Legs Diamond - Town Bad Girl (1990)

Destijds een comeback album van Legs Diamond, redelijk goed zit het allemaal wel inelkaar. Geen echte uitblinkers maar degelijk (hard) rock album.

Deze ken ik niet. De vorige twee hiervoor heb ik wel. Is deze in dezelfde lijn? Dan zit het wel snor namelijk!

Kende 'm ook niet. Na Land of the Gun volledig uit het oog verloren.

Maar dit is een prima plaat! Inderdaad dus in lijn met de twee voorgangers.Vind die Sanford trouwens wel wat weghebben van onze vriend Jack Russell van Great White.

Vandaag weer eens opgezet. Blijft een heerlijk hardrock album zonder poespas of franje. Of toch; af en toe hoor ik een synth de boel vakkundig van een laagje vernis voorzien. Atlijd subtiel en nooit in overdaad. De stem van Sanford schuurt en zaagt als vanouds de nummers aan elkaar. Puntje van kritiek; een nummer of 2 minder had het album goed gedaan. Nu is het met 13 stuks best een lange zit.

Eén van de weinige elpees die ik ooit heb gekocht omdat de hoes me zo beviel... +/- 10 jaar later een Jesse Jane ontdekt, waarvan deze hoesdame een oudere zus het kunnen zijn. Maar goed, uiteraard ook aangeschaft omdat ik een redelijke recensie had gelezen. Ook precies wat de plaat is: redelijk. Het schuurt niet, het is braaf en goed ingespeeld. maar ook niet meer dan dat. Zang irriteert me op ten duur ook wel en heeft idd wat weg van Jack Russel, maar ook van menig sleaze-rockzanger. Hij kan wel degelijk zingen, maar klnkt te uitwisselbaar. Enige nummer wat een beetje uit de band springt is de elpee afsluiter "Nervous", had graag wat meer avontuur gehoord. Dat nummer ademt ook plezier, lol wat een rockband als dit misschien wat hoort uit te stalen.
Meerdere omschrijvingen gelezen van recensenten die deze band als een soort van Amerikaanse Deep Purple zagen, of iig eraan linkten. Ik hoor het niet, hier en daar een vleugje misschien, een spaarzaam Hammondgeluidje, de gitarist kent zijn pappenheimers, maar qua niveau raakt het de klasse van de Engelsen niet. De plaat is niet volledig Hard Rock, geen AOR, geen Glam... het valt overal een beetje tussen. Eerste en enige werk dat ik ooit van ze hoorde, ik ga het eerdere werk eens checken, wie weet bevalt me dat wat meer. Je hoort toch dat er meer inzit, alsof ze zich heel erg inhouden. Te veel.