Wild Nothing - Hold (2023)

Headlights On (Feat. Hatchie)
en
Suburban Solutions

Matig, over de gehele linie niet sterk. Er zitten wel wat krenten in de pap, net als bij vorige albums het geval was (zo is Canyon on Fire uitgegroeid tot mijn favo Wild Nothing track).

Basement El Dorado is de uitschieter, die kan hier wel uren op repeat staan. Heerlijk Michael McDonald-sfeertje. Single Suburban Solutions is ook zeker niet verkeerd.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Wild Nothing - Hold - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Wild Nothing - Hold
Het was een tijd stil rond Wild Nothing, maar de band rond Jack Tatum keert terug met Hold, dat je in één klap mee terug neemt naar de jaren 80 en strooit met suikerzoete maar ook inventieve popsongs

Wild Nothing maakte de afgelopen vijftien jaar een aantal interessante albums met vooral door 80s new wave beïnvloede muziek. De jaren 80 staan ook centraal op het deze week verschenen Hold, maar dit keer citeert Jack Tatum vooral uit de archieven van de jaren 80 pop. De zoete klanken op het album verleiden onmiddellijk en laten een verrassend bonte mix van invloeden horen, variërend van aanstekelijke en betrekkelijk lichtvoetige 80s pop tot eigenzinnigere popsongs met een jaren 80 twist. Hold is vanaf de eerste noten een feest van herkenning, maar het nieuwe album van Wild Nothing is meer dan het zoveelste album dat een graantje probeert mee te pikken van de 80s revival. Heerlijk album.

“With Hold, Wild Nothing has crafted an album of shimmering sophisti-pop magic that sounds like a lost gem from the late '80s”, aldus AllMusic.com. Het is aan de ene kant een aanbeveling, want ik heb wel wat met de popmuziek uit de jaren 80, maar aan de andere kant heb ik al stapels popalbums uit het decennium zelf en dat zijn niet alleen mijn favoriete albums, maar ook nog eens albums die zijn verbonden met een heleboel mooie herinneringen.

Albums die worden aangeprezen als verloren gewaande klassiekers uit een ver verleden vallen dan ook meestal tegen, maar dit gaat wat mij betreft niet op voor Hold van Wild Nothing. Het is immers een album dat ik de jaren 80 waarschijnlijk had laten liggen, waardoor het mijn klassiekers uit het decennium niet in de weg zit. De reden dat ik in de jaren 80 waarschijnlijk niet was gevallen voor de charmes van Hold is het feit dat de muziek van Wild Nothing aan de zoete kant is. Een paar decennia later kan ik de zoete klanken van de band van de Amerikaanse muzikant Jack Tatum echter zeer waarderen. Hold drong zich onmiddellijk op als een ‘guilty pleasure’, maar is via een onweerstaanbare oorwurm inmiddels uitgegroeid tot een echt goed album.

Het is overigens een tijd geleden dat ik een album van Wild Nothing besprak. In mijn herinnering maakte de band in het verleden totaal andere muziek, maar ook de vorige albums van de band hadden al een duidelijke jaren 80 vibe. Op Hold hoor ik wat minder invloeden uit de 80s new wave en domineren invloeden uit de 80s pop. Jack Tatum laat zich breed beïnvloeden door de pop uit met name de tweede helft van de jaren 80, want Hold klinkt als een jukebox vol met singles uit deze periode.

Het zijn voor een belangrijk deel singles die ik in de jaren 80 links liet liggen, maar ik hoor op Hold ook zeker flarden van bands die ik destijds wel hoog had zitten. Zo hoor ik in meerdere tracks echo’s van onder andere Scritti Politti, ABC, Tears For Fears en Duran Duran en zo kan ik nog talloze namen noemen, want ook het late jaren 80 werk van Peter Gabriel, de muziek van China Crisis en een aantal tracks van Heaven 17 hebben hun sporen nagelaten in de muziek op het nieuwe album van Wild Nothing. Het is nog maar het topje van de ijsberg.

In een aantal tracks serveert Jack Tatum bovendien hapklare brokken met invloeden van met name Wham en Climie Fisher, maar in de meeste tracks op Hold graaft de Amerikaanse muzikant dieper met prachtige gitaarlijnen, atmosferische synths en andere bijzondere toevoegingen. Het zorgt er voor dat de songs van Wild Nothing steeds interessanter worden, zonder dat dit ten koste gaat van de honingzoete verleiding.

Hold bevat slechts voor een deel de muziek waar ik naar luisterde in de jaren 80, maar het grappige is dat je direct bij de eerste noten wordt terug geslingerd naar een inmiddels ver verleden. Ik vind muziek uit de jaren 80 inmiddels best vaak gedateerd klinken, met name door de te zwaar aangezette en galmende jaren 80 producties, maar de songs van Wild Nothing op Hold zijn vederlicht. Ik was wel bang dat ik na het paar keer horen wel gehoord zou hebben en terug zou grijpen op mijn favoriete albums uit de jaren 80, maar daar is vooralsnog geen sprake van. Op de woorden van AllMusic.com valt al met al niets af te dingen. Erwin Zijleman