H.e.a.t - Extra Force (2023)

MusicMeter vermeldt bij het Zweedse H.E.A.T. als genre rock, maar ik zou toch voor (melodieuze) hardrock of adult oriented rock gaan. Op mijn shortlist met scheurende gitaren uit 2023 belandde de track Nationwide; in deze decembermaand wil ik de albums achter de tracks nog eens horen.
In dit geval de "soort van verzamelaar" Extra Force met vijfmaal nieuw studiowerk, tweemaal werk dat voordien was gezongen door Erik Grönwall en van oorspronkelijke vocalist Kenny Leckremo een nieuwe uitvoering kreeg, plus in de tweede helft zes liveopnamen.

Als het gaat om eigentijdse adult oriented rock zit je wel goed bij de tot dusver zeven studioplaten van H.E.A.T., waaraan we deze dus als een soort 'deel 7-B' toevoegen. Altijd lekkere melodietjes, altijd goed gemusiceerd met krachtige gitaarmuren, racende gitaarsolo's en dit alles in een kraakheldere productie. Je wordt nooit teleurgesteld en tegelijkertijd zelden verrast. Hun kracht is tevens hun zwakte.
Als je over de neiging tot verrast willen worden heen bent, resteert een aangenaam album in de categorie 'keurige 7'. Sterkste studionummers naast het snelle Nationwide zijn One by One en Hollywood, waarin de neiging tot met gebalde vuist meezingen groot wordt. Gelukkig vermijdt de groep een ballade, is alles minimaal midtempo en meestal sneller.

In de liveopnamen is bovendien te horen dat het vijftal ook live hun mannetje staat, de ideale opwarmer voor een grote naam. Daarbij drie nummers die we ook op de eerste helft tegenkwamen.
Om meer dan mijn 3,5 ster te scoren moet je toch wat meer doen, zeker met Rock Your Body, waar het meezingen er te dik bovenop ligt. Dangerous Ground bijvoorbeeld heeft het wél, met een geluid dat me doet terugdenken aan het steviger Deep Purple in de jaren '70; maar ook daar een o-who-whokoortje. Living on the Run redt het makkelijker: sterke melodie en lekker robuust.

Degelijk album van een degelijke band.