Chip Taylor - The London Sessions (1999)

geen bootleg dit album, maar destijds in 1999 een officiële release op Chip Taylor's eigen onafhankelijke label TrainWreckRecords. 25 nieuwe songs van de man op 2 discs met een speelduur van ruim 1 1/2 uur.
het verhaal achter dit album is, dat Chip tijdens een Europese tournee ter promotie van zijn album "Seven Days in May" op een zeker moment Londen aandeed. tijdens deze tour had hij wat nummers geschreven en voelde hij de behoefte om deze op te nemen. hij vormde ter plaatse een band en nam "live" de eerste 9 nummers van dit album op, ofwel "the London Sessions" (Electric) die op disc 1 staan. aangezien er tijdens zijn tournee geen eind kwam aan zijn inspiratie voor nieuwe songs, had hij voldoende songmateriaal om bij terugkeer in New York opnieuw een album op te nemen. dit werden de "New York Sessions" (Acoustic) op disc 2 (10 t/m 25).

de songs op de "London Sessions" zijn niet allemaal even sterk (2,6 en 7 zijn m.i. onder de maat) , maar onder de 9 nummers staan wel wat pareltjes, zoals de ballad "I Knew Rain" en de tracks "Head First" en "Annie On Your Mind" beide met later toegevoegde vocalen van Lucinda Williams. het songmateriaal en de veelal akoestische uitvoering op de "New York Sessions" is daarentegen van de klasse die we van de man gewend zijn. de man schudt hier weer de ene prachtmelodie na de ander uit zijn mouw. ingetogen uitgevoerd met fijne accenten van o.a. harmonica, fiddle en een trompet op de track "Three Alarm Fire". de muziek op disc 2) ligt in het verlengde van de voorgaande albums "The Living Room Tapes" en "Seven Days in May". los van de sessies in Londen en New York, vonden er additionele opnames plaats "at Station Sound, Nashville, Tennessee".

uit de liner notes van Chip Taylor (August, 1999)
"Before long, I had recorded more than enough original stuff for a new cd. If I were on a major label, they would have been leaning on me to pick 10 and to dump the rest---after all, who the hell is Chip Taylor?
They would have told me what the critics seem to always say about double albums---it would have been better as a single cd. But I'm not on a major label - I call the shots new! This one is for my small army of fans - you're the absolute best.

Wat fijn dat dit album nu toegevoegd en besproken is! Wilde ik zelf doen, maar ja, vergeten.

In 1999 kocht ik deze dubbel CD. Het was mijn eerste kennismaking met de muziek van Chip Taylor.En ik vond het prachtig. Maar al een tijdje niet meer gehoord. Dat ga ik van de week zeker doen. Ben benieuwd hoe ik het nu ga ervaren. Wordt vervolgd ...

Ik had beloofd om hier op terug te komen zodra ik het album weer opnieuw beluisterd zou hebben. En dat was weer een fijne luistertrip. Ik vond het album nog even verfrissend als destijds.

In tegenstelling tot potjandosie heb ik een lichte voorkeur voor disc 1, de (Electric) London Sessions. Zelfs de genoemde nummers 2, 6 & 7 vind ik best lekker klinken. Niet dat ik de akoestische disc 2 niet goed vindt. Die is inderdaad van hoge kwaliteit en meer in de lijn van wat Chip normaal deed/doet.

Maar af en toe wat peper in zijn muziek gaat Chip prima af.