Frank Zappa - Over-Nite Sensation [50th Anniversary] (2023)

Track 27 t/m 38 betreft een concert in Hollywood Palladium op 23 maart 1973 en track 39 t/m 50 betreft een concert in Cobo Hall (Detroit) op 12 mei 1973. Tezamen met een geremasterd album en wat sterke outtakes, kan dit zomaar weer de moeite waard zijn!

Mijn creditcard spreekt nu de nadrukkelijke wens uit graag gister in het vliegtuig bij Prigozjin gezeten te hebben ipv weer een monetaire marteling te moeten ondergaan. Hoe dan ook, het zat er wel aan te komen natuurlijk deze release. De onlangs overleden drummer Ralph Humphrey kondigde dit al aan in zijn laatste interview (een paar dagen voor zijn dood) en ook Kluisbewoner Joe Travers had al een en ander laten doorschemeren, maar later ook weer min of meer ontkend.

De basic tracks/outtake 7 van Fifty-Fifty is sinds middernacht te beluisteren op de streamingsdiensten. Hier nog instrumentaal, voordat de illustere Ricky Lancelotti er zijn ''Bobcat" Goldthwait-achtige vocalen overheen zou spuwen. Dit nummer is voor zover bekend live enkel als instrumentale versie gespeeld, dus nooit op deze wijze publiekelijk kapotgemaakt door Lancelotti. Wel was Ricky volgens de overlevering aanwezig bij de show in de Hollywood Palladium op 23 maart 1973, alwaar ''the lion-maned vocalist favored the crowd with ferocious scat-singing whenever FZ was inspired to beckon him from the wings.''

Lancelotti zou tijdens deze show ook het nummer Smog Sucker gezongen moeten hebben, maar dat zie ik niet terug in deze tracklist. Hoe dan ook, dit lijkt weer een release die mij vermoedelijk weer van A tot Z weet te gaan boeien. 1973/1974 blijft toch misschien wel de beste periode van de man en zijn muzikanten, alhoewel je ook kan stellen dat deze periode nu wel eens genoeg is uitgemolken. Tijd voor een Bongo Fury box, 1982 live box, ik zou zelfs nog wel wat complete shows uit 1984 willen (wel dikke jaren 80 sound, maar wel ontzettend veel lol op podium en met Robert Martin, Ike Willis en Ray White vocaal van buitencategorie), de complete Halloween 1978 boxset en bijvoorbeeld een zootje shows uit begin 1979 met Vinnie Colaiuta.

Waka/Wazoo was voor mij persoonlijk de beste recente release, want Munich/Mudd Club en Funky Nothingness doen mij vooralsnog betrekkelijk weinig en heb ik dan ook niet aangeschaft. Ik vrees dat deze box wel weer fysiek in huis zou kunnen belanden...

edit: ik zie een reactie op het Steve Hoffman forum van iemand die aanwezig was bij de show in Detroit en die zegt dit: Mahavishnu Orchestra opened for them. It was was the night before Mothers Day, also my 19th birthday. They did a spoof of the song M Is For The Million Things She Gave Me, done complete with dance and gestures, ala Y.M.C.A.

De website van de familie Zappa heeft hem er nu ook opgezet en de 5CD box komt uit op 3 november. Die 5e schijf is een blu ray, dus die kan net als de blu ray schijf bij Waka/Wazoo als bierviltje gebruikt worden, aangezien ik niet de apparatuur heb dit af te spelen. De 5cd box kost 60 euro en verder zijn er nog een 2LP en een 3LP variant te koop, zoals hier te zien is.

Ik zag net weer even alle namen voorbij komen van de geweldige muzikanten die op dit album en de sessies meespelen. Wat een epische lijst: George Duke, Jean-Luc Ponty, Sal Marquez, Ian Underwood, Ruth Underwood, Ralph Humphrey en de broers Tom en Bruce Fowler. En dan te bedenken dat Chester Thompson en Napoleon Murphy Brock niet veel later ook nog zouden aansluiten. Wat een briljant collectief. Tom Fowler was tijdens deze opnames nog niet eens 22 jaar, wat een fantastische bassist was hij toen al.

Wat heb ik hier zin in!

Belooft overigens nog wat de komende jaren met die 50th anniversary edities. Als ze dat consequent blijven volhouden tenminste. In 2024 dan de 50 jarige jubileum box van Apostrophe, in 2025 die van One Size Fits All en Bongo Fury en jaar erna die van Zoot Allures. Hopelijk dan in 2034 een 50 jarige jubileum box van Stink-Vis

Overigens kijk ik serieus reikhalzend uit naar een box van Joe's Garage met uitklapposter van Vinnie Colaiuta.

Hier kijk ik naar uit! Ik vind over het algemeen de uitgebreide uitgaven met studiomateriaal leuker dan alleen live nummers. Voor mij is dit album één geheel met Apostrophe('), maar dat komt waarschijnlijk doordat ik ze jaren op één CD had (of nog steeds heb eigenlijk, alleen heb ik de nieuwe masters ook gekocht dankzij de analyse van lukpac.org die me erg veel geld heeft gekost, maar ook heel veel heeft geleerd).

Wat ik me gelijk afvraag: zou er van Apostrophe ook een 50th anniversary uitkomen? Daar is immers al wat van verschenen via The Crux of the Biscuit.

Verder: is het niet handiger om deze bij The Mothers te zetten? Zoals ook het orginele album? En als we dan toch bezig zijn: is het niet nóg handiger om de overzicht van the Mothers en Frank Zappa samen te voegen?

Volgens de site van mijn lp dealer Sounds in Delft is de release datum nu 17-11. Deze datum staat ook bij Kroese en bij JPC.de. Was volgens mij 4 november.

Ik heb afgelopen weekend op de platen- en cdbeurs beurs in Den Bosch de lp versie 50th anniversary in mijn handen gehad. Vond ik wel bijzonder gezien de release datum van 17-11. Ik zie echter ook in Zappa groepen op fb mensen al posten dat ze de heruitgave al ontvangen hebben.

Off topic: hebben jullie gelezen dat het weer niet goed gaat met Ike Willis. Van wat ik er van heb begrepen ligt hij weer in het ziekenhuis na langdurig overmatig drankgebruik. Triest verhaal.

Afgelopen vrijdag in de brievenbus, gewoon simpelweg blij mee als een klein kind met een sinterklaascadeautje in de schoen.
Eigenlijk gewoon meer van hetzelfde uit de Zappa-trog: topmuziek, topmuzikanten, topuitvoeringen (zowel live als studio). Dus ja, wat wil je nog meer?
En ik vind het altijd weer fijn om verschillende versies te horen die hij (net?) niet goed genoeg vond voor het eindelijke album. Of zou het ienemienemutten zijn geweest?
Toch een beetje om weemoedig van te worden, als ik bedenk dat het al zo lang geleden is dat ik hem voor het laatst in het eggies aan het werk zag.

Zijn er bij jou ook problemen met disc 2 ? Ik begrijp nav discussie op Steve Hoffman Forum dat er problemen zijn met deze schijf op de in de EU gemaakte box. Die schijnt volgens een aantal forumleden aldaar aanzienlijk luider/brickwalled te zijn ten opzichte van de rest van de collectie.

Bij mij wel. Disc 2 knalt werkelijk de speakers uit, veel luider dan de andere schijfjes. Maar het klinkt niet beroerd of zo, dat brickwalled effect herken ik niet zo snel, terwijl ik wel een redelijke installatie heb. Maar mijn oren zijn wel 52 jaar oud, wellicht dat dat scheelt..

In de winkel op Zappa.com nu tijdelijk 20% korting, waardoor deze 50th anniversary box nu 65.88 dollar kost. Omgerekend dus zo'n 60 euro. Als ik nu 2 exemplaren zou bestellen op de site, dan betaal je dus 131,76 dollar + 13,82 dollar shipping and handling + nog even 30,57 dollar aan estimated taxes = $176,15 totaal. Dus dik €160 voor 2 setjes. Dan wacht ik nog wel even wat langer alvorens de prijs wat zakt hier in NL/EU.

Zijn er bij jou ook problemen met disc 2 ?

Door een drukke agenda heb ik ze helaas niet direct achter elkaar kunnen luisteren, disc 2 geheel los van de anderen. Daarbij is het me niet direct opgevallen, maar ik stond toen in de keuken.
Ik ga dit binnenkort eens na elkaar draaien, zittend in mijn stoel.

Ik ben er nog even goed voor gaan zitten, maar disc 2 klinkt prima bij mij. Wel wat luider, maar geen rare effecten. Ook met spotify vergeleken en dan valt op dat de cd vooral helderder klinkt. Als ik niet had gelezen dat er wat aan de hand was, was me niks opgevallen denk ik.

Ik ben er dit weekend ook nog eens lekker voor gaan zitten. CD2 klinkt inderdaad anders. Maar ik zou niet weten of dit een fout is of dat het te maken heeft met de opnames. Het zijn grotendeels werkopnames. Zeker bij de eerste paar klinkt de begeleiding, drums e.d., meer op de voorgrond dan bv de gitaar en zang.
Bij de laatste nummers, waar de live-opname begint die op schijf 3 door gaat, is dat volgens mij weg.

Sjonge jonge wat is deze box geweldig. Echt smullen! Het reguliere album klinkt als een klok, de outtakes zijn allemaal buitengewoon interessant en de twee live shows in één woord: geweldig. Vooral de Cobo Hall show met Inca Roads en de Don’t eat the yellow Snow suite.
Na, naar mijn mening, een paar wat minder interessante releases is deze heruitgave van Over-nite Sensation weer een schot in de roos.

Ik wacht nog even met de aanschaf van deze box tot hij wat betaalbaarder is geworden. Vooralsnog maar beluisteren via Spotify. Daarnaast zit ik nu te genieten van Zappa '80: Mudd Club/München. Kameraad Maarten was zo lief deze voor €10 op de kop te tikken en meteen exemplaar voor mij te bestellen. Verveel me nog niet dus qua Zappa materiaal. Benieuwd naar wat de volgende release gaat worden