Heavy Water - Dreams of Yesterday (2023)

Tweede album van Heavy Water, de groep van Biff Byford, bekend van Saxon, en diens zoon Seb. Begonnen in 2020 als bezigheidstherapie tijdens de coronalockdown, speelt pa basgitaar en Seb gitaar. Ze delen de plek bij de microfoon, waarbij opvalt dat de stem van Seb niet onderdoet voor die van de veteraan. De laatste is in vorm en schroomt niet af en toe een tweede stem bovenop die van Seb te gooien. Drummer is Tom Witts terwijl diens broer (?) Callum op toetsen is te horen.
Dreams of Yesterday opent met het titelnummer dat lekker groovet, iets wat voor het hele album geldt. Tegelijkertijd is het hard en zwaar, waarbij de zware bas vet in de mix ronkt op bijna Lemmyaanse wijze.

De twee vermeldden dat ze muziek maken die deels beïnvloed is door jaren '60 westcoastrock, waarbij ik echter vooral moet denken aan heavy grunge zoals bij Soundgarden en Alice In Chains, zij het dat de muziek bij Heavy Water meestal uptempo tot snel is en gedrevenheid uitstraalt. Wel laat de groep soms het gaspedaal iets los en de effectpedalen uit, hetgeen steevast wordt afgewisseld met zware gitaren. Een contrast dat goed werkt, zoals in het gebrokenhartnummer Never Love Again.
Favoriete nummers: Castaway dat eveneens gevarieerd is, de punkachtige riff van Another Day, het tweestemmig gezongen Chain Reaction en de open gitaarakkoorden in de langzamere afsluiter Life to Live, waarin iets meer toetsen klinken dan elders op het album.

Conclusies: Biff Byford is met zijn 73 jaren zeer, zeer ijverig en misschien wel creatiever dan ooit. Seb weet het beste uit hem én zichzelf te halen, wat resulteert in een afwisselend album. De band klinkt hecht, de muziek energiek. Verrassend en fris album.