Suzan & Freek - Iemand van Vroeger (2023)

https://www.trouw.nl/nieuws/er-is-niets-mis-met-het-werkwoord-gruwelen~bb7f7162/

Wacht, jij vindt de fouten in hun teksten wel mooi omdat men in spreektaal ook fouten maakt en het daardoor meer aandoet als spreektaal? En dat zou het authentieker maken?
Overigens heb ik godzijdank nog nooit iemand de woorden 'praat als dit' horen zeggen, dat is geen spreektaal maar, zoals gaucho terecht opmerkt, vooral een lelijk anglicisme. En naar mijn idee zit de tekst vol met lelijke verwoordingen die óók als spreektaal fout zijn en nergens naar klinken. Ik vind dat ook echt een 'rechtpraten wat krom is'-argument.
'Soms voel ik me slecht dat je niet zo vaak meer echt praten wil' is foutief en lelijk.
'Is dit klaar misschien?' is foutief en lelijk.
Van iemand die teksten schrijft voor zijn/haar beroep mag ik dan toch wel iets meer verwachten? Als je een goed gevoel voor taal hebt, kun je dan spelen met spreektaal, maar dit komt op mij niet over als talige mensen die spelen met spreektaal. Deze hele tekst is een rommeltje.

Waarom kunnen we niet gewoon kritisch naar een tekst of liedje kijken? Vooruit, jij legt nog uit waarom je de tekst wel goed vindt, al vind ik je argument moeilijk te bevatten. Maar als jij met argumenten uit kan leggen waarom je het goed vindt, moeten anderen toch ook kunnen uitleggen waarom ze het slecht vinden? Het lijkt nu wel alsof we naar een soort kritiekloosheid gaan: óf je vindt het goed óf je blijft er uit de buurt.

Ik vind de manier waarop zij die specifieke teksten hebben opgeschreven (grote kans dat ze dit deden omdat het anders niet paste, niet omdat ze een groot lyricaal vernuft hebben) voelen alsof het aan de keukentafel gebeurde, waarbij het wat platter, misschien minder vloeiend of zelfs fout en lelijk is, zoals je noemt - dat kan allemaal, maar het heeft naar mijn idee wel wat. Tekst in muziek mag wat mij betreft alles doen wat het wil, heeft wat mij betreft juist geen regels. En nee, dit zijn zéker geen talige mensen en dat maakt dit juist voor mij vergeeflijk. What you see is what you get.

Wat maakt een tekst goed? Het is allemaal subjectief. Het gaat mij er niet zozeer om dat dit niet mag, het is alleen zo makkelijk pissen op artiesten die overduidelijk een totaal ander kaliber zijn dan de meest-gedraaide artiesten op deze site. Je ziet het hier heel vaak bij artiesten die mainstream/top 40 zijn, en dan krijg ik echt al heel snel een 'opa vertelt' gevoel.

Het gaat mij om het feit dat er op een website waar de absolute meerderheid muziek als The National, Broes en Radiohead luistert frequent paginasvol geschreven moet worden over hoe stom en dom en commercieël hypergladde tienerpop is. En aangezien de gemiddelde leeftijd hier 35+ is, is er ook helemaal geen discussie met Suzan en Freek-fans want die zitten hier niet. Dus wat krijg je dan?
Ik zie in ieder geval beelden van kniezende muziekkabouters met baarden die elkaar napraten in een grot met op de achtergrond de echo van Matt Berninger, Pink Floyd of andere echt goede muziek. Buiten schijnt de zon en heeft de jeugd het gewoon leuk met Suzan en Freek, binnen draaien ze verantwoorde muziek.

Prachtig leesmateriaal op deze warme middag. Kan in beide lezingen wel aardig mee eigenlijk .
Maar laat ik dan een ander duit in een ander zakje doen. Bij Suzan en Freek krijg ik inderdaad ook het "keukentafel"-gevoel. Lekker leuke liedjes voor de zonnige massa schrijven. Ik ga zelf helemaal uit bij een band als Di-Rect. En de laatste tijd ook iets als Son Mieux. Ik krijg het gevoel dat ze daar wekelijks vergaderen met heuse notulen, en op de agenda steevast de volgende punten: Welk muziektype en bijbehorende band is momenteel hot binnen de poprock? Op welke manier kunnen wij dit geluid het beste benaderen? Welk imago moeten we onszelf subtiel aanmeten (met hierbij een addendum voor die aanstellerige zanger)? Actiepunten, taakverdeling en naar huis. Bij S&F snap ik de fans VOLKOMEN, want ik voel de oprechtheid en liefde. Bij een Di-Rect ontgaat me dit begrip HELEMAAL. je gaat kijken naar mensen die "aan het werk zijn" in plaats van een passie uitvoeren. Ik kijk toch ook niet hoe een accountant live een excelfile invult?? (Me met dit betoog volkomen realiserend dat ik geen haar beter ben dan alle snobs op dit forum die ik vaak verfoei en wetende dat mijn verhaal vol plotgaten zit. Hebben we dat ook maar weer gehad )

Ja dat soort mensen heb ik niks mee maar ik luister zelf zowel naar verantwoord als onverantwoord, ik hou zowel van Radiohead als van supercommerciële popmuziek maar gek genoeg is het bij beiden lastig om kritisch te zijn. Bij de één ben je een non-believer, bij de ander een purist. En dat leidt af van de inhoud waar ik het over probeer te hebben.

Ik neem het op de site tegelijkertijd vaak op voor commerciële artiesten, ik noemde al het voorbeeld van Zoë Livay. Ik vind dat we zowel het goede als het slechte moeten kunnen benoemen (zo vind ik Blauwe Dag wel fijn klinken. 'Lekker commerciële troep bashen' is inderdaad een houding waar ik ook niks mee kan.

En nog een paar punten:
- Songteksten hebben geen regels, daar wil ik een heel eind in mee, maar om sterk de taalregels aan je laars te kunnen lappen moet je eerst een goed begrip hebben van de regels. Pas dan kan je er goed mee spelen.

- Als je niet talig bent is dat geen excuus maar een reden om geen songteksten te schrijven. Als je daar wel voor kiest dan moet er ook kritiek op het resultaat geleverd kunnen worden, net als bij wél talige tekstschrijvers. Nu wordt het een soort 'buut vrij'.

Ik vind hier niks mis mee, net als Monsieur beargumenteer je je mening prima (en ik kan me er goed in vinden). Ik heb er moeite mee als dit wordt weggezet als puristisch/snobistisch gepraat.

Zucht....

En dan zie ik de naam Radiohead weer eens voorbij komen. Laten we maar verder over de songtitels van deze band discussiëren. Daar zit vaak ook weinig correct Engels in. Maar bij Radiohead mag dat, daar is het de vrijheid van de tekstschrijver.

Wat hebben ze voor hesjes aan en waar staat de R voor op diezelfde schortjes?

Susan en Freek hebben vroeger stage gelopen in de Rozet - Taal, kunst en cultuur in Arnhem waar de letter R voor staat. Daar hebben ze die hesjes nog van. Taal, kunst en cultuur schijnen in Arnhem nogal een dingetje te zijn waar beide artiesten deze dagen met hun concerten in Arnhem aandacht aan willen besteden. Vooral het item Taal. Maar het schijnt niet helemaal bij de bewoners van Arnhem over te komen.

Volgens mij maakte ik het punt al dat je beiden moet kunnen bekritiseren.

Leuk geschreven stukje, en eens over Di-Rect en Son Mieux. Hoewel S&F eveneens behoorlijk doordacht overkomen. Er zit sowieso een a-producer (in de zin van status) achter die alles glad strijkt, en de mensen zelf komen zeer gepolijst over. Hun imago is dat van de vleesgeworden vinex-droom.

Misschien dat de teksten idd net iets minder 'kloppend' zijn.

Ik moet nu toch even ingrijpen. Het nijntje museum (kleine letters) is geweldig, al kom ik er zelden omdat ik me als man alleen dan toch snel het gevoel krijg dat ik aangezien word voor een kinderlokker. Het Van Gogh Museum daarentegen sla ik liever over: te toeristisch en de wisseltentoonstellingen spreken me niet aan. Laatst in het Kröller-Müller ben ik overigens weer door de ruimte met de Van Goghs gelopen (te vaak gezien) om naas Brancusi en de kubisten te gaan kijken. Daar ben ik waarlijk blasé in.

https://rudolfsteinerquotes.wordpress.com/wp-content/uploads/2024/03/35546.jpg.c92599528e1b59eb71bf92fa57e44bfa.png

<cynisme-modus aan> Mag het weer over het album gaan, voor zover daar (nog) liefhebbers van zijn? <cynisme-modus uit>