds) zijn de beste en snelste nummers op het album. Album? Nou eigenlijk meer een greatest-hits verzamelaar met B-kantjes.

Summer Means New Love is dan zo'n B-kantje. Beetje slappe instrumental op het eerste gehoor, maar Brian Wilson weet hier net iets meer 'mystery feeling' in te stoppen dan je verwacht. Drie keer achter elkaar draaien, dan hoor je het. Prachtig.

You're So Good To Me is een duidelijke poging de Engelse Merseybeat te volgen. Dat lukt, maar is inwisselbaar voor ieder Engels bandje uit dat jaar.
Help Me Rhonda kenden we al van het vorige album Today! en wordt hier in de meer gevulde singleversie neergezet. Persoonlijk hoor ik liever de pure versie van Today! ook al mist die het karakteristieke basloopje van de singleversie.

Na deze snel in elkaar gezette plaat ging het pas echt interessant worden bij The Beach Boys en ging ook Capitol overstag voor het nieuwe geluid.

Algemeen wordt (van dit album) vooral "Girl Don't Tell Me" beschouwd als een duidelijk antwoord op "Ticket to Ride" van the Beatles.

We zijn weer helemaal bij. Ik had het er zelf niet in gehoord, eerlijk gezegd. You're So Good To Me vind ik veel meer Brits (Bietelig) klinken.

Minstens 4 klassiekers, ondanks het relatief vroege tijdperk. Deze nog eens opgezet omdat 4,5* mij nogal ruim bedeeld leek. Toch maar niks aan veranderd

Mooi album, lekker afwisselend. Iets minder dan zijn voorganger Today!
You`re so good to me blijft wel een toppertje hierop.

Twee jaar geleden ook al dus. Echt een dag voor The Beach Boys. Houd de moed er maar in op de camping, hangend aan de tentstokken.

Album is deze maand 50 jaar oud. En de schrijver dezes heeft het allemaal nog meegemaakt in zijn incontinente periode. Zoals ik al schreef; een wat oppervlakkig album, maar zeker onderhoudend.

Mooi album, lekker afwisselend, veel beter dan voorganger Today!

De opener The Girl from New York City en het daaropvolgende Amusement Parks USA vallen me niet mee. Maar met Then I Kissed Her wordt alles rechtgezet en vanaf dat nummer is het vier nummers smullen. Help Me Rhonda en California Girls zijn beide meesterlijk en Let Him Run Wild is ook erg fijn.
Helaas ben ik weer wat minder enthousiast over You're So Good to Me, het instrumentale Summer Means New Love en I'm Bugged at My Ol' Man.
De korte afsluiter is gelukkig weer prachtig.
3,5*
23 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 26 in the BestEverAlbums over 1965..

En dan ineens is daar California Girls. Een nieuw hoofdstuk breekt aan en we horen hier de aanzet tot Pet Sounds.