Indianna Hale - Yesterday's Glitter (2023)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Indianna Hale - Yesterday's Glitter - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Indianna Hale - Yesterday's Glitter
Indianna Hale slaat op Yesterday’s Glitter op eigenzinnige en bijzonder fraaie wijze een brug tussen nostalgisch aandoende countrymuziek en eigentijds klinkende indiepop, wat een geweldig album oplevert

Alleen de Amerikaanse website Paste was in september aan het opletten toen Yesterday’s Glitter van de Amerikaanse muzikante Indianna Hale verscheen, want verder merkte vrijwel niemand het album op. Het is doodzonde, want nu ik het album flink wat keren heb gehoord durf ik wel te beweren dat Yesterday’s Glitter van Indianna Hale een sensationeel goed album is. Het is een album dat uiteenlopende invloeden verwerkt en hierbij ver terug gaat in het verleden, maar ook stevig in het heden staat. Het levert countrysongs met een indiepop twist of indiepop songs met een nostalgische country twist op. Indianna Hale verleidt meedogenloos, maar blijft je ook verbazen en verrassen.

Op 1 september verscheen Yesterday’s Glitter, het officiële debuutalbum van Indianna Hale. Volgens mij heb ik destijds niet naar het album geluisterd en ik ben zeker niet de enige, want er is maar heel weinig over het album geschreven. Dat is jammer, want de muzikante uit San Francisco heeft een uitstekend album gemaakt. Yesterday’s Glitter is zoals gezegd het officiële debuutalbum van de Amerikaanse muzikante, die de afgelopen vijftien jaar ook al drie albums beschikbaar maakte via haar bandcamp pagina. Het verklaart dat Yesterday’s Glitter geen moment klinkt als een debuutalbum.

Indianna Hale kan op flink wat instrumenten uit de voeten en hetzelfde geldt voor Jason Cirimele, met wie ze het album maakte en die het album ook produceerde. Een beperkt aantal gastmuzikanten voegden nog wat extra ingrediënten toe aan het zeer smaakvolle geluid op het album. Het is een album dat zich volgens de platenmaatschappij van Indianna Hale heeft laten beïnvloeden door alles tussen Patsy Cline en Cate Le Bon. Dat is een hele treffende omschrijving, want Yesterday’s Glitter klinkt aan de ene kant als een countryalbum uit een ver verleden en aan de andere kant als een eigentijds klinkend indiepop album.

De albums die Indianna Hale in eigen beheer maakte waren vooral gevuld met mooi ingekleurde Amerikaanse rootsmuziek, maar op Yesterday’s Glitter heeft de Amerikaanse muzikante een bijzonder klinkend eigen geluid ontwikkeld. Het is een geluid dat vooral wordt bepaald door mooie gitaarlijnen, die soms zijn voorzien van wat galm en soms juist heel elementair klinken, wat de songs van Indianna Hale voorziet van een wat nostalgisch geluid.

De nostalgie in de muziek van de singer-songwriter uit San Francisco wordt versterkt door fraaie wolken van de pedal steel die af en toe opduiken en zeker ook door de stem van Indianna Hale, die zich hoorbaar heeft laten beïnvloeden door grote countryzangeressen uit het verleden, zonder hetzelfde te willen klinken.

Door het toevoegen van allerlei subtiele en eigenzinnige accenten en elektronische impulsen neemt Indianna Hale ook flink afstand van nostalgisch klinkende countrymuziek en schuift ze op richting de eigenzinnige indiepop die bijvoorbeeld wordt gemaakt door Cate Le Bon, die zich aan het ontwikkelen is tot een van de meest interessante muzikanten van het moment.

Invloeden uit het verleden en het heden vloeien, zeker wanneer je het album wat vaker hebt beluisterd, echt prachtig samen en genereren een geluid dat niet meer zo makkelijk in een hokje is te duwen en dat wat mij betreft iets toevoegt aan alles dat er al is. De dromerige songs van Indianna Hale worden mooier en mooier wanneer je ze vaker hoort, maar de songs van de muzikante uit San Francisco worden ook steeds interessanter.

Ik haalde Yesterday’s Glitter uit een lijstje van Paste Magazine met The 30 Best Country, Folk and Americana Albums of 2023, dat me meer interessante albums opleverde. Het is een album dat wat mij betreft niet in deze hokjes thuis hoort, maar in de uiteindelijke conclusie van Paste kan ik me volledig vinden: “Yesterday’s Glitter is one of those projects that, even after 10 or 15 listens, still offers new reasons to fall madly in love with it”. Zomaar een van de meest onderschatte albums van 2023. Erwin Zijleman

Zoals gebruikelijk een zeer informatieve recensie. Vol verwachting heb ik het album net voor het eerst beluisterd. Intrigerende ervaring. Eigenzinnigheid is troef. Ik hoor echter weinig wat op country lijkt. Dat komt wellicht omdat mijn oren gewend zijn aan de traditionele variant. Zonder ingeblikt ritme en elektronica. Nog maar een paar keer een luisterbeurt om te achterhalen of het kwartje valt. Nu maar weer even stroomtijd voor de onvervalste country van Grey DeLisle met She's an Angel (2023). Daarbij voel ik me thuis.

Grey DeLisle, helemaal gemist, die ga ik snel checken. Traditionele country is bij Indianna Hale lastiger te onderscheiden, maar denk er wat traditionelere klanken en een snik bij en je hoort het.

Denken en tegelijkertijd luisteren lukt mij niet. Pakkende muziek verdrijft juist mijn denkwerk. Blij toe. Maar ik vermoed dat je het ironisch bedoelt. Ik heb dit werkstuk vandaag drie keer beluisterd. Het raakte me helaas niet. Haar stem zit me in de weg. De elektronica stoort me. De productie vind ik zweverig. Haar eigenzinnigheid kan ik wél waarderen. Het is alles bij elkaar onvoldoende. Ik schuif het album terzijde.