Lathe of Heaven - Bound by Naked Skies (2023)

At Moment's Edge is mooi. Het is een van de betere post-punk liedjes in tijden. Dat ik niet zoveel goede nieuwe post-punk nummers vind, komt omdat ik momenteel niet meer zo intensief achter elk nieuw vruchtbeginsel aan ren. Maar Lathe of Heaven is een band dat toch op de een of andere manier naar boven is komen drijven. Het album kent wel twee verschillende gezichten.

Na de opener verandert de fijne post-punk sfeer namelijk plotsklaps in een woest feestje met een ouderwetse Killing Joke als voornaamste referentie en krijgen we tot aan Moon-Driven Sea veelal de meer 'punk' georiënteerde songs toegeworpen.

Hoewel ik dan zelf een voorkeur heb voor de midtempo nummers - een dagje ouder, hè - kun je met Lathe in Heaven op enig moment dus wel even je ei kwijt als het weer eens tegenzit. Of als je gewoon zin hebt om wat rond te springen.

Vanaf de heup. Dat dan weer wel!

Het album staat nu op (Bandcamp). Lijkt inderdaad op de vroege Killing Joke, ik hoor er ook Play Dead in terug. Ik vind het tweede gedeelte (vanaf track 6) en de eerste song At Moment's Edge ook het beste.

Prima debuutalbum.

Bound By Naked Skies | Lathe of Heaven - latheofheaven.bandcamp.com

Dit is wat ze tegenwoordig een bazenplaat noemen. Sterke verwijzingen naar Killing Joke maar ook andere Britse postpunk bands uit de eerste helft van de jaren 80. Alle songs zijn even sterk wat mij betreft. Mix van punk en postpunk, we zijn terug in 1981!

Juul1998B, DjFrankie, Chameleon Day, jorro e.a.

Killing Joke ligt dichtbij inderdaad…dazzler?

In de schaduw van de schemering ontdekte ik door een tip dit muzikale kunstwerk dat mijn zintuigen prikkelde en me meenam op een aangename trip. Dit album, getiteld "Bound by Naked Skies", is het geesteskind van Lathe of Heaven, een ensemble dat zich bevindt op het kruispunt van postpunk en gothic, genres bekend om de diepgewortelde emoties en donkere esthetiek die dit genre kenmerkt.

De opener van de ontdekkingsreis is getiteld "At Moment’s Edge", een nummer dat zich kenmerkt door zijn diepdonkere, doch prachtige compositie, die onmiddellijk een sfeer van onheilspellende schoonheid vestigde. Vervolgens stuitte ik op "Ekpyrosis", een titel die verwijst naar het Griekse concept van vernietiging en wedergeboorte, een thema dat resoneert in de razendsnelle cadans van het nummer. Die hoge cadans zet zich voort in de drie daaropvolgende tracks.

Elke compositie op het album vertelt een uniek verhaal, waarbij "Moon-Driven Sea" de hoge versnelling iets terugschroeft, waardoor herinneringen aan de legendarische klanken van Killing Joke ontwaken, een invloed die niet misstaat. Met "The Breaking Strain" wordt de intensiteit wederom opgevoerd, een nummer dat uitblinkt in zijn dynamische structuur en energie.

"The Spider" daarentegen, vormt een dissonant binnen de collectie, waarbij de melodie verloren gaat in een zee van vocale kracht, wat het tot een minder beklijvend stuk maakt. Desalniettemin herwint het album zijn kracht met "Entropy", waar de luide zang juist een favoriet moment vormt, dankzij de harmonieuze samensmelting met de instrumentale achtergrond.

"The Faithful Image" biedt een verfrissende melodie die aangenaam in het gehoor ligt, maar het is "Heralds of the Circuit-born" die als afsluiter de kroon spant, een nummer dat staat als een monument van muzikale creativiteit

Ter afsluiting van deze sonische reis, is het duidelijk dat "Bound by Naked Skies" een indrukwekkend debuut is van Lathe of Heaven, een album dat niet alleen een aansprekende bijdrage levert aan het muzikale landschap van postpunk en gothic, maar ook een onvergetelijke indruk achterlaat op de luisteraar, dankzij de diepgaande emotionele lagen en unieke klanklandschappen die het biedt.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl