Rival Sons - Lightbringer (2023)

2de album van dit jaar van deze Amerikanen.
De tegenhanger van Darkbringer. Prima plaat, back to the 70's

Heb vorige week een track van dit album gedraaid in de uitzending.

Wederom een prima album van deze geweldige band. De verschillen met het eerder dit jaar verschenen Darkfighter zijn niet erg groot. Beide albums laten een band horen die tot de top van de hedendaagse rock scene behoort. Ik blijf erbij dat deze band op de plaats van Greta van Fleet had moeten staan qua aandacht en exposure. Al is het ook absoluut geen straf om ze in een zaal als de Melkweg te zien

Hoewel de muziek van de band veel ingrediënten bevat die mij wel aanspreken, willen de platen van de heren zich nooit vast nestelen in mijn hersenschors.
Het is lastig te benoemen waar het hem in zit. Had ik een subtiele maar welkome koerswijziging verwacht na Feral Roots, hadden er andere invloeden de muziek in mogen sluipen of mocht zanger Buchanan wel wat minder aanwezig zijn met zijn zang. Ik weet het niet. Ook Lightbringer is niet slecht, het is degelijkheid troef maar nergens veer ik op of word ik omver geblazen door een prachtig arrangement of transitie.
Slecht is het allerminst maar ik had graag verrast willen worden. Lightbringer vormt een logische aanvulling op het oeuvre van de band en de liefhebber zal zich hier geen buil aan vallen. Ik had gehoopt op een verrassingselement maar dat blijft voor mij uit.

Misschien verwacht je dan toch teveel van zo'n band in dit genre? De verrassing zit 'm er voor mij vaak in als zo'n band met hun eerste album komt ik denk; hey er is nog hoop voor nieuwe(re) bands die met goede muziek komen. Rock is helemaal niet dood! Na album nummer zoveel is het meer hopen dat ze het niveau weten vast te houden. En dat lukt deze band met verve vind ik.

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Het tweede deel uit het tweeluik Darkfighter/Lightbringer bevalt me misschien nog wel beter dan het al sterke eerste deel. Zoals de titel doet vermoeden is de collectie nummers hier iets lichter van sound, maar worden de nummers met net zoveel passie gebracht. Vooral opener Darkfighter maakt indruk, dankzij de fantastische zang van Jay maar ook de enorme afwisseling binnen het nummer.

1. Ne Obliviscaris - Exul (4,5)
2. Dødheimsgard - Black Medium Current (4,5)
3. Heretoir - Nightspheres
4. Tanith - Voyage (4,5)
5. Haken - Fauna (4,5)
6. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
7. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
8. Rival Sons - Darkfighter/Lightbringer (4,0)
9. Hypno5e - Sheol (4,0)
10. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
11. Marianas Rest - Auer (4,0)
12. Amoeba Split - Quiet Euphoria (4,0)
13. Klone - Meanwhile (4,0)
14. OAK - Disintegrate (4,0)
15. Riverside - ID.Entity (4,0)
16. Shores Of Null - The Loss Of Beauty (4,0)
17. Mystery - Redemption (4,0)
18. Blood Ceremony - The Old Ways Remain (4,0)
19. Redemption - I Am The Storm (4,0)
20. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)