Helloween - Gambling with the Devil (2007)

Hier had ik nog niets van gehoord Hopelijk zet Helloween de stijgende lijn van de laatste jaren door, want de laatste platen waren behoorlijk goed.

Oeioei. Oktober word een drukke koopmaand.

De nieuwe Helloween: het zou een moeilijke taak worden om het laatste album te toppen, dus ik was erg benieuwd.
De intro klinkt alvast erg creepy en is een goede moodsetter voor het eerste nummer Kill It. Wat een nummer, Deris' vocalen klinken heel bruut krijsend de ene keer en weer over the top 'power metal'-zang de andere keren (waar ik iets minder gecharmeerd van ben). Na de eerste luisterbeurt was ik al zover om te kunnen zeggen dat het één van Helloween's sterkste nummers ooit is. De klassiekers kan hij (nog) net niet toppen, maar het blijft goed.
Het volgende nummer, The Saints, doet me iets minder, maar de climax op het einde met het refrein vond ik toch wel mooi. Verder een heel middelmatig nummer.
'As Long as I Fall' is wel een erg clichématige Power Metalballad. Ik vind Helloween juist zo goed, omdat ze dat normaal niet doen. Veel van hun muziek is toch echt speedmetal-inspired. Zoals bijvoorbeeld 'Paint a New World' wat een lekker begin zeg Dat is nu wat ik bedoel, Helloween. Verder geen woorden aan vuil maken.
De Power Metal-clichees worden er weer bij gehaald om Final Fortune te beginnen. Wat mij betreft hadden ze mogen beginnen bij het bas-riedeltje ná die piano-intro. Voor de rest kun je dit onder dezelfde categorie scharen als The Saints: aardig, niet meer dan dat.
The Bells of the Seven Hells is weer een nummer wat mij laat horen waarom Helloween zo bijzonder is in het Power Metal genre... toffe riff, goede zang - hoewel soms een beetje over the top - en een leuk meeschreew refrein. In de bridge gebruikt Deris weer die heerlijke krijsende stem uit Kill It. Heerlijk
Met Fallen to Pieces dreigt het weer de foute richting in te gaan, maar na de intro blijft het eigenlijk het hele nummer knallen.
Samen met Kill It vind ik I.M.E. het sterkste nummer op dit album, want, zoals vast al begrepen is, hou ik echt van het stevigere werk van Helloween.
Bij Helloween kun je ook terecht voor de nodige vrolijke momenten. 'Can Do It' is zo'n vrolijk nummer. Wat een grappig nummer
Dan Dreambound: weinig memorabels, maar de solo's zijn erg vet.
Het album wordt afgesloten met 'Heaven Tells No Lies': Typerend voor het hele album eigenlijk: een degelijk nummer, goed snel, fijne gitaarpartijen, maar mist vaak iets om echt geweldig te worden.
Het stukje 'I need a shotgun in my dreams tonight' en verder is wel fantastisch

Al met al een behoorlijk album. Ik mis eigenlijk wel een knallend episch stuk zoals een King for a Thousand Years of Occasion Avenue. Ik blijf het jammer vinden van de wat cliché-invloeden, maar de uptempo power/speedmetal nummers maken het weer helemaal goed. Hoewel het allemaal lekker wegluisterd, mis ik toch echte memorabele momenten, die ik buiten Kill It weinig meemaak.
Eindconclusie: 3,5*

de nieuwe helloween, nooit verkeerd, iets minder dan z`n voorganger, maar ach voor wat powermetal kunnen ze me altijd wakker maken.

muziek

Wat mij betreft meteen het beste Helloween album sinds Better Than Raw. Productie is geweldig, songs zijn lekker energiek en Deris geeft zijn beste zangprestatie in jaren. Ik vond Keeper 3 en Rabbit ook best wel degelijk maar deze overtreft beide makkelijk. Kan zo in mijn persoonlijke top 10 van 2007. 4.5

Persoonlijk vind ik Keepers 3 nog beter, maar dit album wordt per luisterbeurt beter. Ik verhoog 'm naar 4*
(Ik word nog elke keer omver geblazen door Deris' waanzinnige vocalen tijdens het openingsnummer )

Toch wel een beter album dan z'n voorgangers naar mijn smaak. Helloween is goed op weg om nog eens een klassieker op de markt te gooien...

Ja dat blijft mij inderdaad ook verbazen, hoe hij dat voor elkaar krijgt

The bells of the seven hells schopt aars!!!

HELLOWEEN met alweer een goed album!!
nou maar hopen dat de beztting nu ook eens blijft voor wat die is?

het intro CRACK THE RIDDLE doet me even aan THE DARK RIDE denken, en eigelijk doet de hele CD je wel eens ergens aan een eerder album of song terug denken, toch zit er altijd weer een frisse wind in het geheel waardoor het toch weer goed te verteren, zo niet aanstekelijk is.
ook met dit album was ik bij de eerste luisterbeurt al overtuigd van een aangename CD.
wat kunnen we dan nog meer zeggen? kopen!!

Lijkt me toch sterk aangezien we al mid oktober zitten??

walgelijk album, inspiratie volledig zoek. alleen the saints vind ik goed.
rommelig en niet catchy naar mijn mening

oei dat moet ik terugnemen. behoorlijk goed album. waarom zei ik dat eigenlijk? waarschijnlijk hebben "kill it" en "as long as i fall" alle lust weggenomen om de schoonheid in de overige nummers te doen ontdekken.

Nee, niet zo goed als de voorganger. Desondanks een toffe plaat, met een aantal heerlijke catchy nummers.

Mooie plaat, had ze graag live willen zien op de Zwarte Cross... Mocht niet...

Paint A New World blijft mijn favoriet.

2,5* ster voor een mooie plaat?

Ik luister nu een klein aardig tijdje Helloween, en het valt me op dat de kwaliteit van hun albums nogal wisselt, maar gelukkig is Gambling with the Devil vrij constant op een goede manier. Hard, rauw en vooral sterke nummers. Zo hoor ik power metal graag. Energiek, snel, maar met dat metal-randje eraan dat ervoor zorgt dat het niet te glad wordt. Wat dat betreft stelt Gamblin With the Devil niet teleur. Mijn favoriete nummers zijn The Saints, Paint the New World, Falling to Pieces en de afluiter Heaven Tells No Lies.

Hmmm, qua stijl doet Gambling With The Devil me eigenlijk nog het meeste denken aan een meest logische opvolger van Better Than Raw. Zo goed is het album echter niet, maar er is weinig te vinden waar ik echt groot bezwaar tegen heb. Goed, As Long As I Fall is een zwakke single en Can Do It kan eigenlijk niet (dan liever I Can), maar de hoeveelheid killertracks is erg groot. Kill It is net als Push een hele stevige opener, terwijl Paint A New World, The Bells Of The 7 Hells en Dreambound uitstekende powermetalsongs zijn. Niet te vergeten de weergaloze afsluiter Heaven Tells No Lies, zo mag ik Helloween graag horen.

De grootste verbetering ten opzichte van de vorige plaat, is dat de refreinen beduidend minder gemakzuchtig zijn. Het mag allemaal weer wat intelligenter en minder jolig klinken. Eigenlijk is Helloween dan op zijn best: gewoon fijne en stevige powermetal met lichte Schwung. Op deze manier begin ik het nog jammer te vinden dat ik er nog maar 3 te gaan heb...

Voorlopige tussenstand:
1. Better Than Raw
2. Walls Of Jericho
3. Rabbits Don't Come Easy
4. Keeper Of The Seven Keys Part I
5. Gambling With The Devil
6. The Dark Ride
7. Master Of The Rings
8. Time Of The Oath
9. Chameleon
10. Keeper Of The Seven Keys Part II
11. Keeper Of The Seven Keys Part III
12. Pink Bubbles Go Ape

Eindelijk weer een redelijk goed album van Helloween. Sinds Better than Raw is het kommer en kwel.
Het is wel onbegrijpelijk dat de bonus nummers van dit album niet op de reguliere plaat staan.
Dan was het een top plaat geweest.

Mijn Tussenstand
01.Keeper Of The Seven Keys Part I
02.Keeper Of The Seven Keys Part II
03.Helloween
04.Chameleon
05.Walls Of Jericho/Better Than Raw
07.Pink Bubbles Go Ape
08.Gambling With The Devil
09.Metal Jukebox
10.Master Of The Rings
11.Time Of The Oath
12.The Dark Ride
13.Rabbits Don't Come Easy
14.Keeper of the seven Keys-The Legacy

Een vermakelijke plaat van Helloween. Vooral de eerste nummers vind ik erg sterk. Na The Saints wordt het wat wisselvallig en wat langdradig. Het laatste nummer Heaven Tells No Lies is dan weer geweldig.

Als je dan deze plaat kijkt, dan vond ik de songkeuze tijdens het Pumpkins United concert van het Deris-materiaal wat wisselvallig. Spelen ze niemendalletjes van Better Than Raw, 7 Sinners, en Straight Outta Hell, maar slaan ze nummers als 'The Saints', 'Fallen to Pieces' of 'Heaven Tells No Lies' gewoon over. En dan raar opkijken dat men meer geniet van het materiaal uit het era van Kiske. Tsja, jullie hebben zat goede nummers gemaakt met Deris, maar je moet ze wel spelen en promoten.

Dit album kan ik wel dromen. Elf jaar geleden direct gekocht bij verschijnen en het bivakkeerde lange tijd in de cd-speler. Nog altijd vind ik Gambling With The Devil een heerlijk album. Op en top power metal zoals je van Helloween mag verwachten en eigenlijk nog wel iets meer dan dat. Kill It is een heerlijk felle opener met zowaar een geslaagde poging tot grunts en vervolgens een bak lekker melodieuze, sterk in elkaar stekende metal. The Saints is een lekkere meezinger. If I Could Fly is een typische ballad van de hand van Deris. Check die videoclip ook zeker eens. Om je te bescheuren! Het kleurrijke en energieke Paint A New World is een van mijn favorieten. Evenals het lekkere I.M.E. Het is jammer dat er net een paar mindere songs in geslopen zijn, zoals Final Fortune en Can Do It, anders had het de volle mep qua sterren gekregen.

Tussenstand:
1. The Dark Ride 5*
2. Keeper Of The Seven Keys Pt. 1 4,5*
3. Gambling With The Devil 4,5*
4. Better Than Raw 4,5*
5. Walls Of Jericho 4*
6. Rabbit Don't Come Easy 4*
7. Time Of The Oath 3,5*
8. Keeper Of The Seven Keys Pt. 2 2,5*
9. Master Of The Rings 2,5*
10. Pink Bubbles Go Ape 2,5*
11. Keeper Of The Seven Keys Pt 3 2*
12. Chameleon 2*