De hoes is zo donker dat hij niet opvalt tussen alle andere donkere hoezen van de CMI werken in de kast. Het duurde ook even voor ik 'm weer gevonden had.
De opener begint minder zwart dan verwacht, met drones, een akoustische gitaar met vocalen daarachter samen in een repeterende melodie in mineur.
Why Are You Fearfull start met gesproken tekst met de boodschap dat ik niet bang hoef te zijn en gewoon in mijn stoel kan blijven zitten. Gevolgd door enigzins dramatische volle strings.
My Diamond In the Rough klinkt dromerig, soundscapes vormen de sfeer, een repeterend rifje stuurt het nummer, na een paar minuten valt een fel helder synth geluid binnen ala M83, het bezorgt me een euforisch gevoel.. langzaam sterft het nummer uit.
Het volgende nummer The Bitter Potion blijft in dezelfde lekker dromerige sfeer. Een milde sirene zingt rond, gestuwd door drones like a heartbeat, een geluid als een storing op tv breekt het ritme, een repeterende stem spreekt over de pijn die ik zou hebben.. het is een drama die ik niet helemaal volg en lang niet zo pijnlijk klinkt als dat de tekst weergeeft. Maar ok. Ik vind het mooi en het droomt best lekker weg en ik kan daarnaast ook nog een review schrijven. Het geluid is iets verbeterd met een ander album wat ik van ze heb, Deadbeat, de tracks die daarop staan vind ik veel meer inhoud hebben maar qua geluid prefereer ik deze plaat.
Silence 'll Stop Our Hearts klinkt al veel spannender, een distortion gitaar raft, synth geluiden die van links naar rechts gaan, solo gitaren die een zelfde melodie spelen..stuwende bass, stuwend ritme .. lekker.
Track 6 is spannend en vol drama, een dof ritme ala tromgeroffel, soundscapes er doorheen, metaal op metaal, schrapend, een piano met een realiserende melodie, zo van ik sta voor een geweldig zware beslissing, een dillema, uit het raam of door het vuur, of iets van die strekking. Nee het is lichter van aard, ik overdrijf.
Het zou over dood kunnen gaan maar zoals ik al zei, een drama die ik lang niet zo pijnlijk ervaar als de artiest me (wil) voorhoud(en) ?
Ik stop maar, het mag duidelijk zijn, het kan me of vanavond niet zo boeien,dat kan natuurlijk ook, of de plaat is gewoon niet zo spannend als ik had gehoopt, of zoals ik eerst heb gedacht toen ik 'm voor het eerst hoorde. Ik vind het een rare mengeling van sferen, het ene moment dromerig, het andere vertellend met een repeterende boodschap. Akoustisch gitaartje aangeslagen met een licht dun plectrum. Het volgende track is dan weer herhalend met ongeveer dezelfde tune maar dan wat spannender.
Het doet me erg denken aan Medusa's Spell met het album Mercurial Behaviour. Ook zo'n verhalende lijn in de plaat met op de achtergrond een akoustische gitaar op lichte wijze bespeeld. Niet mijn favoriet zoals je wellicht begrijpt. Geen miskoop maar niet waar ik op zit te wachten.. IK WIL Spannende shit! Geen chaos of slappe hap maar nog minstens tien van die platen zoals Vestigial potverdikkie! Yoh ik weet niet goed wat ik hier mee aan moet, het is een beetje slappie, ..een 3*