Alan Menken - Pocahontas (1995)

Typische Menken wederom. Weer een mooie integratie van songs in de score. Zoals in voorgaande scores vaak film sidekicks hier en daar wat zongen, worden deze voor Pocahontas slechts weergeven in ritmisch, komische tracks (tevens te danken aan het feit dat zij niet kunnen spreken). Dramatische impact is groots, vooral dankzij Menken’s normale stijl met Indiaanse invloeden. 4 sterren

Een mooie score, dat zeker, maar waarschijnlijk vanwege de ietwat zwaardere ondertoon die de film zelf ook had trok de score me minder dan welk werk van Menken dan ook. De liedjes zijn echter wel weer als vanouds goed werk. Heerlijk om naar te luisteren, maar wat kan je anders verwachten van Menken die zijn kunsten mag uitoefenen?

Een zwaardere ondertoon rijm ik zelf niet persee met minder. Maar je vond die van Hunchback van Menken een minder zware hebben?

The Hunchback is idd om depri van te worden...

Dit zijn, denk ik, mijn favoriete Menken liedjes. Vooral "Colors of the Wind" (en dan NIET die vreselijke popversie) vind ik bij zijn beste ooit geschreven...

en het blijft grappig Mel Gibson te horen zingen!

Nee, maar dat was in combinatie met de liedjes en de film zelf gewoon zwaar en "donker" (voor een animatiefilm). Pocahontas is wat mij betreft moeilijker in een hokje te stoppen, de score gaat van donker naar licht en de liedjes sluiten hier nauwelijks bij aan (hoewel het geheel niet minder mooi is). Bij The Hunchback is het gewoon een prachtig geheel (zie nu dat ik hem een 3,5 heb gegeven zonder enige goede reden, nogmaals luisteren dus want in mijn herinnering is een stuk meer waard). Maar sowieso kan ik albums niet goed analyseren dus misschien dat ik complete onzin uitslaak in jou ogen Denk dat ik alle albums nog eens goed moet beluisteren (ook ter vermaak natuurlijk)...

Menken geeft zowel de schoonheid en avontuurlijk weer met de wat lichtere stukken. Het mooie land waar de Indianen wonen en hun vreugde, maar ook de liefde tussen Pocahontas en Smith. In eerste plaats is het een tragedie die zich langzaam ontvouwt, wat het nogal logisch maakt dat het niet enkel donker is. Daarnaast is het altijd nog een Disney film waarin wat lichtvoeterige karakters geduwd zijn, net las bij Hunhback zo een vrolijke song van die drie standbeelden temidden van de donkerheid.

is ook nodig, hé
uiteindelijk is de hoofddoelgroep toch kinderen...
je moet ze niet allemaal traumatiseren...

Dat is anders wel gebeurt bij Hunchback met voor woedende ouders, waar ik wel in kan komen,m vooral als het om de allerjongste gaat.

Ik heb de kritiek toch altijd overdreven gevonden; de donkere kanten van een verhaal zijn altijd al een onderdeel geweest van Disney (The Black Cauldron, Bambi, etc., etc.). Pas de laatste jaren is men overal een punt van gaan maken (al hoort deze discussie hier vermoedelijk niet echt thuis).

yep, alhoewel ze het verhaal al serieus "verbraafd" hadden...

Het was niet de muziek voor ik voor ging in deze film. Het verhaal meer. De oscar was ook niet helemaal terecht. Ik had op het openingsliedje na meer aandacht voor de tekst als de muziek ervan.

3,5

Hoe cynisch en zeikerig ik ook ben (of liever: kan zijn) wat muziek betreft, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen hier iets echt negatiefs over te zeggen. Besides, I'd be lying... Zelfs de liedjes bezitten nog bergen jeugdsentiment. Maar het is natuurlijk Menkens opzwepende score die de show steelt, en die me twintig jaar later (my god) nog steeds even meeneemt...