Harrison Storm - Wonder, Won't You? (2024)

Na een aantal EP's is het tijd voor het debuut van de Australische Harrison Storm.

Ja, alweer een indie folk singer-songwriter. Het is bijna niet meer te doen om nog een originele te vinden. Heeft ook weinig zin natuurlijk en is helemaal niet het uitgangspunt, maar ergens is de vijver inmiddels zo'n grote oceaan geworden dat voornamelijk in deze categorie de artiesten aanslaan, maar na verloop van tijd ook weer vergeten worden om dan na een paar jaar herontdekt te worden in de muziekbibliotheek met de vraag 'wie is dit ook alweer?'. Dan biedt Musicmeter vaak uitkomst om te kijken wat ik er toen van vond.

Of dit ook zo'n stukje gaat zijn zal de tijd leren. In elk geval vind ik het al wel een pré dat het om een debuut gaat. Ben ik er nog een beetje op tijd bij of zo.

Alle cliches kunnen hier wel weer op losgelaten worden: melancholiek, introspectief, bla bla.
Het helpt gewoon dat ik al snel val voor dit soort klanken. Zo'n album wat eenvoudig is maar gedragen wordt door een warme, zachte stem en authentieke muziek

Liefdevolle muziek, ongetwijfeld met liefde gemaakt, waar Storm zijn ziel en zaligheid blootgeeft. Het is al ontelbare malen eerder gedaan en het zal nog ontelbare malen gaan gebeuren. Maar voor nu, in de grauwe januarimaand, is het een fijne vluchtheuvel. Een heuvel waar je even tot jezelf kunt komen en je wentelen in de koude wintermaand of je kan verlangen naar de zomer.
Eenvoudig, maar doeltreffend. Misschien voor de eindlijstjes, waarschijnlijker om over een paar jaar weer op te zoeken wie het ook al weer was. Voor nu genieten van een fraai debuut en zorgend voor een prima start van 2024.

Mooie liedjes, verzorgde productie. Maar de zangpartijen die werkelijk allemaal zijn gedubbeld gaan me op den duur wel tegen staan.