P.J.M. Bond - In Our Time (2023)

Zijn uitstekende debuut EP Sunset Blues verscheen nog onder zijn gewone naam Paul Bond. Voor debuutalbum In Our Time gebruikt hij echter de artiestennaam P.J.M. Bond, afgeleid van zoals hij bekend staat bij de burgerlijke stand, Paulus Jacobus Maria Bond. Dat heeft hij gedaan om zich te kunnen onderscheiden van andere Paul Bonds, zoals bijvoorbeeld producer en muzikant Paul Bond uit Watford.

Al lang koesterde Paul de droom om muziek te combineren met een literair werk, hij rekent Ernest Hemingway en Scott Fitzgerald tot zijn twee favoriete schrijvers. Paul studeerde in december 2018 af aan de Universiteit van Amsterdam, de richting Research MA Literary Studies, en zijn toenmalige afstudeerproject was Ernest Hemingway. Hemingway werd in 1925 in één klap beroemd met de uit zestien verhalen bestaande bundel “In Our Time”. In 1931 was er een herpublicatie inclusief een extra verhaal, On the Quai at Smyrna. Deze heeft Paul ook toegevoegd omdat dit als de definitieve versie wordt beschouwd (waaronder door Hemingway zelf).

Opener On the Quai at Smyrna vormt een van de drie instrumentale composities op het album. In Our Time staat bol van vaak bijzonder subtiel ingekleurde composities, die van lieverlee onder de huid kruipen bij de luisteraar. Een gevarieerd album ook, naast Americana bijvoorbeeld ook klassieke invloeden. Voor Cat in the Rain liet Paul zich inspireren door Chopin’s bekende regendruppelprelude (Op. 28, No. 15), waarin telkens een noot wordt herhaald om het geluid van de regen na te bootsen.

Paul speelt in de bekende coverband Her Majesty, vernoemd naar een Beatles nummer. In het wat stevigere The Battler zit een vette knipoog naar Come Together van The Beatles. De geweldige solo is hier trouwens van Her Majesty collega Theo Sieben, een muzikale duizendpoot. Theo speelt diverse instrumenten op het album, waaronder de aanstekelijke banjopartij in The End of Something. Ook aan de stevige kant is het geweldige My Old Man.

Maar over het algemeen zijn de composities redelijk ingetogen. De prachtige strijkersarrangementen zijn van Reyer Zwart, behalve The Doctor and the Doctor’s Wife en The End of Something zijn van de hand van celliste Saartje van Camp en Paul zelf. Verder werkten onder andere bassist Danny van Tiggele en Excelsior huisdrummer Jeroen Kleijn mee. De teksten zijn, net als op zijn debuut EP, bovengemiddeld goed.

Paul vertelde me dat tijdens het ontstaansproces, dat voor een aanzienlijk deel plaatsvond in een blokhut in Lochem, hem af en toe de moed in de schoenen zonk. Daar was echter geen enkele reden toe, want het samen met Marcel Fakkers geproduceerde In Our Time, is nog fraaier geworden dan ik durfde hopen. Absoluut een prachtplaat, dat hopelijk massaal zal worden opgepakt. Het verschijnt zowel op vinyl als cd. De cd is met een boek, waaraan Jan Donkers en Hemingway-academicus J. Gerald Kennedy meewerkten. Laatstgenoemde schreef het volgende over In Our Time (vertaald naar het Nederlands met Google Translate) :

“P.J.M. Bond heeft de meeslepende muziek van In Our Time behendig vastgelegd in deze daad van creatief eerbetoon. Voor iedereen die bekend is met de baanbrekende collectie van Hemingway zullen de nummers die dit album vullen zowel de schoonheid van het proza als de loerende nostalgie naar verloren onschuld en geloof na verdovende desillusie in herinnering brengen. Zoete melodieuze frasering, rustige teksten die belangrijke verhaallijnen oproepen, alledaagse geluiden (vallende regen, voetstappen in de sneeuw, een ratelende haspel), pulserende ritmes, metrische veranderingen, soms zenuwslopende dissonantie - dit zijn de kenmerken van de briljante muzikaliteit die hier wordt aangeboden. Bonds meeslepende gitaarwerk, weelderige keyboardcreaties en aangrijpende zang zorgen ervoor dat de stukken van Hemingway op nieuwe en verrassende manieren tot leven komen. Hij herinnert zich zowel de radicale discontinuïteit van deze verhalen als de verbindende emoties, vaak uitgedrukt in onweerstaanbare cello-refreinen die een oerverlangen oproepen.”.

P.J.M. Bond live :

04-11 GRAAUW : De Ketchupfabriek
05-11 HAARLEM : Taverne De Waag
07-01 NIEUW- EN SINT JOOSLAND : Theater De Wegwijzer
28-03 TEGELEN : De Speelplaats

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Bijna 100 jaar nadat Ernest Hemingway zijn verhalenbundel In Our Time uitbracht, werd P.J.M. Bond geïnspireerd om een lied (of instrumentaal stuk) te schrijven dat op ieder van de verhalen uit deze bundel is gebaseerd.
Om dat doel te kunnen bereiken sloot de singer-songwriter die afstudeerde op het werk van Hemingway (MA Engelse literatuur) zich enige tijd op in een blokhut in het Gelderse Lochem.

Zoals de natuur een belangrijke rol speelt in de verhalen van Hemingway, is dat ook op het album van P.J.M. (Paul) Bond het geval. Het geluid van wind chimes (in het begin van The Three-Day Blow te horen) of voetstappen in de sneeuw (Cross-Country Snow) werden door Bond zelf opgenomen. Deze laatste tijdens zijn vakantie in Noorwegen, vertelde Bond tijdens de album release show in Volendam afgelopen vrijdag. Maar pas op: dit betekent niet dat dit album lo-fi is opgenomen, of die sfeer heeft!
Voor dit album werd groots uitgepakt met strijkers, blaasinstrumenten en zingende zaag (Saartje van Camp) als aanvulling op de band die zorgt voor verschillende snaarinstrumenten, toetsen, bas, drum en percussie. De productie, mix en engineering van Marcel Fakkers (PAF! Studio) mag hem wat mij betreft zelfs nóg een Edison opleveren!

Muzikaal is het album sterk geworteld in de americana, hoewel de meer piano-gecentreerde nummers associaties oproepen met de chique kringen waarin Hemingway in Parijs bewoog. Deze verschillen clashen niet, maar laten eerder de breedte van de verhalen zien. The Battler en My Old Man schudden de boel flink op met elektrische (slide)gitaren, zoals de gebeurtenissen in Hemingways verhalen je ook kunnen opschudden.
Paul Bond heeft de muziek gecomponeerd die hij hoorde in de verhalenbundel In Our Time toen hij die de laatste keer herlas. Iemand van de Hemingway Society liet Bond weten dat hij het lied Mr. and Mrs. Elliot mooier vindt dan het verhaal, omdat het lied nog iets van sympathie voor het echtpaar Elliot opwekt. Maar blijft het album ook op zichzelf overeind staan?
Voor het grootste gedeelte vind ik van wel, maar vaak heb ik bijvoorbeeld geen flauw idee wie Uncle George en Dick Boulton zijn, wat zij met elkaar en het Indian Camp te maken hebben en of dat er überhaupt iets toe doet. Zo lijken alle nummers dusdanig verweven met Hemingways brontekst, dat ik die bundel toch maar eens ergens te pakken moet zien te krijgen..!

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: P.J.M. Bond - In Our Time - dekrentenuitdepop.blogspot.com

P.J.M. Bond - In Our Time
Paul Bond, die in 2021 debuteerde met het fraaie Sunset Blues, keert terug als P.J.M. Bond en heeft met In Our Time een indrukwekkend album afgeleverd, waarop hij de verhalen van Ernest Hemingway tot leven brengt

Je moet het maar durven om een conceptalbum te maken dat is gebaseerd op de korte verhalen van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway. P.J.M Bond durft het en weet waar hij het over heeft. De korte verhalen van de legendarische schrijver zijn op In Our Time omgevormd tot prachtig ingekleurde songs, die je moeiteloos betoveren. In muzikaal opzicht is het album van een bijzondere schoonheid en ook de stem van P.J.M. Bond overtuigt met het grootste gemak. In Our Time klinkt als een vergeten meesterwerk van een grote muzikant uit de Verenigde Staten, maar het is een album uit het hier en nu en het is bovendien een album van eigen bodem. Een enorme verrassing wat mij betreft dit bijzondere album.

De Nederlandse muzikant Paul Bond leverde aan het eind van 2021 met Sunset Blues een bijzonder knap mini-album af, waarop hij zich liet inspireren door de tijdloze singer-songwriter albums uit de jaren 70. De songs op Sunset Blues klonken direct bij eerste beluistering bijzonder lekker en wanneer je het album vaker hoorde werden de songs van Paul Bond eigenlijk alleen maar onweerstaanbaarder. Sunset Blues was overigens niet de eerste kennismaking met Paul Bond, want de Nederlandse muzikant maakte ook deel uit van de band Dandelion, die met Everest (2016) en Laika, Belka, Strelka (2019) twee prima albums vol lome 70s Westcoast pop met hier en daar een snufje Crosby, Stills & Nash afleverde.

Sinds het uitstekende Sunset Blues keek ik met hoge verwachtingen uit naar een volwaardig album van Paul Bond en dat is deze week verschenen. De muzikant uit Amsterdam noemt zich inmiddels P.J.M. Bond en heeft met In Our Time een zeer ambitieus album afgeleverd. Het is een conceptalbum over de eerste verzameling korte verhalen van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway, van wie in 1925 het boek In Our Time verscheen. Met het project komen de twee passies van P.J.M. Bond, popmuziek en Amerikaanse literatuur, samen, maar een project als dit is niet zonder gevaar. Een ambitieus project als dit wordt al snel een wat pretentieus project en dat levert lang niet altijd goede albums op.

Ik begon daarom met enige scepsis aan de beluistering van het album, maar die verdween vrijwel onmiddellijk als sneeuw voor de zon. Paul Bond heeft als P.J.M. Bond een razend knap album gemaakt dat recht doet aan de prachtige verhalen van Ernest Hemingway, maar dat ook in muzikaal opzicht makkelijk overeind blijft. Op In Our Time zet P.J.M. Bond een aantal flinke stappen vergeleken met het mini-album van twee jaar geleden. Gebleven is de prachtige stem van de Nederlandse muzikant, die zijn songs met veel warmte en gevoel vertolkt. Het is een stem die zich song na song als een warme deken om je heen slaat en die de songs van de Nederlandse muzikant een flinke zet in de rug geeft.

In muzikaal opzicht heeft In Our Time nog altijd een jaren 70 vibe, maar het album klinkt een stuk minder lichtvoetig dan het mini-album van twee jaar geleden. De songs op het album zijn voorzien van bijzonder fraaie en vaak wat klassiek aandoende arrangementen en fraai ingekleurd met flink wat verschillende instrumenten, waarvoor een aantal topmuzikanten uit de Nederlandse muziekscene zijn aangeschoven. Het is zeker geen eenvormig album geworden, want de klassiek aandoende passages worden moeiteloos afgewisseld met bluesy passages, die weer dichter tegen de Amerikaanse rootsmuziek aan kruipen.

P.J.M. Bond brengt op In Our Time de verhalen van de door hem bewonderde Ernest Hemingway op fraaie wijze tot leven, maar betovert ook met de ene na de andere wonderschone song. Het zijn songs die herinneren aan grote singer-songwriters uit de jaren 70 en die zouden zich zeker niet geschaamd hebben voor het bijzonder knap gemaakte In Our Time, dat de lat op een aantal terreinen bijzonder hoog legt, maar dat ook vol staat met popsongs die je na één keer horen voorgoed wilt koesteren. Paul Bond maakte met Sunset Blues een mini-album waar het talent van af spatte, maar als P.J.M. Bond heeft hij met In Our Time een bescheiden meesterwerk afgeleverd. Erwin Zijleman

Hij is nog maar dertig jaar maar de staat van dienst van de volendamse muzikant Paul Bond is meer dan veelbelovend te noemen. Met vroegere bandjes als Dandelion en AlascA waarmee hij diverse fraaie platen volspeelde, als vaste toetsenist van VanWijck, Judy Blank en Yorick van Norden of solo met het mini-album Sunset Blues, die hij onder zijn volledige naam twee jaar geleden uitbracht. Nu is er dan het langverwachte, volwaardige debuut In Our Time. Een titel die refereert aan de gelijknamige eerste verhalenbundel uit 1925 van de Amerikaanse auteur Ernest Hemingway. De nobelprijswinnaar voor de literatuur is een van de meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw.

Geïnspireerd door zijn literaire held en diens passie voor de natuur sloot Bond zichzelf op in een Gelderse boomhut, om een album hieraan te wijden. In juli vooraf gegaan door de ep Big Two-Hearted River:Part II, waarmee hij de harten van zijn muzikale volgers al wist te veroveren. Voor een betere vindbaarheid op de sociale media dit keer verschenen onder zijn initialen en achternaam.

Waar Sunset Blues uit een muzikaal rijk gearrangeerd vaatje tapte, is het nieuwe wapenfeit op het psychedelische uitstapje My Old Man na het perfecte moment van onthaasting. Zacht, zoet, dromerig en delicaat tegen een decor van ongeremde natuurgeluiden, smaakvol ingekleurd met fraaie, hartverwarmende arrangementen van snaar-en blaasinstrumenten. In Our Time doet het uitstekend bij stormachtig weer en vallende bladeren. Resulterend in een warm bad met een melancholisch gevoel, waarin de luisteraar wordt ondergedompeld en waarmee Bonds nieuwe plaat een ideale samensmelting is van literatuur en muziek.

De mooiste albums zijn de albums die langzaam bezit nemen van je innerlijke welzijn. Liedjes die na drie, vier of tien keer luisteren steeds meer laten horen en je meenemen naar een plek elders, waar het goed toeven is en waar het veel mooier is dan de plek waar je die muziek luistert. Zodra liedjes meer worden dan een zelfverzonnen melodie en bijbehorende tekst, als de schrijver het ook aandurft om zichzelf kwetsbaar op te stellen door er veel persoonlijkheid in te verwerken, dan weet ik dat de schrijver zijn doel heeft bereikt. Want hij heeft mij ermee bereikt, een kritisch liefhebber van mooie, verhalende muziek.

Het nieuwe album In Our Time van P.J.M. Bond heeft de afgelopen weken langzaam zijn weg gezocht in en door mijn muzikale systeem. Dat proces is nog steeds gaande, bij elke luisterbeurt hoor ik weer iets nieuws, snap ik de geschetste situatie nog beter en worden de beelden scherper en mooier. Ook muzikaal groeit het album nog steeds, hoewel het al geruime tijd geleden is verschenen. De liedjes zijn zo fenomenaal mooi vormgegeven en gespeeld, ze blijven voorlopig nog wel even boeien en verbazen.

De plaat In Our Time is een project van de in Volendam geboren Paul Bond die door zijn studie Engelse Literatuur bezeten raakte van het werk van de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway (1899-1961). Enige tijd geleden bedacht Bond hoe hij zijn passie voor de verhalen van Hemingway kon samensmelten met het schrijven van muziek. Een volledig verhaal op de plaat zetten bleek te uitdagend, totdat de verhalenbundel In Our Time uit 1925 uitkomst bood. De 17 korte verhalen zouden zich prima kunnen vertalen in 17 liedjes en Bond ging aan de slag. De inspiratie kreeg hij onder andere door te reizen naar de plekken die belangrijk waren voor de verhalen, zoals het Quartier Latin in Parijs, daar waar het in de jaren ’20 van de vorige eeuw allemaal voor Hemingway in literaire zin is begonnen. Bond trok zich terug in een blokhut in Lochem en werkte lange tijd aan het schrijven van de teksten en de muziek. Het enige makkelijke deel was dat de verhaallijnen al bekend waren, die had Hemingway zo’n 100 jaar geleden immers al op papier gezet. Maar die verhalen vertalen in muziek bleek een lastige maar enerverende uitdaging. Paul Bond is op meesterlijke wijze geslaagd in zijn opzet, met als resultaat het album In Our Time, dezelfde titel dus als de verhalenbundel uit 1925. Samen met bassist en vriend Danny van Tiggele werkte Bond aan een album dat nu al gerust een meesterwerk genoemd mag worden. De muziek werd verrijkt met strijkers, gearrangeerd door niemand minder dan Reyer Zwart. De geweldige bluesgitarist Theo Sieben zorgde voor het aanvullende gitaarwerk en Jeroen Kleijn (Daryll-Ann en Johan) zorgde voor de percussie. Tijdens de albumpresentatie in Volendam werd het album integraal gespeeld met deze volledige band. Ik reken die avond tot een van de mooiste optredens van dat jaar.

In Our Time is verschenen bij Concerto Records en staat hier inmiddels twee keer in de kast. Uiteraard op vinyl, want ik ben en blijf verzamelaar. Maar ook is het werk verschenen in boekvorm, met achterin de CD van In Our Time. In het boek staan alle teksten van de nummers, maar ook een introductie van J. Gerald Kennedy, Boyd Professor of English aan de Louisiana State University en een groot kenner van het werk van Ernest Hemingway. De nestor van de Nederlandse muziekjournalist Jan Donkers heeft een schitterende epiloog geschreven en ook heeft P.J.M. Bond zelf het hele proces rond de totstandkoming van dit album onder woorden gebracht. Wat een prachtig muziekwerk om te hebben, of om te geven.

Ik volg Paul Bond al langere tijd en hij is wat mij betreft een van de meest interessante songwriters van ons land. Een zeer getalenteerd en veel gevraagde pianist (hij toerde onlangs door ons land met de band Her Majesty) en een ongelofelijk begaafde liedjesschrijver. Op In Our Time heeft hij op een meedogenloos intieme wijze twee liefdes bij elkaar gebracht. Ik heb het boek van Ernest Hemingway inmiddels ook aangeschaft om het geheel compleet te maken. Maar ik ben tegelijk ook bang dat het de mooie beelden wegneemt die ik voorbij zie komen als ik luister naar dit schitterende muziekproject. Hemingway kan en mag in ieder geval zeer tevreden zijn. P.J.M. Bond zelf trouwens ook.