Het eerste album van Gil Evans als bandleader, en gelijk een schot in de roos wat mij betreft.
Op dit album staan door Evans meesterlijk gearrangeerde stukken, die worden gespeeld door een groep van 11 musici: trombone, bass trombone, trompet, (1ste en 2de), French horn, alt sax (Lee Konitz), sopraan sax (Steve Lacy), bassoon, bass (Paul Chambers) en drums. En dan natuurlijk Gil Evans op piano. Dit is waarschijnlijk wel mijn favoriete Gil Evans-album, want de arrangementen zijn zó smaakvol, ik ben er gewoon verliefd op. Bovendien ben ik al dol op het geluid van blazers, en vooral de trombone brengt mij iedere keer bijna in extase, weet ook niet precies hoe dat komt.
Behoort tot mijn meest favoriete jazz-albums.