Jimmy Barnes - Two Fires (1990)

Frits Spits heeft nog geprobeerd om een hitje te maken van Let's make it last all night. Is niet echt gelukt, maar ik vind t een prima liedje.

Ja, klopt. Dat was de single die internationaal succes had moeten opleveren. Gepend door notoire hitmakers Dianne Warren en Desmond Child. Maar hoewel Jimmy Barnes in Australië geldt als een van de meest succesvolle artiesten van het continent (hij had meer nummer 1-albums dan wie ook), wilde het internationaal niet erg lukken. Het voorgaande album Freight train heart werd gemaakt met hulp van veel prominente Amerikanen, zoals Journey-leden Jonathan Cain en Neal Schon, en dat werd in de VS een bescheiden succes. Deze opvolger had dat moeten continueren, maar slaagde daar niet in.

Ik begrijp wel een beetje waarom. Het songmateriaal is eenvormiger en minder sterk dan op Freight train heart. Daarnaast heeft Barnes, ondanks zijn herkenbare rasperige stemgeluid, een beetje een schreeuwerige manier van zingen, die op dit album nogal manifest wordt. Pas op het achtste nummer neemt-ie wat gas terug, en tot dat moment wordt het allemaal een beetje vermoeiend.
De nummers lijken ook allemaal enigszins op elkaar, terwijl producer Don Gehman (o.a. bekend van John Mellencamp) de drumsound spijkerhard heeft ingemixt, zoals je wel vaker hoorde in producties uit begin jaren negentig. Bij Mellencamp werkte het, omdat de andere muzikale ingrediënten redelijk spaarzaam en ruimtelijk waren opgenomen. Maar op Two fires wordt het geluidsbeeld daardoor heel druk en dus uiteindelijk een beetje vermoeiend.

Hoewel er per saldo weinig mis mee is - op afzondelijke nummers is het best leuk om te horen hoe Barnes vol overgave de longen uit z'n lijf zingt - ervaar ik het album als geheel toch een beetje als 'too much'. Jammer, want beter zou het nadien niet meer worden, althans afgaand op de latere albums die ik van hem ken. En het internationale succes bleef na dit album al helemaal achterwege.

Hold on, staat aangegeven als bonustrack op mijn cd - de hoes is ook iets anders dan het plaatje op MuMe. Zelfde foto, maar Jimmy Barnes Two Fires staat in rode letters over het midden en naast Barnes in gele letters de initialen JB. Two Fires is een fijne poprock-affaire. Hold on wijkt af, met stevig gitaarwerk, daar had ik wel meer van gelust.

Deze hoes op MuMe is de Australische, maar daar staat Hold On niet op...... deze staat op de andere uitvoering met de gele initialen.

Voor Europeanen niet voor te stellen dat Jimmy Barnes de meest succesvolste artiest is in eigen land. Genoeg concurrentie van wat andere lokale helden als Kylie, Crowded House, INXS , Nick Cave, Icehouse, John Farnham en Men At Work zou je zeggen. Maar goed maar liefst 15 solo-albums van Barnes wisten daar de nummer 1 positie in de Albumcharts te behalen. Daarnaast ook nog 5 van de groep Cold Chisel waar hij een tijd zanger van is geweest. Met 20 nummer 1 albums laat hij de concurrentie ver achter zich.

Ik heb het overzicht even niet bij me maar dit album zal dat vast ook gehaald hebben. Het voldoet ook aan de vaste Jimmy kenmerken van redelijk rockerige gitaar gerichte AOR met knallende glasheldere drums met Barnes die daar overtuigend als erkende brulboei overheen zingt.

Het album begint met Let's Make It Last All Night wat wijfelend, ietwat glad en een beetje clean gezongen. Dat maakt hij daarna nog wel goed hoor, de strot wordt vaak helemaal opengetrokken. Ik lees dat Hold On destijds wel aardig gepromoot werd en dat is wel terecht want een uitstekende single, maar dat heb ik destijds toch niet helemaal meegekregen.