Matteo Mancuso - The Journey (2023)

Er wordt in 2023 nog heerlijke fusion gemaakt, deze LP van de jonge Italiaanse gitarist is niet glad, meer in de lijn van Al di Meola zijn 4 eerste lp's.

Geniaal debuutalbum van een werkelijk virtuoze gitarist. Met schijnbaar speels gemak laveert hij langs alle jazzrock en fusion clichés. Het is nergens belegen, maar fris en vol creatieve energie. Alsof Alan Holdsworth en Guthrie Govan een liefdesbaby hebben gemaakt. De fenomenale snelheid waarmee zijn vingers over de nek racen en de snaren beroeren is adembenemend, maar niet eens zijn sterkste troef. Het zijn zijn uitmuntende timing en frasering die het hem doen. Overigens doen bass en drums niet gek veel onder qua virtuositeit. Let op mijn woorden: deze Matteo gaat de komende 10-15 jaar een hele grote meneer worden. Een minpunt kan ik benoemen: De schamele speelduur van 40 minuutjes is echt veel en veel te kort. Dit is verplichte kost voor iedereen. Of je nu van verplichte kost houdt of niet!

Zo bijzonder vond ik het niet, maar het luistert wel lekker weg. De jazz stukjes beter dan de rock stukjes. Ik weet niet exact waar het aan ligt, maar iets aan de productie stoorde me.