Tommy Shaw - Ambition (1987)

Tommy Shaw is bekend van Styx en later ook de Damn Yankees.
Dit was zijn derde solo werkje en is bijna te kwalificeren als AOR in zijn puurste vorm. Geproduceerd door Terry Thomas, het geluid is dus dik in orde.
De cd doet me veel denken aan een lichtere versie van Giant ; eveneens geproduceerd door Terry Thomas.
Nummers zijn erg atmosferisch en "ruimtelijk" opgezet en er is veel ondersteuning door keyboards / synthesizers.

Door de bijna perfecte (soms aalgladde) productie heeft de cd ook een wat risicoloos karakter. Geen rauwe randjes hier. Het vakmanschap staat hier echter buiten kijf en druipt ervan gewoon vanaf.
Beste nummers: No Such Thing, Ambition, Love You Too Much en Are You Ready For Me.

Voor Journey fans en AOR - puristen.

Grappig hoe absurd sommige reviews op Allmusic zijn. Op Allmusic wordt producer Terry Taylor (wie?) aangehaald, maar de producer is Terry Thomas.

Terry Thomas is een wereldberoemde producer/composer/gitarist die naast zijn band Charlie al gewerkt heeft en geschreven heeft voor: Giant, Foreigner, Bad Company, Richard Marx, Brian Howe, Tesla en meer en ook nog een heel groot aantal singles van allerlei artiesten.

Hij heeft ook een echt eigen sound. Een soort intelligente vorm van AOR met veel oog voor gitaar, ritmes en veel ruimte. ZIjn platen klinken vol maar niet druk.

Zo ook deze Shaw-plaat. Mijns inziens, het best wat Shaw ooit heeft uitgebracht. Of dat ook komt door duizendpoot Terry Thomas weet ik niet, maar dat deze plaat staat als een huis, is duidelijk!

De perfecte pop-plaat. Heerlijk hoe heavy rock en zoete FM-pop samenvloeien.
Echt een Miami Vice-plaat dit. Maar Shaw was ook echt een Miami Vice-artiest.

Maakt me ook nieuwsgierig naar zijn andere platen.

Inderdaad, als je warme gevoelens krijgt bij de beelden en klanken van Miami Vice, dat is Ambition je rockvriend.

Ik heb een soort zwak voor ritmes zoals in Ambition. Het is een rockbeat in doubletime, en op één of andere manier is elke song direct een hit: Breakthru (Queen), Boys of the Summer (Don Henley), Walking on Sunshine (geen idee van wie).

Ik ben wel benieuwd of je er een top-zoveel van kunt samenstellen. Rockhits in doubletime of zoiets.

Dit dus inderdaad! En laat ik nou net een groot liefhebber van die serie zijn. En dus ook van dit album. Zit Ever since the world began ook niet in een aflevering (zo even uit het hoofd)?

Van de drie soloplaten die Tommy Shaw in de jaren tachtig heeft uitgebracht is Ambition ongetwijfeld de sterkste. Qua stijl lijken ze alle drie enorm veel op elkaar, maar zowel qua productie als songwriting begint het niveau bedroevend laag en stijgt het met elk album aanzienlijk. Nog steeds vind ik dit zeker niet bij het sterkste werk horen wat de beste man ooit heeft uitgebracht. Daar is het nog altijd veel te veel middle-of-the-road voor. Ook dit keer zijn er weinig uitschieters naar boven toe, al zijn 'No Such Thing' en 'Ever Since the World Began' niet onaardig. Zijn beste soloplaat blijft 7 Deadly Zens, als je het mij vraagt.