Brian Protheroe - A Salisbury Boy (2023)

Eén van de meest irritante eigenschappen van Spotify is dat de algoritmen je allerlei suggesties voorschotelen. Maar ja, Cruijff zei al dat ieder nadeel zijn voordeel heeft. Zo ook hier: op 1 september werd ik er zo op geattendeerd dat er op die dag zowaar een nieuw album van Brian Protheroe verscheen.

Nu is dat best wel bijzonder. Deze acteur maakte in de jaren zeventig een drietal geweldige albums, die de tand des tijds prima hebben doorstaan. Sterker: qua heldere productie zijn er weinig albums in mijn collectie die dit niveau halen. En ja: die drie albums luister ik nog altijd geregeld.

Hij heeft weliswaar in het vorige decennium nog een tweetal albums uitgebracht. Maar die zijn aanzienlijk minder van kwaliteit. Dat geldt niet voor dit nieuwe album: ondanks (of wellicht juist dankzij) de beperkte tijdsduur (van nog nèt geen half uur) komt hij tot mijn grote verrassing best een eindje in de buurt van de drie Chrysalis-albums van de jaren zeventig. Frisse en lekker gevarieerde muziek, dat hoor ik graag. En hoewel hij hier iets meer binnen de lijntjes kleurt dan destijds, is het een erg aangenaam album geworden.

En zeker zijn stem is - zeker voor een 79-jarige - nog altijd prima. Zijn acteercarrière heeft hiervoor waarschijnlijk de basis gelegd. En omdat hij jarenlang de heerlijke voice-over doet voor de Britse versie van First Dates, is hij goed getraind gebleven.