Outlaws - In the Eye of the Storm (1979)

Bijna plichtmatige rockplaat.

Weinig southern rock, maar meer standaard rock á la Status Quo etc.

Er staat ook geen enkele klassieker op deze plaat.
Alleen Blueswater is echt een knaller van een song.

Pas dit album op LP tegengekomen, en inderdaad, het is niet van het zelfde vurige elan alls hun andere platen. Blueswater is inderdaad de uitschieter op dit album. Mijn LP heeft trouwens een andere tracklisting volgorde.

Met een producer als Johnny Sandlin zou je wonderen verwachten. In elk geval klinkt de plaat wel wat authentieker en meer southern rock. Alleen nu is het geval dat de songwriting achterblijft. Dus het is niet de schuld van de producer, die de gitaren lekker laat scheuren, maar het is het songmateriaal wat het manco is van deze plaat. Wat de Elvis Costello-song Miracle Man hier te zoeken heeft, is mij ook een raadsel.

Het voelt als een standaard boogie-plaat, waar de solo's niet echt over elkaar heen buitelen, maar eerder een verzameling lead-licks zijn. Het tempo ligt in elk geval bij de eerste twee songs lekker hoog. De bluesrocker Comin' Home is ook verrassend leuk (bijna ZZ Top achtig) en Blueswater is ook lekker stevig, met een wat meer ruimte voor gitaarsolo's. Het afsluitende I'll Be Leaving Soon is ook prima. Het zijn dan ook de Jones-composities die de meeste aandacht trekken.

Een goed geproduceerde plaat, met wat meer vlammend gitaarwerk, maar songmatig een tegenvaller.

Frisse, rockende plaat, een gestroomlijnde sound en in mijn oren toch veel heerlijke nummers. Long gone, Coming home, Blueswater, ze vliegen er wel in. De cover van Elvis Costello is verrassend, maar geen topper.