Ão - Ao Mar (2023)

Wat goed is komt snel, dat geldt zeker voor het Belgische Ão. Drie jaar terug startte het Gents-Leuvens duo Brenda Corijn en Siebe Chau als Ão. De eerste vier nummers van hun debuutep Ão werden nog net voor de lockdown opgenomen. Bij de laatste vier bevond gitarist Siebe zich in Leuven en bevond zangeres Brenda door een Erasmus-uitwisseling zich zo’n 2000 kilometer verderop in Porto.

Intussen is Ão geëvolueerd naar een kwartet met een geheel eigen sound. De debuutsingle Mulher van hun debuutalbum Ao Mar (Naar Zee) laat een veel gelaagder geluid horen. De single maakte indruk in België en daarbuiten, zoals bijvoorbeeld in Portugal en zelfs in de VS werd de single opgepikt door het invloedrijke KEXP.

Hun muziek bestaat uit een inventieve mix van saudade, elektronica en indie. Brenda heeft Mozambikaans-Portugese roots en zingt voornamelijk in het Portugees en soms in het Engels. Haar prachtige, warme stem heeft voor mij vaak iets melancholisch. Het is een stem, die me ook echt weet te raken. Brenda probeert bij het zingen ook zo dicht mogelijk bij zichzelf te blijven.

Live komt hun muziek nog meer tot zijn recht. Onder andere als support act van dEUS speelde Ão in april een memorabel optreden in het prachtige Coliseu Dos Recreios in Lissabon. Ao Mar is een album dat diep onder de huid kruipt, derhalve warm aanbevolen!

Ão live :

26-10 HASSELT : Café Café (try-out)
10-11 LEUVEN : Het Depot
16-11 STROMBEEK : CC Strombeek
18-11 BERGEN OP ZOOM : Gebouw-T
21-11 GENT : Wintercircus
29-11 ANTWERPEN : De Roma
30-11 BRUGGE : Cactus Muziekcentrum

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Helemaal mee eens. Heb ze in een gemeenschapscentrum in Molenbeek gezien eerder dit jaar. Fantastische band met een geweldige zangeres. Ook leuke mensen, nog gesproken na het concert. Ik gun ze succes, hun nummer Avo is een van mijn favorieten van het jaar.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ão - Ao Mar - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Ão - Ao Mar
De Belgische band Ão laat op haar tweede album Ao Mar een buitengewoon fascinerend geluid horen, dat zich niet laat vergelijken met de muziek van anderen en dat steeds meer fraaie en exotische geheimen prijs geeft

Ão is een band uit Brussel, maar de band klinkt alsof ze lange tijd aan een Braziliaans palmenstrand heeft vertoefd. De muziek van de Belgische band is zwoel met invloeden uit de Portugese en de Braziliaanse muziek, maar Ao Mar is ook een verrassend avontuurlijk album, dat zich niet laat vergelijken met andere albums van het moment. In muzikaal opzicht klinkt het heerlijk, maar ook de warme en emotievolle zang van Brenda Corijn tilt de muziek van Ão op tot grote hoogten. Het is absoluut even wennen aan de bijzondere klanken en songstructuren, maar als je eenmaal gewend bent aan het unieke geluid van Ão wordt Ao Mar alleen maar aangenamer en interessanter.

Zonder enige achtergrondinformatie begon ik aan mijn eerste beluistering van het album Ao Mar van de band Ão, dat ik tegen kwam in de releaselijsten van deze week. Het bleek al snel een bijzonder fascinerende luistertrip, die geen moment leek op een van de andere nieuwe albums die ik deze week heb beluisterd en dat waren er veel.

Zonder verdere informatie zou ik er van uit zijn gegaan dat Ão een Portugese of Braziliaanse band is, maar de band komt uit België. Ao Mar is het tweede album van de band uit Brussel, die in eerste instantie bestond uit zangeres Brenda Corijn en gitarist Siebe Chau, maar die op het tweede album van de band is uitgebreid met toetsenist Jolan Decaestecker en percussionist Bert Peyffers.

Dat ik de band eerder in Portugal of Brazilië positioneerde dan in België heeft alles te maken met de teksten van de songs van Ão, die voornamelijk in het Portugees en heel af en toe in het Engels worden gezongen. De keuze voor de Portugese taal is ingegeven door de Mozambikaanse en Portugese wortels van zangeres Brenda Corijn, die beschikt over een mooie en warme stem.

Ão noemt op haar bandcamp pagina Madredeus, Lhasa De Sela, FKA Twigs, Arooj Aftab en James Blake als inspiratiebronnen, maar die hoor ik niet allemaal terug in de muziek op Ao Mar en als ik ze hoor, hoor ik ze in beperkte mate. De combinatie van het Portugees en de mooie en warme stem van Brenda Corijn, die ook nog eens met veel gevoel en precisie zingt, roept wel wat associaties op met de Portugese fado, maar in muzikaal opzicht blijft Ão redelijk ver verwijderd van de traditionele Portugese fado.

De band beschrijft haar muziek zelf als een mix van saudade, indie, elektronica en folk, waarbij saudade een mix van Portugese en Braziliaanse muziek is. Het is muziek die buitengewoon subtiel wordt uitgevoerd. In veel songs op Ao Mar vormen het bijzondere en grotendeels akoestische gitaarspel van Siebe Chau en de prachtige stem van Brenda Corijn de basis, waarna subtiele bijdragen van elektronica en percussie worden toegevoegd. In een aantal tracks zijn de elektronica en de percussie en beats net wat zwaarder aangezet en klinkt de muziek van Ão weer heel anders.

Het is muziek die ik in eerste instantie associeerde met broeierige zomeravonden, maar in de herfst doen de songs van de Belgische band het ook geweldig. Ao Mar is een album dat aan de ene kant uitnodigt tot luieren, wat uitstekend lukt bij de zwoele en wat dromerige klanken en de prachtige zang, maar beluister Ao Mar met de koptelefoon en je blijft je verbazen over alle schoonheid in de muziek van Ão. Ao Mar heeft de betoverende schoonheid en het in eerste instantie wat vervreemdende karakter dat ook de muziek van Arooj Aftab heeft, maar ook dit door de band genoemde vergelijkingsmateriaal hoor ik verder niet veel terug op Ao Mar.

Ao Mar is een album waaraan ik zeker moest wennen. Ik was vrij snel overtuigd van de schoonheid van de muziek van de Belgische band, maar was nog wel bang dat ik de muziek van de band snel te eenvormig zou vinden, waardoor het album snel zou gaan vervelen. Dat laatste valt erg mee, al is het maar omdat de muziek van Ão helemaal niet eenvormig is. Wanneer je de muziek van de band uit Brussel met aandacht beluistert gebeurt er echt van alles op dit fascinerende album, dat totaal anders klinkt dan alles dat je tot dusver hebt gehoord dit jaar. En wat klinkt het lekker. Erwin Zijleman

Uit verschillende continenten, Afro-Portugees en Zuid Amerikaans met daarbij een heel mooie stem, in een moderne aanpak met subtiele electronica; het is niet echt bijzonder meer, maar wel heel goed gedaan. Wat een geluk om dit voor elkaar krijgen, het valt gelijk in de smaak.

Erg fijne plaat met verscheidene uitschieters (Mulher / Avó / Vazio) van deze nieuwbakken Belgische band. Zangeres Brenda Corijn heeft roots in Mozambique (tot de Anjerrevolutie in 1974 een Portugese kolonie), haar van weemoed gevulde stem leent zich perfect voor de Portugese taal. In de basis saudade, maar doorspekt met indie- en subtiele elektronica-invloeden, wat zorgt voor een eigen snuit. Klein smetje vind ik het koppel in het Engels gezongen liedjes, maar dat zal een keuze zijn geweest met het oog op een eventuele doorbraak bij het grotere (internationale) publiek? De toekomst zal het spoedig uitwijzen, heb ik zo'n vermoeden!

3,5 sterren

Net dat Portugees is het gat in de markt bij ons. Dus nee, houden wat goed is, wat zo hard klopt..

Saudade is toch geen muziek? Meer een algemeen gevoel van typisch Braziliaans/Portugese weemoed, terug te vinden in (onder meer, maar niet exclusief) kunstuitingen.

Zeker, zoals in de Fado.

(voorbeeldje: Bastarda & João de Sousa - Fado (2021))